Jump to content

Elouise_ : 19 mei 2014 : Dr. Moojen - Zaal : Velthuis Kliniek


Recommended Posts

Hoi,

Mijn naam is Elouise (25) en op 7 april voor het eerst op consult geweest in de velthuis kliniek Hilversum. En 19 mei word ik geopereerd!

Al sinds mijn 16e dacht ik aan een borstvergroting (70B) maar werd ik door mijn omgeving weerhouden omdat iedereen in de veronderstelling leefde dat het heus nog wel wat zou gaan groeien. Hoewel ze perfect symmetrisch waren heb ik ze nooit echt kunnen accepteren, het paste simpelweg niet bij mijn lichaam.

Na de geboorte van mijn twee zoontjes en 15 maanden borstvoeding slonken ze naar een 75AA (meer lucht dan vulling zegmaar)... Hoewel manlief me iedere ochtend braaf hielp bij het uitzoeken van de leukste outfits om me zo gelukkig mogelijk te maken en mijn twee mini's met succes te verdoezelen onder sjaaltjes, leuke colbertjes en shirtjes maakte ze nog altijd diep ongelukkig. Doordat de verhoudingen zoek waren begon ik de rest van mijn lichaam ook steeds minder mooi te vinden, onterecht want ik weet heus beter.

Op 1 maart dit jaar stelde ik een bucketlist op met dromen die ik nog wilde verwezenlijken. Gekscherende weg noemde ik het 'My way to happiness within 1001 days'. De wens voor een BV werd ook vermeld op mijn lijstje; Eind maart hebben we gebeld voor een afspraak, en 7 april ben ik samen met mijn man afgereisd naar Hilversum om informatie in te winnen en de mogelijkheden te bekijken. Direct hebben we een operatiedatum bevestigd.

Ik krijg 375cc anatomisch dual plane

Operatie: 19 mei, dr. mooij-zaalen Velthuis kliniek Hilversum

Op 7 mei eerste fysioafspraak ter voorbereiding, maar 19 mei dus eindelijk 'BIG boobie day!' en ik vind het echt reuze spannend!!

Duimen jullie mee voor een mooi resultaat? :D

Link to comment
Share on other sites

Welkom op het forum en wat goed dat je je droom achterna gaat!

Het resultaat wordt vast prachtig!

Je hoeft niet meer zolang af te tellen zie ik.

Ik zal je titel aanpassen en verplaatsen naar operatieverslagen.

Als je straks je operatie heb gehad kun je hier ook een verslagje neerzetten als je dit leuk zou vinden.

Veel leesplezier!!!

Link to comment
Share on other sites

Hoi,

Na jarenlange twijfel heb ik (25) eind maart besloten definitief voor een borstvergroting te willen gaan. En ik vind het zo ontzettend spannend!! :43:

Na de geboorte van mijn twee zoontjes, en 15 maanden borstvoeding in totaal was er simpelweg niet zo heel veel meer over van mijn lieve meisjes. Hoopvol bleef ik geloven dat ze nog wel zouden herstellen maar helaas. Door de plotselinge ernstige ziekte van mijn man begin vorig jaar en alle heftige consequenties die dit voor ons gezin heeft gebracht, was ik gedurende dat jaar totaal niet bezig met mijn eigen lichaam.... We rende van ziekenhuis naar ziekenhuis, hadden een op zorg aangepaste woning nodig en leefde in de veronderstelling dat ons gezamenlijke leven nog maar kort zou zijn, omdat zijn vooruitzichten dat van een kasplantje waren en probeerde er dus maar het beste van te maken zolang ons gegund was. Zo plotseling als zijn ziekte ons leven binnenkwam, vertrok deze ook weer... De één op de andere dag kon hij weer lopen na een jaar rolstoel gebonden te zijn geweest, te wijden aan een medische fout en foutieve diagnose.

Langzaam is het zonnetje weer gaan schijnen voor ons gezin, al hebben we nog een hele lange weg te gaan om ons leven weer op te kunnen pakken. Toch heeft het ons juist heel veel positieve energie gegeven en een nieuwe visie op het leven. Het leven is veel te onvoorspelbaar en te kort om dromen te laten liggen en te leven met angst, wat mij deed besluiten een zogenoemde bucketlist op te stellen in mijn weg naar geluk.

Een borstvergroting stond hoog op de lijst. Ik was het zat om dagelijks tranen te voelen branden in mijn ogen bij de aanblik van mijn borsten; Niet de leuke jurkjes te kunnen kopen waar ik al jaren van droom, en bang te zijn voor afwijzing bij het betreden van de slaapkamer. Ik wilde me weer compleet en mooi voelen... We hakte de knoop door, en maakt eind maart een afspraak bij de Velthuis Kliniek bij dr. Moojen-zaal.

Na een zeer prettige eerste kennismaking zijn we tot de conclusie gekomen dat 375cc anatomisch gevormde protheses het mooist bij mijn lichaam passen. Juist de pasprotheses waren de doorslaggevende factor; zien hoe compleet het mijn lichaam maakte.... Zien hoe mooi de verhoudingen waren. Wauw!

19 mei is de grote dag! Ik vind het heel spannend, en hoop zo dat het goed zal gaan!

Link to comment
Share on other sites

Guest Lina100

Jeetje meid heftig verhaal !!! Maar wat fijn dat het nu weer wat beter met jullie gaat !!!

Wat goed dat je voor een borstvergroting gaat , ik heb ook 2 kinderen gekregen en er was ook weinig van over en ben heel blij dat ik het gedaan heb.

Dr moojen zaal is een goeie keuze , ik ben 8 april door haar geopereerd en ben echt heel blij met het resultaat en vind haar echt een goede pc.

Spannend nog een week en je wordt al geopereerd , heel veel succes en sterkte bij je operatie !!!

Gr. Lina

Link to comment
Share on other sites

Jeetje, wat een heftig maar wel heel mooi verhaal!! Super dat het nu zoveel beter gaat met hem.

Ik ben 24-4 geopereerd door Dr. Moojen Zaal. Een super chirurg en een hele fijne kliniek. Ik heb zelf een verslag geschreven over de operatiedag. Kan je lezen om alvast een beeld te krijgen van wat je precies te wachten staat.

Heel veel succes en sterkte!

Liefs Marieke

Link to comment
Share on other sites

wauw , ga ervoor zou ik zeggen :D

Link to comment
Share on other sites

Ik ga dit even toevoegen aan het topic van jou wat al loopt in operatieverslagen.

Zo houden we het een beetje overzichtelijk ;)

Link to comment
Share on other sites

Hallo Elouise,

Wat leuk voor je! Ik kan je zenuwen heel goed begrijpen aangezien ik onwijs zenuwachtig was. Ik ben de 15de door Dr Moojen geopereerd en wat een TOP vrouw! Ik weet dat je moeilijk is, maar maak je alsjeblieft nergens zorgen over! Ik wens je heel veel succes morgen en een goed herstel toe.

Liefs

Link to comment
Share on other sites

Wauw, wat een geweldige ervaring!

In de ochtend om 6.00u nog even snel een boterhammetje gegeten en terug naar bed gegaan. Om 7.15u samen met manlief opgestaan en onze kindjes uit bed gehaald en aangekleed volgens de dagelijkse routine; De oudste zelf naar school gebracht, de jongste afgezet bij oma.

Rond 10.00 richting Hilversum vertrokken, en waren tegen alle verwachtingen in al 10.40 daar.

De betaling geregeld, foto's gemaakt voor mijn dossier, afscheid genomen van mijn man en toen werd ik al geroepen door de verpleegster dat ik naar de verkoeverkamer mocht om alle voorbereidingen te treffen. Prachtig schortje aan en daarna belandde ik in een ruimte met airco en veel frisse lucht, en kreeg een heerlijk bedje met een warm dekbed. Super vriendelijke verpleegkundige, echt iemand die je bijna de geruststelling en geborgenheid van een moeder weet te geven.. Zo lief! Zo zorgzaam!

Door mijn prikangst brak het klamme zweet me echter uit bij het zien van het infuus(materiaal). Helaas zijn mijn aderen altijd erg slecht zichtbaar waardoor de verpleging tot overmaat van ramp verkeerd aanprikte, omdat ze het zelf niet aandurfde de anesthesist erbij geroepen; Opnieuw zeer vriendelijk en begripvol; Nadat hij me wat gerustgesteld had prikte hij het infuus direct goed 'Ach rustig maar meisje, je ligt zo te trillen... Het komt echt goed, ik zal goed voor je zorgen'.

Daarna kwam dr. Moojen-zaal voor het aftekenen, mijn huid was zo klam dat de viltstift niet eens zijn werk kon doen :') Ze depte eigenhandig mijn huid en bedacht een alternatief... 'meisje, je bent zo bang.... Geef me een minuutje, dan lopen we samen naar de OK en dan begin ik gewoon de operatie, het komt echt goed'.

De anesthesist hielp me opweg en zei nog: Vertrouw me, de klok slaat nu half 1, om half 2 ben je alweer bij.

Trillend de OK tafel opgegaan, armen vast gegespt, kalmerend middel gekregen, mondkapje en de rest heb ik al niet eens meer mee gekregen.

Om 13.20u deed ik mijn ogen alweer open, bij de aanblik van mijn borsten begonnen de gelukstranen te stromen. Verpleegkundige troostte me heel lief, en ook de anesthesist kwam direct even kijken 'Goed zo meisje, je hebt het heel goed gedaan... En zie je, het is nog niet eens half 2'.

Omdat het zo ontzettend goed ging; Ik had echt nergens last van, werd ik de 'prinses op erwt' genoemd :'). Genoten van een beschuitje en een kopje thee!

Om half 3 kwam de fysiotherapeut en heb ik enkele nieuwe oefeningen mee gekregen voor aankomende week. Om 15.00 een stukje gelopen aan de hand van de verpleegster en om 15.15u werd ik alweer herenigt met mijn man....

Pijn begon rond 20.00u flink op te komen, net om 21.00u een morfine pijnstiller geslikt en nu in mijn bedje wachten totdat het zandmannetje komt om me een goede nachtrust te brengen.

Super blij met het resultaat tot dusver! Precies zoals ik gehoopt had!

Link to comment
Share on other sites

Dankjewel! Echt super blij mee!

Gisteren kwamen mijn ouders ook direct kijken toen ik thuis kwam, beiden totaal verrast met het mooie resultaat. Paps smste nog: Je was al mooi, maar nu ben je écht prachtig.... keep smiling! <3

Vannacht heel rot geslapen, alsof mijn hart eruit getrokken werd en vooral de aanhechting van mijn borstspier ter hoogte van mijn schouders doet echt zéér.

Vanmorgen kwam mijn moeder gezellig een taartje brengen om mijn nieuwe boobies te vieren, maar alleen de aanblik maakte me al misselijk met als gevolg dat ik begon over te geven. Tussen 10 en 1 in totaal 5x gespuugd, waarna mijn man de Velthuis Kliniek heeft gebeld. Laura belde netjes terug en vertelde me per direct te stoppen met de morfine tabletten, en zonodig ook de celebrex af te bouwen.

Net eindelijk wat kunnen eten (droog broodje) en tnt houd ik het gelukkig binnen!

Manlief heeft me daarom zojuist maar even gewassen. Kon mezelf al vrij gemakkelijk uitkleden, en ben neergeploft op een douchekrukje. Hij vulde ondertussen twee teiltjes met warm water, en heeft me even met een washandje afgespoeld... Terwijl zijn ogen glunderde bij de aanblik van mijn nieuwe boobies haha. Zo leuk! En zonder enige schaamte, terwijl ik met mijn oude boobies altijd vreselijk onzeker was.

Heerlijk opgefrist en nu weer terug in mijn bedje; Heb duidelijk nog mijn rust nodig, en hoop dat ik snel aan sterk.

Link to comment
Share on other sites

Gefeliciteerd met je boobies!!!!:)

Heb je wel lekker met wat kussens in je rug geslapen? Scheelde bij mij iig echt een hele hoop! Volgens mij ben ik echt de enige die na de operatie niet is gebeld door dokter Moojen! Toch wel een beetje vreemd haha..

Succes met je herstel!

Link to comment
Share on other sites

Hi Elouise gefeliciteerd!!

Wat herken ik véél in jou verslag! Nou je bent niet de enige met dat gevoel alsof je har terug gerukt wordt!

En betreft de morfine pilletjes : rot spul he? Je kan niet eens normaal eten of functioneren! Ik wens je een super herstel en de pijn word met de dag minder.

Liefs

Xx

Link to comment
Share on other sites

Ik ben ook de dag erna gelijk met die morfine gestopt, werd er zo ziek van! Bij mij hielp het gelukkig. Duurt even voordat die zooi je lijf uit is, maar komt goed!

En de douche ervaringen ken ik ook haha, ik rondjes draaien in de douche terwijl m'n man met de douchekop alle kanten op ging. Een weekje volhouden en daarna kan je t weer zelf.

Succes en hopelijk heb je een goede nacht gehad!

Link to comment
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.



×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.