Jump to content

Irisl : 21 februari 2020 : Dr. Tielemans : Velthuiskliniek Velp


Recommended Posts

Hallo allemaal,

 

Ik lees al een tijdje mee op dit forum en omdat ik tot nu toe al heel veel heb gehad aan de ervaringen van anderen heb ik nu toch besloten ook een eigen topic aan te maken waar hopelijk in de toekomst andere mensen weer iets aan hebben. Ik zal mezelf even voorstellen, ik ben 21 jaar en heb na lang ervoor na te hebben gedacht nu eindelijk de knoop doorgehakt om een borstvergroting te nemen. Ik ben in januari op consult geweest bij de Velthuiskliniek in Velp bij Dr. Tielemans en mag 21 februari weer terug naar Velp voor de daadwerkelijke operatie.

12 februari heb ik wel nog een echo om in aanmerking te komen voor een vergoeding, de PC twijfelde of het onder de cm zou zijn dus de echo wordt nog even spannend. Ik heb in principe al een medische verklaring waarom mijn borstweefsel onderontwikkeld is alleen is dit waarschijnlijk toch niet genoeg voor de verzekering, vandaar de echo. Zelf ga ik maar even van het ergste uit en denk ik ook niet dat ik het vergoed ga krijgen, maar het is het proberen waard. 

Ik ben 1.59, weeg ongeveer 48 kg en draag nu 70A. De bedoeling is dat ik anatomische protheses krijg, 225cc van Mentor. Ik twijfel nog een beetje over het aantal cc's, maar dat lijkt iedereen te doen, haha. Ik moest met het passen al zo wennen aan het beeld van borsten hebben dat ik toen vrij snel heb gekozen voor de maat die mij toen het beste leek. Ik heb 200cc en 250cc gepast, waarvan ik 250cc in eerste instantie te groot vond en 200cc eigenlijk weer net te klein. Vandaar ook dat we vrij snel uitkwamen op de tussenmaat 225cc, maar nu twijfel ik toch over 250cc omdat er veel wordt gezegd, bij twijfel de grootste. Ik ben wel nerveus voor de operatie, kijk erg op tegen het herstel maar ook tegen het onder narcose gaan, dat heb ik gelukkig nog nooit heb hoeven meemaken. 

 

Ik hoor graag al jullie meningen en ervaringen.

 

Liefs, Iris

 

 

Link to post
Share on other sites

Hoi Iris, 

 

Spannend allemaal zeg. Ik hoop voor jou op een positieve uitslag van de echo. Ik ben in november door haar geholpen, ook op medische indicatie. Ik vond haar een hele prettige en kundige chirurg. Ik had tijdens het consult de keuze tussen 330 en 380 en heb voor 330 gekozen. Achteraf zou ik echt voor de grotere zijn gegaan. Maar goed dat moet ieder natuurlijk voor zich weten. Maar de grotere boobies wennen snel ?

 

Veel succes. Ben benieuwd naar je proces! 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Oh en Ps. Ik heb echt amper pijn gehad. Na dag twee geen medicijnen meer gebruikt. Natuurlijk zegt dat weinig over hoe het bij jou zal gaan, maar er zijn dus ook positieve verhalen rondom het herstel 

Link to post
Share on other sites

@ABS dankjewel voor je reactie! Wat leuk om van iemand te horen die door dezelfde PC is geholpen. Ik vond haar tijdens het consult ook heel rustig en kundig overkomen en dat sprak mij heel erg aan. Fijn dat je een prettig herstel hebt gehad! Ik hoop dat ik ook een van de gelukkigen mag zijn?

Link to post
Share on other sites

Hi Iris, spannend! Ik had ook zenuwen voor de narcose, echter viel me dat ontzettend mee. De operatiedag ging sowieso heel snel, was eerder een ‘leuke’ ervaring dan een vervelende. Zie ook mijn topic. Dus ik baal nu ook wel dat ik daar vooraf zo over in gezeten heb, heeft me alleen onnodige stress opgeleverd. Laat die angst dus alsjeblieft varen, zonde van de voorpret!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

@Loesje3 Wat fijn dat het je is meegevallen, ik ga zo even je verslag lezen! Ja je hebt zeker gelijk, ik ga er vooral van proberen te genieten, nu nog even zorgen dat de zenuwen het niet gaan overnemen, maar op dit moment heb ik ze nog onder controle. 

Link to post
Share on other sites

Even een kleine update: Vanochtend ben ik voor de echo geweest. Helaas was die uitslag in dit geval niet zo positief, maar dat had ik al verwacht, 1,3 cm. Mijn borsten zijn 3 mm te groot voor een vergoeding, maar goed, we gaan het toch proberen in te dienen bij de verzekering wetende dat we het niet vergoed gaan krijgen, maar dan hebben we in ieder geval alles gedaan wat we konden. De operatie gaat gewoon door, dus verder verandert er niks. De pyjama's met knoopjes zijn gehaald en als het goed is komt vandaag op advies van een heleboel mensen hier op het forum het voedingskussen van de Hema binnen. Nog een dikke week...

Link to post
Share on other sites

Ja, ik baal er ook wel van. Het is dat ik erachter kwam dat er kans was op vergoeding nadat ik het besluit al had genomen en dus al flink gespaard had dat het nu gewoon kan doorgaan, maar toch is het jammer, zeker omdat ik een medische aandoening heb waardoor mijn borsten niet echt ontwikkeld zijn en dat dan toch die echo doorslag geeft. Van dat geld had ik best wel een paar keer op vakantie kunnen gaan of andere leuke dingen kunnen doen, maar ik hoop dat het een van de dure uitgaves wordt waar ik achteraf heel blij mee ga zijn.

Link to post
Share on other sites

Ja daar had je zeker genoeg andere leuke dingen van kunnen doen. Maar is dan wel fijn dat het nu een meevaller was geweest als het vergoed was en dat je er flink voor had gespaard. En ja ik vind het ongelovelijk dat er niet meer situaties worden vergoed. Je hebt ook meiden met tubulaire borsten die zich echt doodongelukkig door voelen. Maar ik zie het ook als een luxe dat ik daar zelf iets aan kan veranderen. En ja ik hoop met je mee (en ook voor mezelf) dat het een waardevolle dure uitgave gaat zijn. 

Link to post
Share on other sites

Vandaag nog even telefonisch contact gehad met mijn PC, onder andere gehad over het aantal cc's. Hoewel ik zelf toch al de neiging had om het toch op 225cc te houden omdat ik echt geen grote borsten wil was het fijn om haar mening nog eens te horen en nu is dus ook definitief dat het 225cc wordt. Toen ik haar aan de telefoon had werd meteen weer duidelijk waarom ik voor haar heb gekozen, ze komt zo vriendelijk en kalm over. Ik heb er alle vertrouwen in haar en begin me steeds meer te verheugen. 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Morgen is het zover! Ik moet eerlijk toegeven dat de zenuwen toch wel al flink aanwezig zijn. Ik moet me om 11.15 uur melden. 

Na de operatie mag ik 4x per dag 2 tabletten paracetamol 500 en 2x per dag  1 tablet naproxen 500. Hebben jullie echt de wekker gezet voor de medicatie om je aan een vast schema te houden? Zelf dacht ik dan om 3.00, 9.00, 15.00 en 21.00 uur paracetamol te pakken en om 9.00 en 21.00 uur de naproxen erbij. 

 

Alle andere tips (voor morgen) zijn ook welkom. 

 

Liefs, Iris

Link to post
Share on other sites

Hey, had heel veel apjes en was ook pas rond 7 thuis dus had nog geen tijd gehad om op het forum te kijken. Alles is heel goed gedaan en de hele operatie opzich is me echt 100% meegevallen. Ik zal morgen even een uitgebreider verslagje schrijven. 

Ik vind het er nu al heel mooi uit zien, niet te groot, niet te klein, alsof het altijd al zo was (ik bedoel had moeten zijn), heel natuurlijk wat ik ook wilde. Ze voelen nu wel heel zwaar, ik heb een beetje het buiten adem gevoel als ik praat en als ik loop voelt het alsof het bakstenen zijn en ik 20 kilo zwaarder ben? Maar so far, so good. Wekkers staan en ik houd me gewoon aan het schema van de medicatie en stel me in op de komende dagen even bikkelen en veel series kijken. 

@Loesje3 Lief dat je het vroeg?

Link to post
Share on other sites
2 uur geleden, Irisl zei:

Hey, had heel veel apjes en was ook pas rond 7 thuis dus had nog geen tijd gehad om op het forum te kijken. Alles is heel goed gedaan en de hele operatie opzich is me echt 100% meegevallen. Ik zal morgen even een uitgebreider verslagje schrijven. 

Ik vind het er nu al heel mooi uit zien, niet te groot, niet te klein, alsof het altijd al zo was (ik bedoel had moeten zijn), heel natuurlijk wat ik ook wilde. Ze voelen nu wel heel zwaar, ik heb een beetje het buiten adem gevoel als ik praat en als ik loop voelt het alsof het bakstenen zijn en ik 20 kilo zwaarder ben? Maar so far, so good. Wekkers staan en ik houd me gewoon aan het schema van de medicatie en stel me in op de komende dagen even bikkelen en veel series kijken. 

@Loesje3 Lief dat je het vroeg?


Benieuwd naar je verslag! Goed om te horen so far hoor. Sterkte met je eerste nachtje! ❤️

Link to post
Share on other sites

@Loesje3 @Veerveertje Dankjulliewel! 

 

Hierbij mijn verslagje:

Gisteren rond kwart voor negen vetrokken mijn ouders en ik naar Velp. Ik moest me om 11.15 uur melden maar het was voor ons nog twee uurtjes rijden en we zijn extra vroeg vertrokken ivm eventuele files. Achteraf bleek dat niet nodig, we zijn onderweg zelfs nog gestopt bij de MC Donald's en daar hebben pap en mam even koffie gedronken. Ik mocht uiteraard niks hebben. Om 11 uur kwamen we aan bij de kliniek en na even kort wachten werd ons door de consulente even alles uitgelegd. Ook maakte ze nog foto's en daarna liepen we samen met haar naar het OK gebouw waar ik afscheid moest nemen van mijn ouders. Gek genoeg was ik heel kalm en kon ik alleen maar denken van ik ga dit gewoon doen want ik wil dit graag. Ik mocht me omkleden in maat xl operatjas inclusief charmant haarnetje, sokken en sloffen en mocht plaats nemen op een bedje. In de ruimte stonden 5 bedden, maar zowel voor als na de operatie waren er inclusief mij steeds 3 bezet. Ik werd aangesloten op de ecg, bloeddrukmeter en het infuus. De anesthesist kwam nog even langs en ook Dr Tielemans om alles af te tekenen. Rond 12.15 liep ik mee naar de OK waar ik mocht plaatsnemen op een verwarmde operatietafel. Daar werd ik opnieuw aangesloten en na een check van alle gegevens zei een van de anesthesisten, je kunt je al slaperig gaan voelen maar dit is nog niet de echte narcose. Ik voelde me al behoorlijk slaperig, kreeg een zuurtstofkapje op, ze vroeg nog wat mijn favoriete vakantieland was en ik kon nog net uitbrengen dat dat een warm land moest zijn. Toen hoorde ik ze nog zeggen dat ik diep in en uit moest ademen dus dat deed ik en weg was ik. Ik werd wakker (ik denk zelf gemaakt) op de verkoeverkamer. Ik moet jullie eerlijk toegeven, ik heb in geen tijden zo lekker geslapen als tijdens mijn narcose, haha. De verpleegsters kwamen al vrij snel de bh aan doen en hebben me toen geloof ik ook nog even een spiegel voorgehouden, maar dat kan ik me niet meer goed herinneren. Ook heb ik vervolgens een ijsje gekregen (dacht ik), maar ook dat ik niet meer helemaal helder. Daarna kreeg ik een glaasje water met een beschuitje met jam en dat smaakte me heel erg goed, ik was van te voren bang misselijk te zijn, maar had hier gelukkig totaal geen last van. De anesthesist kwam nog langs en ook Dr Tielemans om te vertellen dat alles goed was gegaan en toen mocht ik mijn ouders al vertellen dat ze me mochten komen halen. Van te voren zag ik heel erg op tegen het alleen zijn na de narcose maar dit is mij 100% meegevallen, de tijd ging zo snel en iedereen was heel erg lief. Ik mocht nog even lopen en even naar de wc en toen ging ik op naar huis. Ik denk dat dit rond 16.30 was. Doordat alles nog erg verdoofd was had ik maar weinig last en was de lange rit dan ook totaal niet erg. Ik had honger dus we gingen de tweede keer die dag langs de MC Donald's, alleen mocht ik dit keer wel wat hebben? en hoewel ze zeiden begin met licht verteerbaar eten smaakte het me heerlijk. Zo volgens mij was het dat. 

 

PO dag 1: Nu zijn we een dagje verder. De nacht is opzich goed verlopen, ik heb alleen heel weinig geslapen, max 2 uurtjes denk ik. Ik wist gewoon geen goede houding te vinden. Pas sinds de ochtend begon ik last te krijgen van last, dat inmiddels toch wel een beetje is veranderd in pijn. Het voelt alsof ik 20kg extra meedraag en de implantaten er via de onderkant zo weer kunnen uitvallen, onzin natuurlijk ? Ik houd me goed aan mijn schema en weet gewoon dat ik deze dagen even door moet komen. Ik heb geluk dat ik nog thuis woon, ik hoef, maar kan ook niks doen dus dat scheelt een hele hoop. De wonden zien er goed uit, alles is wel nog erg gezwollen en ik begin langzaam blauw te worden maar dat is normaal. Morgen mag ik, als ik het durf even douchen. Alles wat ik doe (en dan bedoel ik traplopen, naar de wc lopen) vind ik eng ? en voelt ook niet prettig. Maar ik heb er nog geen seconde spijt van gehad en het ziet er in deze post-op bh al prachtig uit. Die overigens zowel vriend als vijand is want hij zit behoorlijk strak, maar het voelt wel veilig. 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Leuk verslag! Haha heel herkenbaar hoor, dat gevoel dat ze er aan de onderkant uit kunnen vallen. Weet niet of je mijn topic ooit gelezen hebt maar ik heb ze de eerste week telkens vast gehouden ? Doe ik nu soms nog als ik ‘buk’/squat. 
Fijn om te lezen dat je er zo blij mee bent, geniet er van ?

  • Like 1
Link to post
Share on other sites


×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.