Bonita23

Members
  • Content Count

    63
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

0 Neutral

About Bonita23

  • Birthday 07/13/1988

Profile Information

  • Gender
    Female

Recent Profile Visitors

1,120 profile views
  1. Hoi Sporty, Lees nog even alle papieren door die je van ze hebt gehad. Ik geloof dat ze eerder bij anderen ook onduidelijk zijn geweest. Ik wist al dat het moest, dus heb ik het zelf tijdens de controle ook ter sprake gebracht. Ik weet even niet meer hoe ze bij jou zijn geplaatst, maar bij dual plane moet je de bovenkant van de borst masseren zodat je een zo natuurlijk mogelijke overgang krijgt. Mag met iedere soort massage-olie, ik gebruik momenteel Bio-oil.
  2. Hartstikke bedankt voor jullie reacties en advies! Het harde gevoel had ik eigenlijk al ja, alleen is links inmiddels 'zachter' en makkelijk te masseren en rechts dus andersom. Bij het masseren rechts krijg ik al snel echt pijnlijke steken, waardoor ik niet echt verder kan gaan. De pijn zit of bovenaan in de borst , of van de zijkant naar de oksel toe. Ook is de onderkant bij de rechterborst snel pijnlijk en naar.. links eigenlijk geen probleem. Ik hoop dat het al wat minder aan het worden is(kan het nog niet goed bepalen), maar zal in ieder geval maandag ook nog even de kliniek bellen voor advies.
  3. Ik ben inmiddels al een aardig tijdje PO, maar heb eigenlijk nog behoorlijk last. Zo had ik wel verwacht om na 3 weken weer gewoon te kunnen starten met werken (ik sta voor de klas), maar ging het gelijk na een paar uur al helemaal verkeerd. Ik kreeg steeds meer last van spierpijn, beginnend bij mijn rechterarm, schouder en door trekkend naar mijn borst en rug. Tegen de middag werd ik gek, vooral van de rugpijn, en ben ik naar huis gegaan. Op het werk willen ze eigenlijk niet dat ik het nu ga proberen, want ze hebben een probleem als het toch weer niet lukt (vervanging zoeken is lastig). Ik mocht alleen komen werken als ik zeker wist dat ik de hele dagen zou volhouden, waarvan ik eigenlijk zeker weet dat het me niet lukt. Heel erg balen, want ik zou zo graag weer aan de slag willen. Als ik al probeer om een wasje te vouwen, heb ik hier direct spijt van en moet ik het gelijk bekopen met stekende pijn in mijn schouder en borst. Ik heb de laatste dagen heel veel last van in het bijzonder mijn rechterborst. Hij is duidelijk harder dan de andere, maar voelt ook pijnlijk bij het masseren. Ik voel de borstspier regelmatig pijnlijk kloppen en weet niet zo goed wat ik ervan moet denken. Ik weet dat dergelijke pijntjes erbij horen, maar ik weet niet zo goed of dit nu nog normaal is. Is het wijs om ernaar te laten kijken, of is het gewoon normaal en kan het komen door overbelasting van de spieren? Zijn er meer mensen die maar met moeite konden werken, ook na nog zo'n 3 a 4 weken? Wat raden jullie aan? Ik word langzamerhand gek van het binnen zitten en niks doen Alvast heel erg bedankt voor jullie hulp!
  4. Dit heb ik ook gehad. Volgens mij kun je hier gewoon af en toe last van hebben en is het onderdeel van het genezingsproces. Het voelt vervelend, maar gaat vanzelf wel weer over (bij mij dan). Succes met je genezing!
  5. Ik vroeg me af of er hier misschien meer mensen zijn met een eigen blog. Dan kunnen we hier allicht websites uitwisselen Mijn blogs: Over make up en nagellak (en andere beauty producten) http://lovemakeupandnailpolish.blogspot.com/ Over mijn zelf gemaakte sieraden (bead embroidery) http://bonitabeadsblog.blogspot.com/
  6. Hey schorpioen, Bedankt voor je vraag! Ik wilde net een update geven. Ik zou vandaag weer gaan beginnen met werken, maar het viel vreselijk tegen (waar ik al bang voor was). Ik merk dat ik na een tijdje lopen en bezig zijn met mijn handen steeds meer spierpijn krijg, het loopt echt op. Het start bij mijn schouderbladen, trekt dan door naar mijn linkerarm en naar mijn rechterborst. Uiteindelijk gaat mijn rug mee doen en weet ik niet meer waar ik het moet zoeken..Ik heb het na een halve dag op moeten geven en ik wilde graag met mijn baas iets bedenken voor de komende werkdagen (ik werk normaal op donderdag en vrijdag). Nu hebben ze het voor deze week afgedaan als 'blijf maar thuis en rust maar uit', maar weet niet wat ik ervan moet denken..Ik vond het wel fijn om weer bezig te zijn, maar mijn lijf werkt gewoon tegen. Bij ACCZ kreeg ik de reactie dat ik dan maar een klassenassistente of stagiair moet krijgen, maar dat is ook niet zomaar geregeld...Lastig! Ik wil graag werken, maar wil absoluut ook weer niet te ver gaan en mijn eigen herstel bemoeilijken. Heb verder als ik gewoon rustig de hele dag zit en lig geen last van pijn. Ga ik echter dingen ondernemen is het al snel teveel. Hebben hier meer mensen last van gehad?
  7. Ik kan niet al je vragen beantwoorden, maar weet van vrienden en collega's dat je borsten door de zwangerschap ook heel erg (blijvend!) kunnen groeien. Bijvoorbeeld beginnend met een A en na de bevalling een volle C overhoudend.. als je echt van plan bent om binnen een paar jaar zwanger te worden, zou ik er voor de zekerheid mee wachten. Natuurlijk weet je ook nooit precies wat de zwangerschap met je implantaten zou doen.. en dat is ook weer niet bij iedereen hetzelfde. Ik zou gaan voor veilig (als ik kinderplannen had gehad, had ik ook absoluut gewacht)
  8. We hebben momenteel ook nog niet echt recht van spreken hé, over het eindresultaat. Het kan wel 6 tot 12 maanden duren voordat ze eindelijk helemaal 100% gedaald en mooi zijn (de woorden van mijn PC). Eigenlijk kun je je dus beter nog geen zorgen gaan maken, heeft weinig nut. Bij mij is de ene veel hoger dan de ander, maar ik weet dat het herstel nu eenmaal tijd nodig heeft. De grootte is huge, haha. Ik ben vreselijk benieuwd in wat voor maat ik straks pas. Maar wat je zegt, maten zeggen eigenlijk wel heel weinig. Ik moest nu al lachen toen ik naar lingerie keek online, normaal had ik vaak een te kleine maat om ook maar iets te kunnen passen, maar nu val ik er juist weer buiten waarschijnlijk (veel bh's zijn bijv. in de maten 80A-80C of 80D). Succes met jouw herstel en ik hoop dat ze bij ons beiden vlot mogen herstellen en heel mooi mogen worden
  9. Wat een vervelende situatie zeg! Jammer dat ze je keuze niet kunnen accepteren. Het bijtekenen werkt voor mij persoonlijk ook prima. Als je dit lastig vindt, kun je ook altijd eens een afspraak maken om je make up (of alleen je wenkbrauwen) ergens te laten doen. Zodat je goed ziet hoe je dit zelf mooi kunt doen (ik heb bijv. laatst mijn make up laten doen bij Mac, in de Bijenkorf, en heb nu een veel betere techniek geleerd voor het bijtekenen). Persoonlijk, doe waar je jezelf goed bij voelt. Als jij hiervoor echt wilt gaan, moet je dit gewoon doorzetten. Het gaat erom hoe jij je voelt, en niet bijv. je moeder of wie dan ook. Wie weet vinden ze het achteraf alsnog mooi (ik denk dat dat bij mijn ouders zo'n beetje hetzelfde zou werken op dat punt). Succes met het maken van je keuze, en volg je eigen hart!
  10. Dit is iets wat ik persoonlijk niet kan begrijpen. Je gaat een hele grote stap nemen met je lichaam, maar je bent niet bereid om je baas hiervan op de hoogte te stellen. Wat is voor jou de reden dat je dit niet wilt melden? Als er nu iets (of achteraf) voor problemen zorgt, of je kunt pas later aan het werk (ook al heb je veel tijd ingeroosterd) zou je problemen kunnen krijgen met de ARBO e.d. Ik zou het wel vertellen, in ieder geval aan je baas. Niet iedereen hoeft het te weten, maar je zal zien dat dit alleen maar kan zorgen voor begrip. Als je niks verteld en je hebt later problemen, waardoor je je bijv. moet ziek melden en je krijgt te maken met de ARBO, wordt het allemaal alleen maar lastiger. Maar, om terug te komen op je vraag, uit respect voor je werkgever zou ik kiezen voor de optie 'vakantie opnemen'. Je ziek melden vind ik persoonlijk wel heel erg makkelijk, voor iets wat je 'jezelf aandoet'. Ik weet niet wat voor werk je doet, maar mijn werkgever heeft namelijk gewoon een gigantisch groot probleem als ik ineens 'ziek 'ben. Je plant het zelf in, dus vakantie opnemen is dan het beste. Mocht je daarna nog meer tijd nodig hebben (en je baas is op de hoogte), kun je je altijd nog ziek melden. In ieder geval succes!
  11. * Update* Ik heb gisteren de hechtingen laten verwijderen..was even een naar gevoel, maar viel me verder reuze mee. Ik dacht eerst dat links al wat verder was gedaald, maar het is exact andersom. Links is al goed gedaald en rechts nog niet. Ook qua vorm zie ik wel een aanzienlijk verschil, maar dat zal vast wel anders worden als de boel is 'gedaald'... Ik ben ook eindelijk geheel van de pijnstillers af, waar ik erg blij mee ben. Ik was eerst namelijk nogal bang dat ik er niet meer vanaf zou kunnen komen.. Ik heb wel heel veel last van mijn schouderbladen/rug , vooral na veel lopen. Ook ben ik erg snel moe. Zijn er hier meer dames die daar last van hebben/hadden? Het maakt me onzeker wat betreft het weer opstarten met werken volgende week..
  12. Het gaat inmiddels best wel goed. Ik heb niet zo heel erg veel pijn meer en hou ook duidelijk niet zoveel vocht meer vast dan eerst. Het enige waar ik heel erg last van had, was dat de bh mijn ribben afknelde. Ik heb een 70c gekregen, maar heb normaal 80...! Het deed echt onwijs pijn en ik heb de doorgedrukte plekken in mijn huid staan.. Maar, dankzij Schorpioen ben ik nu even verlost van de pijn. Ik mocht haar oude bh lenen (80c) , heb hem meteen aangedaan en kan nu zowaar adem halen! Heerlijk! Heel erg bedankt meis, en het was gezellig om zo even 'in het echt' te kletsen
  13. Hey Kleintje, Ja het douchen is zeker een gedoe. Wel creatief bedacht haha! Mijn vriend had een extra handdoek dubbel gevouwen om mijn borsten heen, dat werkte ook wel goed want op die manier zou eventueel vocht niet zo snel de hechtingen kunnen bereiken. Thanx voor de droogtip! Groetjes Bonita
  14. Bedankt voor jullier reacties! Het gaat inmiddels wel echt al stukken beter hoor, gelukkig. Alleen daarstraks iets te uitgebreid gedouched (haren moeten toch een keer gewassen worden..) en daar wel even wat last van gekregen naderhand. Ik heb een bh gekregen in maat 70 (of 75)c, maar het zit echt heel strak ingebonden Ik vermoed zelf dat het een d of misschien e wordt uiteindelijk. Schorpioen, is de bh dezelfde maat als wat jij hebt gekregen? Ik zou een extra bh heel erg fijn vinden! Heb je die band toevallig ook nog? Vandaag wilden we deze wassen, maar het drogen duurde eeuwen..was dus niet zo'n succes. Fijne tweede kerstdag nog toegewenst!
  15. Ik voel me inmiddels al weer een stuk beter, dus ik zal nu mijn best gaan doen om een verslagje te schrijven.. Afgelopen maandag had ik de afspraak staan om 11:00 uur. Mijn vriend en ik zijn types die liever ergens veel te vroeg aanwezig willen zijn, dan krapjes of te laat. Dus gingen we belachelijk vroeg weg..Mijn vriend kon niet slapen en ik was ook aan het stuiteren van de zenuwen, dus zijn we maar gewoon gaan rijden. We hadden er niks aan om op deze manier te gaan zitten wachten thuis. We zijn vertrokken om 5:45 .. We hebben heel erg geluk gehad met de reis, want we zijn precies om de gladde wegen, sneeuw en files heen gereden. We kwamen om 9:00 aanrijden in Bocholt. De kliniek was nog even erg goed zoeken..en we waren in eerste instantie te ver doorgereden. Helemaal naar beneden tot de deur, terwijl we eerder al op een bel hadden moeten drukken...Resulteerde in zeer krap en eng achteruit terug de heuvel oprijden en alsnog op de bel drukken om de parkeergarage in te worden gelaten.. Eenmaal aangekomen in de kliniek werden we verwelkomd door een medewerkster van ACCZ. Ze stond ervan te kijken hoe vroeg we waren, en gaf aan dat de afspraak van 11:00 zelfs al een uur eerder was dan de operatie zelf..ik moest dus nog wel een tijdje geduld hebben. We hebben ons dus even aangemeld, en zijn daarna de stad in gegaan. De winkelstraten even doorgelopen en vriendlief even een koffie gedronken. Om 10:30 kwamen we terug bij de kliniek en konden we daar gaan wachten. We mochten meteen doorlopen naar de tweede (luxere) wachtkamer, met luxe banken en mooie tvschermen. Ik was inmiddels nog nerveuzer geworden en werd steeds misselijker van de zenuwen.. Na een tijdje kwam er iemand langs die me alvast een pijnstiller liet slikken. Ik ben een ramp met het slikken van pillen e.d, maar deze kreeg ik gelukkig snel weg. Toen was het nog even wachten en vervolgens werden ik samen met mijn vriend meegenomen naar een klein kamertje. Hier moest ik me omkleden (een schortje , blauwe 'voetjes' en een fantastisch haarnetje). Dr. van Onselen kwam bij ons, maakte nog even voor-foto's en een tekening op mijn borst. Daarna was het tijd om mijn vriend gedag te zeggen en ging ik naar een volgens kamertje. Ik was bloednerveus, dus ging eerst nog een keer weer naar het toilet. Ik kwam in een soort behandelkamer met enkele bedden, waar twee dames mij enkele vragen stelden in het Duits/Engels en ik een infuus kreeg. Vervolgens werd ik neergezet op een bed in een hoekje, en kreeg ik een scherm voor mijn neus geplaatst...Ik moest wachten totdat iets ging werken, en ik zou vanzelf opgehaald worden en naar de operatiekamer worden gebracht. Terwijl ik aan het wachten was achter het scherm, werd er een andere patient binnen gereden. Degene die net voor mij uit de operatie kwam. De persoon was helemaal aan het 'trippen' en wauwelen, niet echt fijn om te zien voordat je zelf onder het mes gaat! Enkele minuten later kwam de anesthesist binnen en stelde hij zich netjes aan mij voor. Vlak daarna mocht ik mee naar de operatiekamer. Daar aangekomen mocht ik met mijn armen gespreid op de tafel gaan liggen. Ik kreeg diverse dingen bevestigd. Kort hierop werd me verteld om aan vrolijke zaken te denken en begon de narcose te werken..Ik kreeg een bijzonder vervelend brandend en zwaar gevoel in mijn linkeram, wat zich als een idioot zo snel verspreide door mijn lijf. Voordat ik het wist was ik vervolgens buiten westen.. Ik kwam bij in dezelfde ruimte waar ik eerder heb moeten wachten op bed. Ik was wel in één keer wakker en vroeg meteen aan de zusters hoeveel cc ik had gehad. Ik had eerde met van Onselen afgesproken dat hij echt zou kijken naar wat mooi bij mij zou staan, het mocht meer of minder zijn van de afgesproken 405cc. Ik kreeg het antwoord dat er 430 cc in is gegaan. Verder lag ik een beetje suf op het bed. Kort daarop (voor mijn gevoel) werd ik naar de uitslaapkamer gebracht. Ik voelde me heel erg raar. Suf en een pijnlijk lichaam. Licht misselijk. Gelukkig kwam mijn vriend binnen en konden we elkaar weer zien. Hij was ongerust, want ze hadden hem ondertussen helaas niet op de hoogte gehouden. Hij had gezien hoe een ander in de wachtzaal wel werd verteld hoe de operatie was verlopen van zijn vriendin, maar hij kreeg zelf niets te horen. Ik stelde hem gerust dat het goed was gegaan. Ik had hele erge last van mijn rug. In de kamer werden we nog diverse keren bezocht door de anesthesist, zusters en dr. van Onselen. We kregen advies mee voor de komende tijd en er werd eten gebracht. Ik moest eten, anders mocht ik niet naar huis (zo zei de persoon het ook echt, terwijl ik supermisselijk was..). Ik heb het broodje naar binnen gewurmd, terwijl de patiente naast me (die ook net een bv had gehad) aan het rond'springen' was en een grote mond had dat ze nergens last van had. Terwijl ik me verschrikkelijk miserabel voelde, lag zij over de Burger King te praten, dat ze zo'n zin had in chickennuggets en een burger..Bah! Na het eten en na het toiletbezoek mocht ik de kleren aantrekken en werd ik in een rolstoel netjes weggebracht naar de auto. Toen begonnen we aan de weg naar huis. Ik wilde het liefst zo snel mogelijk thuis zijn en slapen.. De bochten en drempels in de weg waren niet fijn..alles is te voelen.. Bij thuiskomst was ik kapot en wilde ik alleen maar liggen. Mijn rug voelde nog steeds helemaal beurs. De dagen die volgden ben ik alleen maar heel erg misselijk en ziek geweest van de narcose. Spugen als je net een bv heb gehad is verschrikkelijk, maar ik was zo blij als ik telkens weer eventjes van de misselijkheid was verlost. Sinds gisteren gaan het beter en kan ik alweer een beetje eten. Slapen is heel moeilijk, maar lukt beetje bij beetje wel. Het douchen was doodeng. De borsten voelen zwaar en gevoelig. Het ziet er verder al wel mooi uit. Maar ik wil telkens zo snel mogelijk weer alles aan en om hebben. De bh heeft overigens aan beide kanten mijn rug/schouderbladen half open gemaakt, de huid is beschadigd en zeer pijnlijk. Dus vanaf gisteren draag ik er een hemdje tussen, wat zeker wel wat helpt tegen de pijn. Ik zit om de 6 uur aan de paracetamol zetpillen (wegens last met het slikken), niet fijn maar wel goed werkend gelukkig. Ik heb enkele keren hele enge steken gehad in de wond aan de linkerkant. Deze pijn gaat echt door alle pijnstilling heen en is echt hels. Gelukkig heb ik het nu al een tijdje niet meer gehad. Verder jeukt de boel flink, maar dat betekent alleen maar dat het aan het genezen is. Ik kan al steeds beter zelf op staan uit bed. Ik maak me wel zorgen over het herstel van '6 weken'. Je armen laag houden is praktisch onmogelijk als je voor de klas staat (schrijven op het bord, de kinderen een hand geven, kleine dingen als je jas aantrekken, etc) Ik wil rustig aan doen en ervoor zorgen dat alles zo goed mogelijk kan herstellen. Ik heb 3 weken vrij, maar daarna moet ik toch echt weer aan de slag. Heeft iemand nog advies?