Jump to content

annca : 22 juni 2009 : Dr. de Blécourt : Bergman Kliniek


Recommended Posts

Ik ben op 22 juni geopereerd. Meteen na de operatie kreeg ik een nabloeding, moest ik weer geopereerd worden. Daar heb ik niet zoveel van meegekregen, ik was nog niet eens helemaal bij. Ze waren er zelf meer van onder de indruk, geloof ik. Toen ik echt bij kwam, bleek ik in een kamer voor mezelf alleen te liggen (dank zij de nabloeding). Dat was wel heel fijn vond ik. Een paar uur na de operatie vroegen ze of ik warm wilde eten. Wilde ik wel. Tot het voor me stond. Ik viel zowat flauw (in bed!) en was ineens heel misselijk. Toen hebben ze me een paar biskwietjes gegeven. Die vind ik normaal altijd al lekker, maar toen helemaal. Ik was binnen de kortste keren weer bijgetrokken. En later kreeg ik nog een beschuitje met hagelslag. En kopjes thee. Ook heel lekker.

Ik moest ook op de steek plassen van ze, want er was heel wat vocht naar binnen gegaan en dat moest er weer uit, maar dat lukte niet (ik krijg het niet voor elkaar om min of meer omhoog te plassen). Moest toch, anders ging mijn blaas overlopen (??? kan dat dan?). Mocht ik bij uitzondering op zo'n postoel. Ging meteen goed.

Verder had ik links en rechts een drain. Die gingen er de volgende ochtend uit. "Op drie inademen dan trek ik hem er uit". Deed helemaal geen pijn. Alleen een beetje kietelig gevoel.

Verder niet of nauwelijks pijn. Ik had ook niet zo'n last van m'n armen. Ik heb de volgende dag zelf mijn schoenen (met klittenbandsluiting) aangetrokken. Voelde ik niks van.

Bijna niet blauw (dankzij de Arnica en de vitamine C?) Wel veel last van mijn geheugen: ik vertelde alles wel drie keer of helemaal niet. Je bent toch wel een beetje van de wereld de eerste dagen. Is nu een heel stuk beter.

Ik moest 's avonds thuis of uiterlijk de volgende dag douchen, dat vond ik wel griezelig, zo zonder die bh. Gelukkig moesten die pleisters blijven zitten. Ik had het idee dat alles zomaar uit elkaar kon vallen. Gebeurt natuurlijk niet. Midden onder deed het aan beide zijden (zonder bh) flink pijn, dat was na 4 dagen helemaal over. De eerste dagen hulp bij het afdrogen is wel fijn. Vooral je haar, rug, benen en voeten kun je niet zo goed bij. Handen wassen was ook pijnlijk. Nu (na 21 dagen) alleen nog een soort van branderig gevoel waar de hechtingen zitten en 1 ontzettend gevoelige tepel...

Ik werk nu alweer een week. En het gaat volgens mij prima!

Link to comment
Share on other sites

  • Replies 89
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Heeey datumgenootje hihi!

Dat je alweer zo snel werkt! Moet er niet aan denken (al wil ik het stiekem wel) :P

Ik had heel handig gewoon ballerina's meegenomen naar het ziekenhuis, als ik dan het bed uitstapje kon ik zo in m'n schoenen haha. En het avondeten heb ik gemist, lag namelijk te slapen in de OK hihi.

En die steek was echt mijn vijand. De eerste keer heb ik niks doorgehad (moest ik van m'n moeder horen), was in de uitslaapkamer na de nabloeding (m'n blaas stond letterlijk op knappen). Daarna pas weer de volgende ochtend, ik heb de verpleegster echt gesmeekt (ze was overigens heeeel aardig) of ik gewoon naar de wc mocht. Maar neeeeee, dat mocht niet. Zat tenslotte met een sloten aan het bed bevestigd (lees: het bloedflesje en het infuusje), dus weer op die verdomde steek.

Dat jij uiterlijk de volgende dag mocht douchen :P Mocht pas douchen 2 dagen nadat ik uit het ziekenhuis kwam. Had een te laag Hb dus mocht eigenlijk gewoon helemaal niks. :ph34r:

Link to comment
Share on other sites

Guest mariannev

Hoi Annca,

Welkom op het forum.

Zo alweer aan het werk is inderdaad vlot volgens mij.

Wat doe je voor werk dan? Niet iets lichaamlijks zwaar?

Volgens welke methode ben je geopereerd?

Heb je ook foto's als ik zo brutaal mag zijn? We zijn hier allemaal gek op foto's :blush:

Wat een vragen he?!

Veel succes met je herstel en veel plezier hier op het forum.

Groetjes,

Marianne

Link to comment
Share on other sites

Ik zit de hele dag achter een computer, dus geen zwaar werk.

Ik moet met de auto naar mijn werk, maar dat is ook geen probleem. De eerste dagen deed ik een kussentje tussen de veiligheidsriem en mezelf. Of ik doe het deel dat over je borst loopt, onderdoor. Bovendien is het een auto met stuurbekrachtiging en het is een automaat. Eitje.

Ik heb ook foto's, maar ik moet nog even bekijken hoe dat werkt met mijn.albums. En mijn hoofd er afhalen : )))

Ik vind ons er allemaal wel een beetje uitzien als Monstertjes van Frankenstein: van lapjes aan elkaar genaaid.

Ik ben volgens de ankermethode geopereerd.

Ik kan van alles wel, maar nog steeds niet lekker op mijn zij liggen. En mijn rechtertepel is enorm (maar dan ook heel erg) gevoelig. Om gek van te worden.

Link to comment
Share on other sites

Guest Daantje87

Hoi Annca,

Welkom hier! Ik had je al zien posten in andermans topics en nu heb je gelukkig ook zelf een topic geopend, dat werkt wat overzichtelijker ;)

Ook 3 weken PO dus! Gaat snel bij jou, dat je al kunt werken en autorijden, ik durf nog niet achter het stuur te gaan zitten, maar misschien scheelt het ook wel dat het een automaat is, dan hoef je niet steeds te schakelen..

Link to comment
Share on other sites

Ja, eigen topic is inderdaad beter. Ik had al een heel verhaal bij 'Paling' geloof ik neergezet, en vond dat niet kunnen: is haar plek immers. :106:

Ben benieuwd naar Paling's wedervaren.

Link to comment
Share on other sites

Guest Setteh

Hey Annca,

Jeetje zeg wat ziet het er goed uit bij jou! Je bent nu zeker wel heel erg trots?

Maar, waarom hebben ze eigenlijk de ankermethode gebruikt bij jou? Ik dacht namelijk dat de Bergman kliniek voornamelijk de sleutelgat gebruikte....

Link to comment
Share on other sites

Guest Annemieke

Nee, dat is dr. Laban die dat doet, omdat hij in de sleutelgatmethode is gespecialiseerd. Verder is de verdeling anker/sleutelgatmethode niet heel veel anders dan in een ziekenhuis. Daarnaast komt ook niet iedereen ervoor in aanmerking.

Link to comment
Share on other sites

Guest Setteh

Oh okeej, ik dacht echt dat ze daar allemaal die methode deden :blush:

Maar ja, zolang het maar het beste/mooiste resultaat opleverd maakt de methode natuurlijk ook niet uit...

Link to comment
Share on other sites

Guest mariannev

Hoi Annca,

Ok, dus PC werk, dat doe ik ook ben benieuwd hoe ik het ga ervaren als ik geopereerd wordt.

Mag ik ook je foto's ook bekijken?

Gr, Marianne

Link to comment
Share on other sites

Ik ben vandaag wezen shoppen en ik heb twee (!!) zomerjurkjes gekocht. Eentje met zo'n overslagje bovenaan en eentje met een in een patroon opgestikt koord. En ze zitten helemaal zoals dat hoort. Kortom ze passen gewoon! Wat een plezier kan dat geven. Jaren geleden dat ik voor het laatst een passende zomerjurk heb gekocht. Altijd waren het van die wijde tenten die iedereen passen: van 120 kilo tot 9 maanden zwanger.

Ik kan het jullie aanraden. Je voelt je gewoon helemaal geweldig. Ik kan er voorlopig wel weer tegen (rugslapen, pijnlijke borsten, nog niet alles kunnen/mogen). :D

Link to comment
Share on other sites

Heb ik stiekem vorige week ook gedaan, ging even naar de stad omdat het Blauwvingerdag was, en ik heb zo'n leuk shirtje gekocht hihi. En het voelde heel goed, kan dus niet wachten tot ik echt goed kan shoppen :P

Link to comment
Share on other sites

Guest mariannev

Hoi Annca,

Bedankt voor je ww ! Het ziet er echt super uit. Het lijkt qua litteken al langer geleden.

gr,

Marianne

Link to comment
Share on other sites

Guest Setteh

Hey Annca,

Je foto's zien er weer goed uit! Heb je verder ook nog last van? Of gaat alles gewoon heerlijk goed?

Groetjes!

Link to comment
Share on other sites

Alles gaat inderdaad helemaal goed, denk ik. Ik voel eigenlijk vooral de horizontale littekens onder mijn borsten. Een soort van strak, branderig gevoel. De hechtingen moeten ook nog oplossen, met name dat "visdraad". Op internet ergens gevonden dat er synthetisch hechtmateriaal bestaat dat er tot 70 (!!) dagen over doet voor het geabsorbeerd is. Ik mag toch hopen dat ze dat niet gebruikt hebben.

:P

Link to comment
Share on other sites

Guest Annemieke

Haha, nee dat is niet te hopen! Wees er op voorbereid dat er wel wat oplosbare hechtingen naar buiten kunnen komen. Ik heb zo'n anderhalve week geleden nog een stuk van anderhalve centimeter uit m'n borst getrokken :). Hm, bij nader inzien was dat wel al meer dan 70 dagen na m'n operatie....

Link to comment
Share on other sites

Ik heb ook van dat visdraad, een paar dagen geleden nog een dikke knoop onder m'n tepel weg moeten halen, vond het al gek dat die wond niet wou helen. Wat ik dacht dat een korstje was, was dus gewoon een stuk hechting hihi.

En ja, ik vis nu al stukken hechting uit m'n bh, vind ik zo vies haha.

Link to comment
Share on other sites

Lijkt me heerlijk om bijna geen korstjes te hebben! Ik zat onder de korst haha :P Er is nu nog maar één korstje over :D

Link to comment
Share on other sites

Guest Annemieke

Bij mij was het ook visdraad. Heb inderdaad al eerder in het herstelproces een paar van die knoopjes weggehaald, die lieten gewoon los, was inwendig opgelost, maar deze hechting kwam echt naar buiten toe. Zat eerst vast en na twee dagen kon ik 'm eruit trekken. Ik heb maar twee korstjes gehad, de rest ging eigenlijk meteen goed :).

Link to comment
Share on other sites

 Share




×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.