Secret ingredients

Secret ingredients : 2 augustus 2019 : Dr. Van Zele : Wellness Kliniek

Recommended Posts

Hoi allemaal 

 

Spannend, dit hier zo posten. Ik ben normaal niet van het posten op forums, maar hiervoor maak ik dus graag een uitzondering. Nu vrijdag, overmorgen dus (slik...), staat mijn bv gepland.

In principe heb ik een b80 cupmaat, wat op zich wel meevalt (1m70 en 64kg) ...alleen ziet het eruit als een a-cup. In vooraanzicht valt het mee, qua ronding is het te doen, maar er zit gewoon geen volume in dus zijaanzicht is echt vreselijk. Ik draag al eeuwen bh's met opvulling dus niemand ziet echt dat het maar een platte pannenkoek is, zeker na de borstvoeding die ik gaf... 

Ik ben intussen wel zeker dat ik een bv wil, alleen blijf ik maar twijfelen over de maat... 

Ik had eerst een consult bij dr De Coene, die me hydrogel monobloc 330cc achter de spier aanraadde. 

Omdat dr De Coene op vakantie is in augustus en ik enkel dan de operatie kan doen ivm mijn werk, gaf men mij een nieuw consult bij dr Van Zele vorige maandag. 

Hij verzekerde me dat ik met 330cc op een D-cup zou uitkomen, maar ik weet niet of ik dat wel wil. Ik wil eerder een volle C-cup, denk ik. Een gevulde boezem, zonder al te veel aftekening bovenaan... 

Bovendien is mijn vriend net nu voor zijn werk in het buitenland dus behalve mijn beste vriendin die me de dag van de operatie vergezelt, sta ik er tot zondag alleen voor met een zesjarige dochter... ook niet iets om naar uit te kijken als ik de verhalen zo lees. 

Veel gevoelens dus... bang, onzeker, ongerust... misschien kan iemand me geruststellen? ?

Groetjes 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Intussen is de operatie achter de rug (gisteren). Ik heb tot het moment dat ik in slaap moest nog getwijfeld over de maat maar uiteindelijk toch op aanraden van de pc de 330cc genomen. Nu helemaal ingepakt met verband dat er 2 weken op moet blijven en een borstband dus kan niet even snel piepen helaas. En eigenlijk heb ik ook niet die neiging vreemd genoeg. Dat ding zit wel superstrak en de vorige nacht was allesbehalve comfortabel. Ik heb wel mezelf kunnen aankleden en ik kan eigenlijk alles wel zelfstandig.  Ben ik heel blij om. De pijn is vandaag erger dan gisteren. Zo'n stekende, brandende pijn en linkerborst is ook duidelijk groter dan de rechter. Zal wel normaal zijn neem ik aan? 

Binnenkort plaats ik weer een update, al komt er weinig reactie op mijn verhaal voorlopig ?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Secret Ingredients,

Wat vervelend dat er nog niemand op je topic had gereageerd. En dat net toen je je zo alleen voelde. Ik zie je topic ook nu pas helaas... 
Gelukkig is de operatie inmiddels achter de rug en goed verlopen dus? Ik lees overal eigenlijk wel dat de pijn de tweede dag erger is dan de eerste dag, dus dat lijkt me vrij normaal. Wel fijn dat je al alles zelfstandig kan! Hopelijk kan ik dat straks ook (ik ben maandag aan de beurt).

Ook de ongelijkheid tussen de twee borsten komt veel voor in het begin. Als het goed is trekt dat nog helemaal bij, maar dat kan best even duren. Geduld is het magische woord haha.

 

Heel veel succes met je herstel!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi secret ingredients,

 

De onzekerheid is volkomen normaal! Ik had graag gewild dat iemand mij van tevoren had gewaarschuwd over de emotionele rollercoaster. Hoop dat het ondertussen een stuk beter met je gaat. 

 

Het verschil in grootte is volkomen normaal. Daar had ik in het begin heel veel last van en nu eigenlijk nog steeds, maar wel een stuk minder. Ik ben nu 6,5 week po. 

 

Ik lees dat je uiteindelijk toch voor de het grootste aantal cc’s bent gegaan. Wellicht een goede keus, omdat het heel snel went. Toen ik wakker werd uit de narcose dacht ik: ‘Wow, zo klein!’  Toen ik mijn sportbeha aan mocht doen schrok ik me rot en vond ik het weer veel te groot! En nu vind ik het eigenlijk prima en ben ik blij dat ik uiteindelijk ook voor het grootste aantal cc’s ben gegaan. Dus mocht je deze gedachtenkronkel ook krijgen, weet dan dat het absoluut ‘normaal’ is. In Amerika hebben ze daar zelfs een term voor ‘the boobie blues’. 

 

Heel veel succes met je herstel en je mag mij altijd een berichtje sturen als je daar behoefte aan hebt. 

 

Liefs,

 

Damita 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi dames 

Wat leuk deze reacties. Voel ik me toch heel even niet meer zo alleen haha... 

De pijn is draaglijk maar heel oncomfortabel. Ik vind in geen enkele houding echt mijn gemak en opeens ook enorm veel vochtophoping in mijn borsten en buik (waarbij dat spannende verband en die borstband nóg meer gaan spannen). Alles doet pijn nu, zelfs de spiertjes in mijn hals. 

Als ik nu toch maar eens een houding vond om in te slapen. Pfff... 

Lukt me voorlopig niet. ?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Heel herkenbaar al die pijntjes. Bij mij heeft een Voedingskussen heel erg geholpen en ik slaap er zelfs nog steeds mee. 

 

Vochtophoping in je buik is ook heel normaal. Op een gegeven moment was mijn buik groter dan mijn achterste  ?, maar ook dat gaat weer weg. Wel veel blijven drinken, dat helpt ook het vocht in je borsten af te voeren. Bij mij deden de spiertjes in mijn hals pijn, maar ook in mijn armen. Het voelde als spierpijn, heel gek. 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Maandag intussen. De operatie is nu 4 dagen geleden. Vannacht een rotslechte nacht gehad, bah! Voor het eerst in mijn bed ipv op de zetel en eerst enorme buikpijn (denk omdat ik ibuprofen had genomen zonder er iets bij te eten) en daarna (Nu nog steeds!) ongelofelijke rugpijn. Ik vind in geen enkele houding mijn gemak. Mijn borstpijn valt ontzettend goed mee, maar die rug! 

Ik weet ook niet zo goed wanneer ik eventueel op mijn zij mag liggen, zodat de druk een beetje van mijn rug gaat. 

En de kliniek is momenteel 2 weken dicht dus kan niet even snel bellen.... 

Resultaat: wegens slaaptekort ook nog eens ontzettend grumpy... 

Heb benen al hoger gelegd, maar dat wil voorlopig niet helpen helaas.

Als iemand de gouden tip heeft, dan hoor ik hem graag... ?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik had een voedingskussen gekocht voor de operatie. Ik moet zeggen dat dat wel enigszins comfortabel ligt. Plat liggen kon ik niet, en met het voedingskussen lag ik wat hoger.

 

Ik had ook erg veel last van mijn rug, omdat ik een buikslaper ben. Maar ben daarvoor iedere week naar de fysio geweest. Die maakte mijn rug los, waardoor ik snachts niet zo'n pijn meer had!

 

Op mijn zij slapen kon ik pas na 5 weken. Nu gaat alles prima(10 weken po) alleen het buikslapen vind ik geen pretje.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hai

 

Ik ben vandaag 2 weken po.

Ik draag ook een borstband maar dan samen met een operatiebh.

Zat echt mega strak. 

Ik had de eerste week ook veel last van rugpijn en  boven op mn schouders pijn.

En man wat zat alles strak en wat knelde het.   Ik had gewoon bloeduitstortingen op Mn rug waar de bh sneed.   En ook mega vocht in Mn buik en toen was het ook nog zo extreem heet. 

  Wist ook niet hoe ik zitten moest.   Ik heb veelal recht op gezeten met een kussen in mn rug.   Voelde me net een buddha met die dikke buik?

Het slapen heb ik vanaf dag 1 in bed gedaan.   Ik heb 2 kussens, en daardoor iets rechter op liggen.  Verder een extra kussen onder mn knieën.  Op die manier lig ik vanaf t begin redelijk comfortabel en kon ook gewoon slapen.  

 

Het word echt beter...je moet er even doorheen,  bij mij knelt niks meer, bh zit eerder juist los, ben veel vocht kwijt, en tsja die martelband, ook die ben ik gewend geraakt?

Bewegen gaat soepel en moet mezelf echt terug fluiten om niet te veel te doen.    Het is nog maar 2 wkn po natuurlijk, maar voor mn gevoel kan ik van alles, maar ja, volgens de nazorginstructies, hoe goed je je ook voelt, houd je aan de instructies, dus dat doe ik ook.    Heb wel voorzichtig wat was gevouwen, armen langs mn lijf,  weliswaar niet zo strak en netjes, maar hee het gaat en de was is weg, scheelt Mn vriend ook weer wat werk als ie straks klaar is met werken.  

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Daar herken ik me dus helemaal in, in dat buddha-gevoel en die martelband. Bovendien heb ik hier een zesjarige in huis die te pas en te onpas naast me in de zetel ploft (en dat doet echt geen deugd) en graag wil dat ik meespeel (lief hoor: vanochtend had ze me een sandwich met choco gesmeerd en een kopje melk opgewarmd en ze is al de hele tijd met haar dokterstas in de weer). Als dat vocht nu eens zou willen wegtrekken, dan zou dat al een verschil maken. Normaal heb ik uitstekende sleutelbeenderen, maar die zie je nu door het vocht zelfs niet zitten. Ik probeer veel te drinken. Meer kan ik niet doen, vrees ik. Een warm kompres op mijn rug helpt een klein beetje. Een héél klein beetje. Geduld is een schone zaak..  

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mijn broeken knelde gewoon, zo strak.  Echt afschuwelijk zo dik ik was.  Maar t hoort erbij.  blijven bewegen zowieso.  Ik knapte echt op toen ik weer eruit ging.   Mee met mn vriend boodschappen doen bijv.  Zijn maar kleine uitstapjes, maar je loopt ff lekker door en dat is veel meer als die paar stapjes in huis  , en dat is goed voor je bloedcirculatie en dus je vocht kwijt raken. 

Beweeg je  genoeg? 

 

Ja een 6 jarige is lekker speels en lomp, maar wel lief dat ze zo zorgzaam is voor haar mama.

Ik heb 2 kinderen, maar die zijn wat ouder en houden goed rekening,  zoon van 14,5 en een dochter die volgende maand 12 word.  

 

Echt geduld... je gaat je snel zoveel beter voelen weer?   

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goh misschien moet ik inderdaad meer bewegen. Ik heb zo slecht geslapen dat ik eigenlijk alleen maar zin heb om op de zetel te hangen. Wat vervolgens dan maar 15 min lukt. Want dan zit ik weer niet comfortabel. Of moet ik naar de wc (ook zo'n 10x per dag). Ik moet er gewoon doorheen. Dus als ik hier even kan ventileren af en toe, dan doet dat al deugd. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Net even geprobeerd om mijn haren te wassen.... Wat een marteling zeg. Komende week ga ik gewoon gezellig naar de kapper, want dit was echt geen doen. Of heeft er iemand tips hoe ik dit best aanpak? ?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja ondanks de vermoeidheid echt meer bewegen.   

En veel naar de wc is goed, lozen dat vocht ?

 

Mijn vriend wast mijn haren.  Ik kan dat niet zelf.   Mag ook niet je armen zo hoog doen he.   Hoe heb jij dat gedaan dan??

Share this post


Link to post
Share on other sites

Boven de wasbak met de hulp van mijn moeder ? maar volgende keer dus liever de kapper. Kan hier vlakbij zonder afspraak dus ideaal. ?

En die armen niet te hoog, daar let ik heel hard op maar omdat het zo vlotjes gaat (dat dan weer wel) vergeet ik het soms... ?

Share this post


Link to post
Share on other sites