Jump to content

Niet lekker in je vel zitten...


Risje80

Recommended Posts

Dag dames,

Ik wil hier geen zielig verhaal gaan houden, maar ik hoop lotgenoten tegen te komen.

Ik weet niet waar ik moet beginnen.... Ik zit gewoon helemaal niet lekker in mijn vel! Dat was ik al langere tijd niet, maar dat kwam dan ook onder andere door mijn lelijke hangborsten. Ik vond dat zo erg en ik schaamde me echt diep voor mijn man, hij mocht mij niet meer naakt zien, ik sliep altijd met een hemd aan. Ik heb mij altijd onzeker gevoeld voor mijn man. Maar dat heeft een reden. Ik wil daar niet te diep op in gaan maar laten we zeggen dat hij me meerdere malen bedrogen heeft met porno. Er zijn veel vrouwen die daar helemaal geen problemen mee hebben, Ik dus wel!! Mijn ex keek er wel eens na, en ik vertelde in begin van onze relatie dat ik dat niet fijn vond, toen vertelde hij overtuigend dat hij dat noooooit zou doen. Na een jaar ben ik erachter gekomen dat hij er wel naar keek en nog meer...... In die tijd keek hij niet naar mij om wilde ook niet intiem zijn met mij, hij was altijd moe of voelde zich niet lekker. Tot ik daar achter kwam..... dan vallen de puzzel stukjes in elkaar. Toen had ik er meteen mee moeten kappen!! Nu tot deze dag heb ik nog nog steeds spijt van. Hij beloof nooit meer te doen, ach dat kennen jullie vast wel, maar mijn vertrouwen in hem was weg...... Toch door gegaan, hij was tenslotte wel een hele lieve man. tot hij later dit meer begon te doen en hij wist hoeveel pijn hij mij er mee deed. Hij gaf nooit toe ik moest weer achter zijn pc zwart op wit aantonen. Ik ben iedere keer zo kapot gegaan, het ergste vond ik nog na mijn zwangerschap, ik voelde me een uitgezakte olifant en hij zat zijn dingen te doen achter de pc met super mooie slanke porno dames! Hoe erg is het als vrouw afgewezen te worden.... daar word je echt super onzeker van! Ik ben nog nooit jaloers of onzeker geweest, hij heeft mij zo veranderd.

Waarschijnlijk ben ik ook zo veranderd omdat ik ontzettend veel van hem hou en de mooiste en liefste voor hem wil zijn en vooral de enigste!!!

Na goed, na de 2e zwangerschap bleef ik dik, na 3 maanden was ik het zat en ben streng gaan lijnen, na 7 maanden was ik 13 kilo kwijt en had/heb een super figuurtje. Alleen toen begon het gedonder met mijn borsten. Uiteindelijk heb ik me hier in december aan laten opereren. Ik wilde een lift, maar de pc vertelde dat het mooiste zou zijn met protheses erin omdat er anders niet veel van mijnborsten over zou blijven. mijn man beaamde dit. ik vond het schokkend, ik had namelijk mn leven lang grotere borsten gehad, en nu zou ik aan de siliconen moeten!!?? maar goed, ik had me erin verdiept en vertrouwde op mijn pc. Dus er gingen 200 cc ronden protheses in, ik wilde graag wat meer vulling bovenin, want zelfs met een push up bh had ik nog geen decolleté. Ik heb hem aangeven geen grote borsten meer te willen, ik wilde niet groter als een c cup, deze c cup had ik ook voor de operatie maar dan wel een hele lege en slappe. na de operatie op controle vertelde hij dat het een mooie c cup was geworden, alles was nog opgezwollen tepels stonden raar, maar ik dacht dat trekt nog wel bij.

Ik ben nu 7,5 week po, en ik heb gewoon weer hangborsten..... Ik ben zo enorm verdrietig, ik heb nu cup 70 E die vaak nog te klein is. Doordat mijn borsten nu weer zwaar zijn, hangen ze nu alweer, ik heb nu geen lege hangborsten maar volle hangborsten. Ik vind dit zo erg, ik schaam me nu weer voor mijn man. Ik slaap altijd nog met bh aan in bed, ik had er zo naar uit gekeken om geen bh meer aan toe hoeven gewoon uit bad komen een een hemdje aan, maar nee, dat voelt nog steeds niet goed omdat ze dan weer hangen. Ik durf hier niet met hem over te praten, volgens mij houd hij van grote borsten. Ik niet ik vind het zo lelijk.

Nu gaan jullie natuurlijk allemaal zeggen dat ik naar mijn pc terug moet en weer moet laten opereren, maar dat durf ik niet meer! Ik ben onder slaapverdoving geopereerd, en ik heb bijna alles mee gemaakt en gevoeld!! Nooit meer dat ik dat nog een keer ga doen! Deze pc werkt niet onder narcose. Dus dat is geen optie, ik moet eind maart terug voor de 3 maanden controle, ik ik zal zeker aan geven, dat het niet is geworden wat ik had verwacht, en er niet zo blij mee ben, maar ik laat me niet meer onder sedatie helpen.

Maar ja, nu zit ik er weer mee, dat ik zo super onzeker ben, ik ben thuis en zorg voor mijn 3 kinderen (1 komt uit eerder huwelijk) en onze vele dieren. Hier krijg ik nooit geen waardering voor, is alleen maar dat ik het niet goed doe, Ik weet het is altijd een rotzooi, maar ik doe zo ontzettend mijn best. Ik poets iedere ochtend en ruim dan alles op, maar een uur nadat de kids thuis zijn is het weer een bende. Mijn man heeft sinds november ene nieuwe baan, en dus ook nieuwe collega's en een secretaresse. Ik ben zo jaloers. Zij zal waarschijnlijk wel alles zijn wat hij zoekt. Ik heb zo ontzettend mn best gedaan om alles te zijn wat hij zoekt, ik loop iedere dag in rokjes rond te poetsen, zorg dat ik er verzorgd uit zie. Ik wil hem absoluut niet kwijt, maar ik wil hem zo graag voor mij alleen hebben, en ik vertrouw hem niet. Voorheen had ik alle wachtwoorden en kon ik op zijn pc, als ik het dan niet vertrouwde kon ik even kijken, of ik was gerustgesteld of ik had iid weer iets gevonden. Dit heb ik nu niet meer, voor mijn gevoel kan hij zijn gang gaan met alles wat hij wil, ik heb er totaal geen controle meer over. Hij werkt van thuis uit en is om de week een paar dagen op de zaak, 400 km hier vandaan. Hij kan doen en gaan en staan waar hij maar wil.

Ik was ooit zo'n sterkte vrouw, niks van dat is meer over.

Ik zou graag willen weten hoe andere dames in zo'n soort gelijke situatie er mee om gaat. Ik weet het niet meer. Weg gaan is geen optie met 3 kinderen, mijn kinderen zijn mijn alles en dat zou ik ze niet aan willen doen. Hoe kan ik mijn man weer vertrouwen? Ik ben zo bang als ik er over begin dat ik hem steeds verder weg druk van mij. Ik kan me goed voorstellen dat hij het op een gegeven moment echt zat is om mij weer gerust te moeten stellen. Iedere keer denk ik weer, ik bereik alleen meer het tegenover gestelde. Hij wordt mij echt een keer zat en staat dan echt open voor een ander. Ik ben zo bang dat hij me echt gaat bedriegen met een andere vrouw...... Iemand die wel perfect is........

een verdrietig Risje

Link to comment
Share on other sites

Lieve Risje

Wat klote zeg! Ik voel echt met je mee. Ik ben zelf in 2006 gescheiden van mijn man, nadat hij een sexuele relatie had met een stagiaire van hem. Een mooie griet, met mooie dikke borsten. Hun contact verliep ook veel via de pc en via de telefoon en als ik avonddienst of weekenddienst had, wist ik nooit wat hij uitspookte, totdat ik er dus achter kwam. Het stond zwart op wit op zijn pc, alle 'nagenieten' via msn...... Zwaar klote was dat en ik heb hem daarmee geconfronteerd en gezegd dat ik dat absoluut niet accepteer. Ik had eerder, nadat ik vermoedde dat er iets niet in de haak was, al aangegeven, dat vreemdgaan voor mij het einde van de relatie betekende. Ik heb dus ook een streep onder de relatie getrokken en ben bij hem weggegaan. Op dat moment waren wij 'bezig' om kinderen te kunnen krijgen, en ik ben nog nooit zo blij geweest dat ik NIET zwanger was. Ik koos op dat moment voor mijn eigen geluk en heb nu een goed leven, ben gelukkig, heb een lieve man die goed voor me is en die ik volledig kan vertrouwen.

Ik wil je met mijn verhaal niet meer verdriet doen, dan je al hebt. Ik wil je alleen laten zien, welke keuze ik gemaakt heb. Ik wilde niet blijven leven met een man die ik niet kon vertrouwen. Bij jou ligt de situatie natuurlijk anders, omdat je ook kinderen hebt, maar je kinderen merken het ook als jij niet gelukkig bent.....

Ik hoop dat je ervoor kiest om gelukkig te worden, ook al betekent dat, dat je het eerst heel zwaar zult krijgen. Er zijn voor jou twee manieren: 1. Heel goed met je man erover praten en volledig open kaart spelen, evt. met relatietherapie of 2. De stap nemen om alleen verder te gaan. Dat kan namelijk iedereen!! Ookal denk je nu van niet.

De keuze ligt bij jou. Ik heb gekozen voor mijn geluk, hoop dat jij ook weer gelukkig wordt. Neem echter zelf het initiatief en stop met je te onderwerpen aan de grillen van jouw man.

Dit klinkt hard, maar bij mij is dat de enige weg geweest!

Ik hoop dat je iets met mijn verhaal kunt, haal eruit waar je iets mee kunt.

Heel veel sterkte in deze moeilijke periode. Ik zal aan je denken!

:53: BB

Link to comment
Share on other sites

Meisje wat vind ik dit erg voor je!!

Ten eerste wil ik je vertellen dat ik het snap van het gedeelde porno, ik heb niet een gelijk verhaal maar kan me inleven!

Ik wist dat mijn vriend het wel eens keek en zelf deed ik het ook! Vond het niet erg en wel grappig, tot ik tot mijn beslissing bv kwam ik raakte steeds onzekerder en ik hoorde mijn vriend al tijden niet meer over porno, ik dacht hij doet het niet meer?

Tot ik een week voor mijn bv zat te snuffelen ik ik ''dacht'' te zien dat hij borsten/tieten had ingetypt ja ik voelde me naar zie je wel hij zoekt nu al andere!

na hem geconfronteerd te hebben kwam hij met het antwoord: Sorry liefje ik heb een paar dingen gedownlode sorry dat ik niks gezegt heb!

Nou ik kon m verrot slaan trouw lekker met die laptop!! Het feit dat ik het niet wist vond ik zo erg! Hij heeft moeite moeten doen om mijn vertrouwen terug te winnen en dat vond ik heel speciaal

Nu ondertussen weet ik dat hij het echt niet meer doet en vind het ook niet erg als ik het maar weet ;)

Kortom meid praat je er veel over met je man? Hij mag best weten dat je er zo zwaar over in zit en dat is ook begrijpelijk!

Je hebt zo veel meegemaakt en nu nog! je moet als vrouw altijd mooi zijn maar wel alles onderhouden kinderen krijgen en lachen en mooi zijn? Nee dat gaat niet!!

Ik vind dat hij nu best mag weten hoeveel pijn hij je hiermee doet, kun je hem dit berichtje niet laten lezen?

Over je borsten ben je al naar je pc geweest? Het feit dat je nu ''grote hangborsten'' hebt klopt niet!!

Mischien was voor de spier een beetje trickie?

Dit mag je bespreken meid het is een hoop geld al vind ik ze wel super mooi!

Meid je mag trots opjezelf zijn je heb zoveel bereikt en laat jezelf niet kennen maar probeer nu aan jezelf te denken :54:

Heel veel succes!

Link to comment
Share on other sites

Jeetje Risje!!!

Wat vind ik het erg voor je dat je je zo voelt!!! Ik heb (gelukkig) niet in een zelfde situatie als jij gezeten. het enige wat ik weet en voel is dat je goed naar je gevoel moet luisteren en dat JIJ en JE KINDEREN het allerbelangrijkst zijn!! Je zult mijns inziens toch in gesprek moeten met je man, dat is de enige manier om er achter te komen wat het porno kijken voor hem betekent (het schijnt dat 90% van de mannen porno kijkt, die van mij ook wel ns achter de PC, maar in ieder geval niet op momenten dat ik er van weet, ik hoef het verder ook niet te weten). Belangrijkste is dat hij in ieder geval niet zou vreemdgaan, dat is nog steeds niet gezegd met pornokijken, alhoewel ik wel heel goed begrijp dat dat iets doet met je gevoel van eigenwaarde. Probeer er achter te komen wat belangrijk voor je is, heb je nog hobbies? Ga je nog wel eens uit, met vriendinnen? Besteed aandacht aan jezelf, maar overdrijf het niet...

Ik hoop dat je er wat aan hebt, maar kies inderdaad voor jezelf, dat kan met je man zijn of zonder....als je jezelf maar niet vergeet, en daar lijkt het nu in je verhaal wel op.

Ik zou het met je borsten even aankijken, daarmee verhelp je niet de diepere ontevredenheid in je leven!!!

Heel veel sterkte Risje!!!

Liefs

xxx

Link to comment
Share on other sites

Pff jeetje wat een verhaal zeg, ik word er gewoon een beetje triestig van!!!!

Het is gewoon klote om zo onzeker te moeten zijn en je hele tijd af te vragen of hij wel of niet rare dingen doet!

Wat betreft het porno verhaal deel ik helemaal met je, ik vind porno NOT DONE in je relatie, wel om samen te doen, maar ik moet er niet aan denken dat mijn vriend stiekem kijkt, dat heb ik hem ook wel heel erg duidelijk gemaakt!

Ik snap dat je dan onzeker word als je man allerlei dingen op de pc kijkt terwijl hij aandacht voor jou zou moeten hebben!!!

Je zegt dat weggaan geen optie is.. Misschien moet je eens een goed gesprek met hem hebben? Desnoods naar een relatietherapeut.

maar zo kan het ook niet verder... je ongelukkig voelen zo... het leven is te kort daarvoor!!

Er moet iets veranderen voor je ! Ik hoop dat je eruit gaat komen!!!!!

Dikke knuff :58:

Link to comment
Share on other sites

Meis,ik denk dat jij een beetje in een depressie zit.

Niemand houd het vol om er voor een ander goed uit te zien en alles goed te willen doen.Op een gegeven moment vergt dat zoveel van je dat je je voelt hoe je je nu voelt.

Je moet dat voor jezelf doen niet voor een ander.

Ik hoor je alleen maar wat jij voor je man doet enzo...maar wat doet hij voor jou??

Je bent meer dan alleen moeder,vrouw van en een paar tieten.Heb je nog wel wat voor je zelf?Het lijkt er op dat je jaloers bent dat je man maar kan doen wat hij wilt...ik denk dat je daar eens een goed gesprek met hem over moet hebben.

Kortom het advies wat ik je mee wil geven is...praat met je man...misschien heeft hij geen idee wat hij je aan doet omdat jij het wel best vind.

Maak van je hart geen moordkuil!

En kom voor je zelf op...probeer ook leuke dingen voor je zelf in te plannen...je zit veels te veel in het kringetje!

Het leven is veels te leuk om alleen maar sloof te moeten zijn,dan maar een keertje een troep hoor!

En voor je borsten,ik zou zeker terug gaan en het bespreken ook over de sedatie enzo!!

Kom op...opkomen voor jezelf!!!

Heel veel sterkte en dikke knuf

Link to comment
Share on other sites

Wat een lieve reacties!!

Best boobie: wat lief dat je je verhaal wilde delen. Maar wat ontzettend heftig zeg!!! Dit is dus mijn grootste angst, en hier ben ik zo bang voor dat dat mij ook gaat overkomen.

Ik ben al een keer eerder gescheiden geweest. Toen heb ik voor mijn geluk gekozen, mijn dochtertje wad toen 1,5 jaar en heeft er toen niet zo veel van mee gekregen, ze wist niet beter dan hoe het nu is zeg maar. Mijn kinderen zijn nu bijna 11, 6 en 2 jaar. Ik wil hun niet confronteren met mijn verdriet! Het is niet zo dat mijn man een grote klootzak ik (zoals mijn ex) Was dat maar zo, dan was het allemaal veel makkelijker, hij is juist lief, en ik hou ontzettend veel van hem. Ik denk dat ik zo ben omdat ik bang ben hem kwijt te raken of hij een minnares zou hebben. Wat ik al zei, ik ben nog nooit jaloers geweest, totdat hij zo erg tegen me heeft gelogen, toen ben ik helemaal veranderd. Mijn ex was dus ook zo ontzettend jaloers Ging nog wel een stapje verder dan ik. Ik probeer het voor mezelf te houden en niet naar hem te uiten. Omdat ik weet dat ik hem daarmee verder van mij af drijf. Dat heeft mijn ex namelijk ook gedaan, daar was echt niet mee te leven. Ik weet dat ik nu ook zo ben, ik vind dat zooooo erg!!

Ik moet wel zeggen dat ik nooit complimentjes krijg of ik een keer iets goed gedaan heb, en dat valt mij zo zwaar tegen. toen ik nog werkte kreeg ik regelmatig een schouderklopje van mijn baas. Nu heb ik de zwaarste baan die er volgens mij is en er is niemand die mij verteld dat ik goed bezig ben en ik krijg helemaal geen respect voor wat ik doe. En dat vind ik heel erg. Ik loop de hele dag mn kont onder mijn lijf uit, rennen en vliegen, 3 kids is niet niks, daarbij hebben we ook nog onze dieren. Zijn kleren zijn altijd gewassen en gestreken in zijn kast, als hij thuis komt staat het eten klaar, de kinderen zijn altijd verzorgd, hoeft hij niks aan te doen. Hij ziet het gewoon niet hoe zwaar het is (vind het overigens ontzettend leuk om bij de kinderen te zijn, begrijp me niet verkeerd maar er wordt zo makkelijk over gedacht). Ik kan dat wel tegen hem zeggen, heb ik ook wel eens gedaan, maar dat helpt toch niks. En als hij nu wel ineens wat van zou zeggen, weet ik dat hij het niet meent, maar gewoon moet zeggen om mij tevreden te houden.

Ik weet dat ik er met hem over moet praten maar ik kan het niet, ik ben altijd degenen die een ruzie aankaart. Dan zal hij wel denken, daar komt ze weer met gezeik!!

En overigens het gaat mij er met name om dat hij alles heel stiekem heeft gedaan, hij heeft nooit toegeven dat hij porno keek, ik moest hem echt voor de laptop slepen en pas kon hij er niet onderuit. Dus kunnen jullie je voorstellen dat ik hem voor geen meter vertrouw?? Ook was hij met een toenmalige vrouwelijke collega aan het privé tikken op hyves. dart deed hij niet openbaar, tot dat hij een keer ingelogd was op mijn computer toen zag ik al die berichtjes pas. Als hij dat nou gewoon openbaar had gedaan had ik her helemaal geen problemen mee gehad, maar waarom moet dat weer zo stiekem. Later heeft hij een keer met haar afgeproken (hij is uiteindelijk niet gegaan) dat ging via chatten, hij zou koffie gaan drinken bij haar, die gesprekken kwam ik ook per toeval tegen, dus toen hij gewoon normaal op tijd thuis kwam, vroeg ik waarom hij er al was, hij had toch nog een afspraakje??? Weer ontkende hij alles, zelfs toen ik het hem liet zien ontkende hij, ik was zo ontzettend woest, ik kan niet tegen liegen!!! Hij noemde haar overigens "Bella". Dus manlief kan wel zeggen dat hij alleen voor mij gaan enzo, maar denk je dat ik hem geloof....?

Ik heb nu zo'n stabiel leven met de kids. Maar ik kan er niet tegen dat ik geen controle over hem heb.

En tja, heb ik mn eigen hobby's.... Eigenlijk te druk voor. Ik heb een klein taarten bedrijfje. Momenteel ben ik hier heel druk mee. En ik heb mijn paard, maar daar heb ik nu ook geen tijd voor, daar heb ik een bijrijder voor. mijn man gaat in de weekenden ook vaak sporten. Meestal deden we allebei een dag in het weekend voor onze hobby's, maar daar heb ik nu geen tijd voor en is me ook veel te koud buiten (word nu wel beter)

En idd is het zo dat het me nu op breekt, dat ik alles voor hem wil doen en mooi wil zijn, maar het helpt niks. ik heb het opgeven, ik kan zijn droomvrouw eenmaal niet zijn......Doet me veel verdriet.

we zijn overigens wel een therapie geweest, ij in eerste instantie na de laatste voorval ( is alweer ruim 2 jaar geleden) Dat was een eis van mij, en dat had hij er ook voor over, later ben ik mee geweest, en ik moet zeggen hij heeft ontzettend zijn best gedaan, daarna heb ik hem ook niet meer op porno kunnen betrappen (toen ik nog op zijn laptop kon..) Hij waardeert gewoon niet wat ik doe, maar wel zijn collega's..... zijn droomvrouw is volgens mij dan ook een zakenvrouw. hij geilt op carrière.

Nu heb ik me voor 4000 euro laten verbouwen en ben ik nog steeds verdrietig, het is ook nooit goed voor mij! Ik haat mn borsten!

Link to comment
Share on other sites

Lieve Risje,

Jij cijfert je zelf wel heel erg weg, voor een man die jou niet respecteerd en wadeerd.

Je doet alles, maar dan ook alles om hem te behouden.

Ik vraag me af, ben je nog wel jezelf.

Waar is jezelf respect en je zelfvertrouwen gebleven.

Laat het geluk niet afhangen aan een ander, maar aan jezelf.

Eerst moet jij gelukkig worden en meer zelfvertrouwen krijgen, dan zal je zien, dat je vent zich anders gaat gedragen.

Sorry als ik zeg, maar ik zie jou nu als een sloofje voor hem.

Kom voor jezelf op meid, en ga niet je hele dag verdoen met denken, wat hij allemaal uitspookt.

Dat kost zoveel energie, gebruik die energie voor jou zelf. Je bent het waard.

Link to comment
Share on other sites

pfff wat een heftig verhaal ,ben dr echt helemaal stil van ,wat moet jij je ontzettend rot voelen nu....

hij ziet t allemaal niet zo erg in denk ik,gaat gewoon zijn gang en voelt zich er blijkbaar prima bij.

Vind het een beetje onvolwassen mannen gedrag,en snap dat het vreselijk aan je knaagt,

je wil een goede toekomst met hem en je kindjes.

Zkr omdat je al weet hoe het is om te scheiden,stap je niet zomaar ff op,je moet een balans zien te vinden samen met hem.

En dat is lastig zkr als hij zn beloftes niet waar maakt..

Hij zou volwassen moeten worden en inzien dat hij zo niet verder kan gaan,jij moet op de eerste plaats staan samen met je kids.

Maar mannen denken zoooooo anders als wij vrouwen.

Die zien het vaak toch anders dan hoe wij t zien,we hoeven ons geen zorgen te maken,het valt allemaal wel mee bladibla.

Mja en als je ook nog eens de boobs hebt die je niet wil hebben wordt je daar misschien alleen maar onzekerder door.

Vind t echt heel rot voor jou zeg,want zei hij nu maar eens:

MEID we gaan lkkr terug naar een andere kliniek en jij gaat gewoon nieuwe boobies krijgen als goedmakertje ofzo(je geniet dr tenslotte toch samen van)

Denk dat je te weinig ccs hebt gehad,want ik had ook een lege slappe C cup en moest 500Cc in om dat op te vullen!!

Afijn ik wens je al het goeds toe en hoop echt dat je t een plekje kan geven,want zo verder gaan zal lastig zijn voor jezelf,

en ook je kids merken het ,die zien het direct als mama niet gelukkig is..

Sterkte x :53:

Link to comment
Share on other sites

*** Hey Risje,

Goh, je zit er echt een beetje doorheen zo te lezen he. Ik ben t met Diesel eens. Ik denk dat je eerst en vooral zelfvertrouwen moet krijgen. Je bent zo bezig om hem te plezieren en mama te zijn, volgens mij loop je jezelf echt voorbij, JIJ bent ook een heel belangrijke persoon! Cijfer jezelf niet weg voor alles en iedereen. Heb je zelf ook werk, naast het alleen maar mama zijn? Ik ben ook een tijdje thuis geweest in de eerste jaren dat mijn zoontje was geboren, en toen leek dat ideaal, maar toen ik ging werken zag ik eigenlijk pas hoe afgesloten van de buitenwereld ik eigenlijk was. Je bent ook jalours op je man omdat hij zoveel (vrouwelijk) contacten heeft he, jij komt volgens mij bijna niet buiten en mist dat ook wel misschien, die contacten. Je bent zo angstvallig bezig om je man maar zoveel mogelijk te plezieren, zo komt het op mij over. Besteed wat meer tijd om zelf gelukkig te worden (dan moet hij maar eens op de kids passen s'avonds, is het ook wat beter verdeeld allemaal!). Als jij veel zelfzekerder bent breng je dat denk ik ook wel over op je man, dat is hier in ieder geval wel zo. Enne.... mannen laten nu eenmaal niet zo snel waardering blijken, dat is wel mans eigen denk ik! Als de taken qua huishouden/opvoeden wat meer verdeeld zouden zijn zou hij t misschien ook meer waarderen, hij ziet t misschien niet eens wat het allemaal inhoud?

Dan die porno... volgens mij doet inderdaad 90 procent van de mannen dat wel, mij maakt t trouwens helemaal niks uit. Zulke dingen verbieden maakt het denk ik alleen maar erger. Laat hem dan zijn zaakje maar "zogenaamd stiekum" doen, zolang het bij porno kijken blijft dan he, afspraakjes maken is natuurlijk wat anders.

Groetjes van Ingrid.

Link to comment
Share on other sites

Lieve Risje< als ik jouw verhaal lees word ik er verdrietig van!! Nu je moeder bent van drie kinderen zou je man je eigenlijk de hemel in moeten prijzen!!!! ik ben zelf fulltime moeder van twee en ook wij hebben

nogal wat huisdieren dus ik weet hoe zwaar het is (en vaak ook saai en ondergewaardeerd)

Ik kan je alvast zeggen: IK HEB ONTZETTEND VEEL RESPECT EN BEWONDERING VOOR JOU!!!!!!!!!!!! ja dat internet porno, dat is vervelend, maar persoonlijk vind ik het veel erger dat hij tegen je gelogen heeft, DAT HEB JIJ TOCH NIET VERDIEND??????? heb je geen goede vriendin die je in vertrouwen kan nemen??? of misschien een zus of een buurvrouw?

De meiden hebben gelijk als ze zeggen dat je dingen voor jezelf moet gaan doen, ik weet dat is heel lastig met drie kids, maar al zou je maar lange wandelingen gaan maken (kan ook achter de kinderwagen)of naar een sportschool waar ook kinderopvang is?? misschien iets samen doen met andere moeders?? je moet nu zorgen dat je sterker word, zodat je straks de dingen helder kan zien en eventueel beslissingen nemen!!

Als je lichaam sterker is word je dat mentaal meestal ook, dus ga lekker bewegen!!

Neem hier de tijd voor en houd ondertussen je oren en ogen open.....

heel veel sterkte en succes!!

jolly

Link to comment
Share on other sites

Bedankt voor jullie lieven en oppeppende reacties!

Het zit nou eenmaal in mij dat ik andere mensen wil plezieren en voor wil zorgen. Ik heb dat altijd al gehad, eerst een ander gelukkig maken en dan word ik het vanzelf!

Weet je wat het is, hij heeft me zo vaak de grond in getrapt en mij zo ontzettend pijn gedaan. Hij weet dat ik er moeite mee heb als hij naar porno kijkt (bleef het alleen maar bij kijken...... hij heeft sex met porno en van mij wil hij dan niks meer weten!!!!!) Dan kijk ik er nog liever samen naar. Maar als je weet dat je er iemand zo veel verdriet mee doet en vreselijk onzeker maakt (dat wist hij heel goed) en doe je dat toch niet, dan laat je dat toch uit je hoofd?? Ik kan daar echt niet bij. Hij wist hoeveel pijn hij mij deed maar bleef het gewoon doen. Als je zoveel van elkaar houd, heb je dat dan toch voor elkaar over. En ja, als een man nou echt sex tekort komt, okee... Maar ik wilde iedere dag wel sex met hem, hij kwam echt niks te kort. Das nu wel anders, nu ben ik zo onzeker en heb ik er gene behoefte meer aan.

Hij kan blijkbaar glashard liegen, ik weet gewoon niet waar ik aan toe ben en blijf achterdochtig. Hij verteld wel dat ik op de eerste plaats sta, maar mannen kunnen mooie praatjes hebben.

Ik ga op maandagochtend altijd een uurtje sporten, ik wandel ook met de honden enzo. een depressie is het niet, ik heb een postnatale depressie gehad na de 2de, dus ik weer wel hoe dat is!

En jolly, wat fijn dat jij uit ervaring kunt spreken omdat je huismoeder bent, het is idd echt zo ondergewaardeerd. Ik weet wel toen ik nog 2 dagen werkte was ik echt veel minder moe, ik vond mijn werk veel makkelijk dan de dagen thuis. Maar vergeet niet dat ik het met alle liefde doe, mijn kinderen zijn ook heel blij dat ik thuis voor ze ben.

en met mijn borsten betreft, ik wilde geen grote borsten, dat heb ik meteen aangegeven bij de pc, ik wilde eigenlijk alleen een lift, maar volgens pc en mijn man zou dat niet mooi worden omdat de huid zo strak gespannen zou worden. Nu zijn ze dus echt wel veel te groot geworden, en omdat ze zwaar zijn door die protheses hangen ze nu al, ik heb de potloottest gedaan, maar wat ik al vermoede, de potloot bleef heel makkelijk hangen.... Dit wil je toch niet als je een lift hebt gehad???

Mijn man weet hier niks van, ik zou het hem wel een keer moeten vertellen, misschien komt hij er zelf wel een keer mee.

Ik heb een vriendin die van alles weet, maar haar man is manisch depressief dus die wil ik nu ook niet lastig vallen. Zij gaat de volgende keer wel mee op controle.

Ik heb al een keer een scheiding mee gemaakt die echt niet makkelijk was, mijn ex heeft mijn leven zuur gemaakt. Maar toen was ik nog die sterke vrouw en toen vocht ik mezelf er gewoon door heen. Die sterke vrouw moet ik terug zien te vinden!!

Link to comment
Share on other sites

Hoi RIsje,

Misschien zal ik de enige zijn die dit gaat zeggen ,en ik hoop dat ik geen al te boze mensen op mijn hals krijg nu hiermee maar ik wil toch ook mijn mening kwijt:

Dat je man porno kijkt, mag hij toch wel zelf weten? Hij is toch geen klein kind? Hoe kan iemand je bedriegen door porno te kijken, ik begrijp dat niet? Mijn vriend kijkt ook weleens porno, hij ziet mij aankomen als ik zeg dat ik hem dat verbied?! Bovendien is er een tijd geweest dat we dat samen keken, waardoor het juist heel gezellig wordt. Misschien is er een verschil tussen getrouwd zijn en 'gewoon samenwonend' , maar als ik getrouwd zou zijn zou ik nooit mijn man verbieden om porno te kijken.

De pc checken met zijn wachtwoorden? Dat vind ik echt schokkend....

Maar ik zit in een relatie waarin we elkaar vrij laten. Ik weet zijn wachtwoorden niet en hij niet die van mij.

Maar dat komt omdat we elkaar vertrouwen. Als er geen vertrouwen is in een relatie is het eind zoek!

Ik denk dat je juist door je zo op te stellen, hem verder van je af werkt.

Probeer hem wat meer ruimte te geven. Probeer inderdaad zoals Jolly zegt, te gaan bewegen te sporten,

hopelijk heb je vriendinnen of kennissen met wie je leuke dingen kan doen?

Over je borsten; wat een rare chirurg heb je gehad, die zoiets niet onder narcose doet??

Als je er niet tevreden over bent is dat inderdaad geen boost voor je zelfvertrouwen,

als het echt heel erg is zou ik er heel goed over nadenken om er niet alsnog wat aan te laten doen, en dit keer bij een goede arts.

Er zijn er zoveel.

Probeer voor je eigen geluk te kiezen, hoe moeilijk die keuze vaak is. Je hebt die weg al eens eerder bewandeld las ik,

maar je zit niet aan elkaar vastgenaaid, en als je geen andere uitweg ziet, (lees: de toekomst zal niet beter wordt) zou ik voor mezelf kiezen, ik zit zelf ook in die situatie (alleen ik heb geen kinderen) . En de kinderen die voelen ook wel aan dat mama niet gelukkig is. Als zij dat wel zou zijn als er verandering in komt, zal dat voor hun ook rustiger en beter zijn misschien??

Het is altijd moeilijk voor een buitenstaander om een mening te geven, of goedbedoelde adviezen.

Ze kunnen verkeerd opgevat worden of men kan er heel anders over denken.

Het meeste is al voorbij gekomen, therapie? Als alternatief?

De waardering die uitblijft is heel vervelend , je doet zo je best door alles aan kant te houden, het is dweilen met de kraan open.

Iedereen ziet je als een of andere huishoudster... Kan me dat heel goed indenken.

Misschien zou je een keer kunnen 'staken'???? Een paar dagen lang : Niet koken, niet wassen, niet opruimen, niet schoonmaken...

Of is dat heel extreem.....

Ik heb het ook weleens overwogen maar kwam nooit ver...

Het komt erop neer dat ik je niet echt concreet kan helpen, alleen maar mijn mening kan geven, maar therapie vond ik het beste advies denk ik... En iets leuks doen voor jezelf...En proberen toch , hoe dan ook, voor je eigen geluk te kiezen...

Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe ..

Liefs en een knuffel :116:

Link to comment
Share on other sites

Arme Risje....!!!

Ik vind zo erg voor je , maar eigenlijk ben ik ook helemaal mee eens met Diesel!

Kom op meis!!! Jij bent veel meer waard dan je denkt !!!!!

..en als je niet tevreden bent met je boobs, zorg dat het goed komt, want anders blijft je zelfvertrouwen erg aangetaast ...;(

Veeeeeel , veeeel sterkte!!!!!

Liefs,

M

Link to comment
Share on other sites

Senna, hoe zou jij het vinden als je man niks meer van jou wilt weten al helemaal niet op sexueel gebied. Ik heb er geen problemen mee als hij er naar KIJKT.......

Maar ik lijdt er onder!!!! Meneer wilde geen sex meer met mij omdat hij zijn behoeftes al achter de pc had gedaan. Dat maakt het toch even anders!!!!!!

Link to comment
Share on other sites

Meid ga met hem praten!! Je kunt het nu wel ontlopen maar wat win je er mee?

Je gaat verder van hem af staan of voelt je alleen maar rotter :(

Kom voor je op meid! Dit verdien je niet en het feit dat hij via hyves wilde afspreken no way dat dat zo ver mag gaan!!

Het feit dat hij niks meer van je wil weten hoe komt dat? Je bent een prachtvrouw wat ik zie ern hoor!!

Je kunt het meid echt waar

Link to comment
Share on other sites

Wat een lieve reacties!!

Best boobie: wat lief dat je je verhaal wilde delen. Maar wat ontzettend heftig zeg!!! Dit is dus mijn grootste angst, en hier ben ik zo bang voor dat dat mij ook gaat overkomen.

Ik ben al een keer eerder gescheiden geweest. Toen heb ik voor mijn geluk gekozen, mijn dochtertje wad toen 1,5 jaar en heeft er toen niet zo veel van mee gekregen, ze wist niet beter dan hoe het nu is zeg maar. Mijn kinderen zijn nu bijna 11, 6 en 2 jaar. Ik wil hun niet confronteren met mijn verdriet! Het is niet zo dat mijn man een grote klootzak ik (zoals mijn ex) Was dat maar zo, dan was het allemaal veel makkelijker, hij is juist lief, en ik hou ontzettend veel van hem. Ik denk dat ik zo ben omdat ik bang ben hem kwijt te raken of hij een minnares zou hebben. Wat ik al zei, ik ben nog nooit jaloers geweest, totdat hij zo erg tegen me heeft gelogen, toen ben ik helemaal veranderd. Mijn ex was dus ook zo ontzettend jaloers Ging nog wel een stapje verder dan ik. Ik probeer het voor mezelf te houden en niet naar hem te uiten. Omdat ik weet dat ik hem daarmee verder van mij af drijf. Dat heeft mijn ex namelijk ook gedaan, daar was echt niet mee te leven. Ik weet dat ik nu ook zo ben, ik vind dat zooooo erg!!

Ik moet wel zeggen dat ik nooit complimentjes krijg of ik een keer iets goed gedaan heb, en dat valt mij zo zwaar tegen. toen ik nog werkte kreeg ik regelmatig een schouderklopje van mijn baas. Nu heb ik de zwaarste baan die er volgens mij is en er is niemand die mij verteld dat ik goed bezig ben en ik krijg helemaal geen respect voor wat ik doe. En dat vind ik heel erg. Ik loop de hele dag mn kont onder mijn lijf uit, rennen en vliegen, 3 kids is niet niks, daarbij hebben we ook nog onze dieren. Zijn kleren zijn altijd gewassen en gestreken in zijn kast, als hij thuis komt staat het eten klaar, de kinderen zijn altijd verzorgd, hoeft hij niks aan te doen. Hij ziet het gewoon niet hoe zwaar het is (vind het overigens ontzettend leuk om bij de kinderen te zijn, begrijp me niet verkeerd maar er wordt zo makkelijk over gedacht). Ik kan dat wel tegen hem zeggen, heb ik ook wel eens gedaan, maar dat helpt toch niks. En als hij nu wel ineens wat van zou zeggen, weet ik dat hij het niet meent, maar gewoon moet zeggen om mij tevreden te houden.

Ik weet dat ik er met hem over moet praten maar ik kan het niet, ik ben altijd degenen die een ruzie aankaart. Dan zal hij wel denken, daar komt ze weer met gezeik!!

En overigens het gaat mij er met name om dat hij alles heel stiekem heeft gedaan, hij heeft nooit toegeven dat hij porno keek, ik moest hem echt voor de laptop slepen en pas kon hij er niet onderuit. Dus kunnen jullie je voorstellen dat ik hem voor geen meter vertrouw?? Ook was hij met een toenmalige vrouwelijke collega aan het privé tikken op hyves. dart deed hij niet openbaar, tot dat hij een keer ingelogd was op mijn computer toen zag ik al die berichtjes pas. Als hij dat nou gewoon openbaar had gedaan had ik her helemaal geen problemen mee gehad, maar waarom moet dat weer zo stiekem. Later heeft hij een keer met haar afgeproken (hij is uiteindelijk niet gegaan) dat ging via chatten, hij zou koffie gaan drinken bij haar, die gesprekken kwam ik ook per toeval tegen, dus toen hij gewoon normaal op tijd thuis kwam, vroeg ik waarom hij er al was, hij had toch nog een afspraakje??? Weer ontkende hij alles, zelfs toen ik het hem liet zien ontkende hij, ik was zo ontzettend woest, ik kan niet tegen liegen!!! Hij noemde haar overigens "Bella". Dus manlief kan wel zeggen dat hij alleen voor mij gaan enzo, maar denk je dat ik hem geloof....?

Ik heb nu zo'n stabiel leven met de kids. Maar ik kan er niet tegen dat ik geen controle over hem heb.

En tja, heb ik mn eigen hobby's.... Eigenlijk te druk voor. Ik heb een klein taarten bedrijfje. Momenteel ben ik hier heel druk mee. En ik heb mijn paard, maar daar heb ik nu ook geen tijd voor, daar heb ik een bijrijder voor. mijn man gaat in de weekenden ook vaak sporten. Meestal deden we allebei een dag in het weekend voor onze hobby's, maar daar heb ik nu geen tijd voor en is me ook veel te koud buiten (word nu wel beter)

En idd is het zo dat het me nu op breekt, dat ik alles voor hem wil doen en mooi wil zijn, maar het helpt niks. ik heb het opgeven, ik kan zijn droomvrouw eenmaal niet zijn......Doet me veel verdriet.

we zijn overigens wel een therapie geweest, ij in eerste instantie na de laatste voorval ( is alweer ruim 2 jaar geleden) Dat was een eis van mij, en dat had hij er ook voor over, later ben ik mee geweest, en ik moet zeggen hij heeft ontzettend zijn best gedaan, daarna heb ik hem ook niet meer op porno kunnen betrappen (toen ik nog op zijn laptop kon..) Hij waardeert gewoon niet wat ik doe, maar wel zijn collega's..... zijn droomvrouw is volgens mij dan ook een zakenvrouw. hij geilt op carrière.

Nu heb ik me voor 4000 euro laten verbouwen en ben ik nog steeds verdrietig, het is ook nooit goed voor mij! Ik haat mn borsten!

Hoi Risje,

Jeetje zeg wat een verhaal!!! Ik leef heel erg met je mee. Niet dat ik het heb mee gemaakt, maar ik heb net als jij kinderen in dezelfde leeftijden.

Allereerst moet ik zeggen dat ik je borsten zo op de foto er goed uit vind zien hoor! Als je echt niet tevreden bent moet je het echt aan kaarten bij je pc.

Verder denk ik dat je moet ophouden met het pleasen van je man, dit houd niemand vol!! Niemand is perfect!! Ben gewoon je zelf dat moet genoeg zijn. Als ik je verhaal zo hoor doe jij er alles aan, nu is het zijn beurt. Ik weet dat 3 kids heel zwaar werk is, bij mij is het ook niet altijd even schoon maar dat is jammer dan. Ik kan mij zelf niet door 2 delen toch. Ik moet eerlijk zeggen dat mijn man het in het begin ook niet zo zag hoor, mannen zien het als vrouwenwerk, (Je doet het er even bij). Dit is veranderd toen ik een buitenbaarmoerdelijke zwangerschap kreeg en 6 weken niet mocht tillen, ik was heel erg slap van al dat bloed verlies. Hij heeft toen 6 weken naast zijn werk de kinderen verzorgt, en het huishouden gedaan. Na 3 weken zag hij in dat het veel werk is! Het heeft zijn ogen geopend. Daarna kwam de bv en mocht ik weer 6 weken niet tillen. Wat ik wil zeggen is misschien zie hij het ook als het hoort er bij, en zie hij niet dat het echt veel werk is. Praat er over met hij, net wat de andere dames zeggen misschien met een therapeut erbij. Verder denk ik dat jou zelf vertrouwen een opdonder heeft gehad, als je vroeger dit niet zou pikken waarom nu dan wel?

Verder meid moet ik zeggen dat als jij niet lekker in je vel zit, je kinderen dat merken. Ik snap dat je niet bij hem weg wilt, maar zo kan het ook niet langer. Wat voor voorbeeld geef jeje kinderen? Mama laat over zich heen lopen dit is normaal? (begrijp me niet verkeerd ik probeer je een beetje wakker te schudden) . Je moet dit niet willen voor jou niet en voor je kinderen niet. Ga echt met hem praten, en als dit niet helpt, is hij je niet waart. ( misschien niet leuk om tehoren) Maar als alles van een kant af moet komen loopt het zoiezo fout!!

Ik snap dat je niet nog een relatie stuk wil laten lopen, het is mijn bedoeling/ en plaats niet om te zeggen dat je bij hem weg moet gaan, maar denk wel aan jezelf!!!

Hoop dat je eriut komt met je man

XXXX kleintje

Link to comment
Share on other sites

heey,

allereerst vind ik het super shit voor je. zelf heb ik ook een hele moeilijke relatie achter de rug (7 jaar). inmiddels ben ik een jaar gescheiden en alleen met mijn twee kindjes.

je geeft aan je vriend/man niet te vertrouwen, hij liegt en doet stiekem. mijn eigen ervaring is dat je altijd op je eigen gevoel moet afgaan. uiteindelijk is bij mij gebleken dat mijn "voorgevoel" altijd klopte.

mijn ex keek ook graag naar porno (dit had niks te maken met onze relatie-problemen). zelf vond ik dit niet erg, ik had er geen problemen mee maar wilde het liever niet weten. hij was er vaak mee bezig als ik 's avonds op mijn werk was. ze zeggen dat mannen niet visueel zijn ingesteld en weinig fantasie hebben. zelf kunnen ze geen erotische beelden oproepen tijdens het masturberen en daarvoor hebben ze dus echte beelden nodig.

nu komt het mooie gedeelte ;)

mijn ex keek heel erg veel naar porno... dit was niet omdat hij mij niet sexy vond maar omdat hij het gewoon leuk vond.. liever had hij sex met mij dan dat hij porno zat te kijken. zoals ik al zei had ik er geen problemen mee, maar HIJ was wel ontzettend jaloers op al mijn vibrators!.. dat gaf hem het gevoel dat hij niet goed genoeg was.. het maakte hem onwijs onzeker! super grappig eigenlijk.. maar wellicht dat dit bij jouw man precies hetzelfde is? ik denk dat je moet proberen de porno en jullie relatie los van elkaar te zien staan. ik weet zeker dat hij ook veel liever sex met jou heeft dan dat hij naar porno gaat kijken. maar soms hebben mannen even geen zin in al dat gezeur vooraf aan het sex hebben. moet de vrouw toch nog even haar onzekerheden kwijt, ze baalt van zichzelf en van haar lichaam.. de man wordt op een gegeven moe van het moeten herhalen dat ze wel aantrekkelijk is.. etc. etc. en zo ontstaat er soms een sleur..

wanneer je happy bent met jezelf straal je dit ook uit. vrouwen die zelfverzekerd zijn die zijn zo ontzettend sexy.. of ze nu 120 kilo of 60 kilo wegen. vrouwen zijn vaak veel te kritisch naar zichzelf toe, ze vergelijken zich met vrouwen die eigenlijk alleen op de tv en op internet bestaan en waar alles aan bewerkt is.

je schrijft ook dat je vaak met shirts aan gaat slapen omdat je zo baalt van je borsten. maar eerlijk waar, ze zijn echt mooi! helemaal als je de voor en na foto's bekijkt dan is het toch een groot verschil?! het is toch 10 keer mooier dan hoe het eerst was? probeer je er een beetje overheen te zetten! je man houdt van grote borsten zei je dus dan vindt hij ze vast en zeker helemaal mooi! in plaats van shirts kan je ook sexy nachtjurkjes aantrekken.. dan is het toch een beetje bedekt maar dan anders! ;)...

probeer hem voor je terug te winnen, trek je mooiste kleren aan, verleid hem en neem initiatief, zet je onzekerheden aan de kant en hou voor ogen dat je er mag zijn! je man zal vast ook niet perfect zijn want niemand is dat! maar jij neemt hem zoals hij is, je houdt van hem en zo is het ook wederzijds..

ik weet hoe vervelend het is geen complimenten te krijgen over het huishouden, vaak is dit gewoon onwetendheid.. mannen hebben gewoon geen idee hoeveel werk het eigenlijk is... en geef jij je man complimenten voor de centjes die hij verdiend iedere maand? zeg je hem wel eens hoe trots op je op hem bent, dat hij zijn werk zo goed doet? (ik zei dit nooit, en achteraf had mijn ex dus ook wel wat meer bewondering willen hebben :P)

het is allemaal heel lastig en alles moet altijd vanaf twee kanten komen. natuurlijk ken ik je niet persoonlijk dus kan ik geen oordeel geven, alleen een beetje eigen-ervaring uitwisselen. en ik hoop dat je er iets aan hebt.

mocht je het allemaal niet meer zien zitten zul je toch de keuze moeten gaan maken om er met hem over te gaan praten. heel veel succes in ieder geval!

Liefs xx :119:

Link to comment
Share on other sites

Hoi RIsje,

Misschien zal ik de enige zijn die dit gaat zeggen ,en ik hoop dat ik geen al te boze mensen op mijn hals krijg nu hiermee maar ik wil toch ook mijn mening kwijt:

Dat je man porno kijkt, mag hij toch wel zelf weten? Hij is toch geen klein kind? Hoe kan iemand je bedriegen door porno te kijken, ik begrijp dat niet? Mijn vriend kijkt ook weleens porno, hij ziet mij aankomen als ik zeg dat ik hem dat verbied?! Bovendien is er een tijd geweest dat we dat samen keken, waardoor het juist heel gezellig wordt. Misschien is er een verschil tussen getrouwd zijn en 'gewoon samenwonend' , maar als ik getrouwd zou zijn zou ik nooit mijn man verbieden om porno te kijken.

Nou wat je zegt ben ik het totaal NIET mee eens, maar goed ben blij dat iedereen zijn eigen mening heeft.

Ik vind het sowieso walgelijk en als mijn vent dat zou kijken achter mn rug om zou ik me gekwetst en bedrogen voelen.

Gelukkig kunnen we hier goed over praten en hij heeft er ook totaal geen behoefte aan!

Ik vind porno zielig, als je alleen bent oke dan snap ik het misschien nog wel ,maar als je een relatie hebt en je doet het alleen of stiekem, dan kom je toch echt iets tekort in mijn ogen!!!!

Link to comment
Share on other sites

Nou wat je zegt ben ik het totaal NIET mee eens, maar goed ben blij dat iedereen zijn eigen mening heeft.

Ik vind het sowieso walgelijk en als mijn vent dat zou kijken achter mn rug om zou ik me gekwetst en bedrogen voelen.

Gelukkig kunnen we hier goed over praten en hij heeft er ook totaal geen behoefte aan!

Ik vind porno zielig, als je alleen bent oke dan snap ik het misschien nog wel ,maar als je een relatie hebt en je doet het alleen of stiekem, dan kom je toch echt iets tekort in mijn ogen!!!!

Ik voel het dus ook als bedrog. Sex heb je samen en niet in je eentje met een pc! Ik vind dat porno gemaakt is voor vrijgezellen of stelletjes die het samen kijken, ook prima. Voor mij voelt het als vreemd gaan, omdat hij dan geen sex met mij heeft maar met een ander.......

Maar goed, er wordt hier alleen gesproken over het porno verhaal, dat is op dit moment helemaal niet actueel. Ik wilde alleen aangeven, hoe het gekomen is dat ik mijn vent niet vertrouw, dat hij enorm tegen me heeft gelogen. Ik geloof er nu niet in dat hij het nu nog doet, na de therapie was hij er echt vanaf (blijkt dus echt wel een sexverslaving te zijn, en als hij dat nou op mij geuit had.... :46: ).

Maar ik wilde alleen maar aangeven dat ik ontzettend onzeker ben, daar kom ik helaas niet vanaf..... Vandaar dit topic! Hij heeft zijn best gedaan om ervanaf te komen, maar nu IK nog!!!

Link to comment
Share on other sites

Hey Risje

Ik heb net nog eens even naar jouw borsten zitten kijken, en het verschil met hoe ze voor je lift/vergroting waren en nu, is MEGA. Ook vind ik jouw borsten er heel natuurlijk en mooi uitzien hoor! Ik begrijp uit jouw verhaal dat je ze graag wat kleiner gehad zou hebben en dat moet je ook zeker aangeven aan je pc, want het is niet goed van hem dat hij jou een advies gedaan heeft dat uiteindelijk niet jouw verwachtingen heeft gehaald. Ik begrijp goed dat je daarvan baalt en omdat je sowieso al niet zo lekker in je vel zat van te voren, geeft dit een extra knal tegen je zelfvertrouwen en je zelfbeeld. Ook dat jouw vriend nog geen moment eraan gedacht heeft om ernaar te vragen, interesse toont in hoe het er nu uitziet en geen complimenten maakt, dat is erg verdrietig. Je verwacht net van hem dat hij er ook mee bezig is (want volgens mij heb je het meer voor je partner gedaan dan voor jezelf?)

Zou je daar niet eens een gesprek met hem over beginnen? Ik snap dat je niet over wilt komen als een zeur, maar misschien is het goed om tegen hem te zeggen dat je eens goed met hem wilt praten, zonder dat hij het opvat als zeuren. Dat jullie volwassen mensen zijn, die over bepaalde dingen nog eens goed moeten praten om het gezellig met elkaar te houden!

Als je dan ter sprake brengt, dat je onzeker bent over jezelf, dat je borsten niet zijn geworden wat je ervan gehoopt had, dat hij ook best eens wat mag zeggen over jouw uiterlijk, dat je het waardeert dat hij het geld binnenbrengt en daar keihard voor werkt, maar dat jij ook graag eens wat waardering zou krijgen voor wat je allemaal doet. En dat je daarmee niet vraagt naar een complimentje, maar dat je je al gesterkt zou voelen en dat je eigenwaarde al zou verbeteren als hij gewoon eens zijn liefde voor jou aan jou zou tonen. Dat kan natuurlijk op verschillende manieren, maar je voelt je niet sexy en niet gewaardeerd en hij moet jouw tonen dat dat wel zo is! (dat is iets anders als zeggen: ik houd van je schatje, want dat is makkelijk gezegd) Gevoel overbrengen is de boodschap denk ik.

Ik weet niet of dit voor jou werkt natuurlijk, maar ik weet wel hoe het is om van weinig eigenwaarde, naar een goed zelfbeeld te gaan. Praten over je gevoelens (als ze nog niet te hoog opgelopen zijn, zodat je er rustig over kunt praten, zonder geschreeuw, gehuil e.d) is van tijd tot tijd gewoon nodig in een relatie om hem op peil te houden. Als ik iets geleerd heb, de laatste 4 jaar, dan is het dat wel. Afspreken niet tegen elkaar te schreeuwen, ookal ben je kwaad, helpt ook! Op die manier toon je toch meer respect ten opzichte van de ander, dat verwacht je toch zelf ook?

Bij mij is de aanstaande bv een toefje slagroom op de taart, dus mijn zelfbeeld is al gegroeid en ga dat afmaken met die vergroting, omdat ik me daarmee nog beter ga voelen. Ik hoop dat jij jouw toefje op de slagroom ook gaat vinden!! Je doet zo je best, maar je bereikt met jezelf wegcijferen niet wat je wilt bereiken, waarschijnlijk net het tegenovergestelde!

En misschien dat je dan ook weer wat kunt gaan genieten van het leven, want dat mis je volgens mij heel erg. Eens lekker met je mannetje gezellig iets samen doen, of een middag lekker met een vriendin weg, of wat dan ook, wat jij leuk vindt. Het leven bestaat niet alleen uit leven voor anderen :)

Hopelijk heb je hier iets aan en doe je er je eigen ding mee!

Heel veel sterkte met het beklimmen van de berg die voor je ligt. Je zult er sterker uitkomen, al moet je eerst deze moeilijke stap zetten en gewoon de hete brij op tafel gooien. Heel rot, maar het kan zoooo opluchten. Wees niet bang voor zijn reactie! Jij weet wat je kunt, diep dat weer op, je weet vast wel waar je het gelaten hebt!

xx BB

Link to comment
Share on other sites

Hoi, Thanks!

Ik hou inderdaad niet van grote borsten. ik heb ze gehad voordat ik ging afvallen en wilde toen een verkleining. Maar door het afvallen ben ik ruim 2 cupmaten kleiner geworden.

Ik wilde alleen een mooie ronde vorm in mijn borsten hebben, dat heb ik ook duidelijk gemaakt, die ronde vorm zie ik nu niet terug omdat ze te groot zijn (aan de voorkant gezien wel overigens) Maar ik wilde al zeker geen hang meer!

Ik geef mijn man genoeg complimenten. hij heeft sinds november een nieuwe baan, waar hij veel verantwoording heeft en wat nieuws moet opzetten. We wisten dat hij er voor de volle 100 % voor moest gaan. Maar nu het zover is valt het mij erg tegen. hij is alleen maar aan het werk, voor het eten komt hij van zn laptop af maar gaat daarna gewoon weer verder werken! Werk werk en werk.... Ik wist dat dit zou moeten. Maar als hij dan nu alleen maar aandacht heeft voor anderen valt dat heel zwaar voor mij!

Ik vertel hem ook hoe trots ik op hem ben. Naja, nu niet meer omdat ik sterk ondergewaardeerd wordt door hem. ook complimenteer ik als hij eens lekker ruikt of er lekker uit ziet.

Doet hij overigens ook soms wel bij mij (als hij het ziet)

Ik kan verder niks afspreken met vriendinnen, dan voel ik me bezwaard omdat hij nog veel dingen moet doen. Over 2 weken ga ik met mijn moeder en schoonzus winkelen dat was al een tijde afgesproken. Maar dat vergeet hij dan weer en maakt zijn afspraken. Hij kijkt dan ook nooit in de agenda. maar wat ik afgesproken heb ga ik ook niet afzeggen, staat duidelijk in de agenda!!

Ik heb besloten om me niet meer zo druk te maken om het huishouden. Hij respecteert het toch niet of ik nu wel of niet mijn best doe. Ik poets als IK het nodig vind, en niet omdat hij het nodig vind!

Ik moet hier toch zelf uitkomen. Hij kan mij geen zelfvertrouwen meer geven, hij heeft juist alles stuk gemaakt in mij. Ik vertrouw hem niet. Hij kan wel van alles zeggen, maar ik geloof hem niet. Daar heeft hij te vaak voor gelogen.

Ik moet zien dat ik een andere instelling krijg. Vroeger was ik altijd degene die zei als je beter kunt krijgen moet je gaan. Maar ik ben zo bang dat hij dan niet gaat en een minnares heeft, en mij bedreigd. Als hij niet genoeg van me houdt wil ik dat hij weg gaat, maar niet mij bedonderd.

Ik moet echt aan mezelf werken, helaas kan hij daar niet bij helpen!

Link to comment
Share on other sites

He Risje,

Pff wat herken ik veel in jouw verhaal. Ik ben al jaren onzeker en dat is gekomen doordat ik met regelmaat werd bedonderd. Ik had ook een man die bergen playboys onder zn bed had en voor hij sex wilde moest hij even in de bladen kijken of inderdaad porno kijken. Nou dan hoefde het voor mij niet. Ook ging hij vreemd en dat betekende het einde van mijn huwelijk. In andere relatie ben ik ook bedonderd en dus is mijn vertrouwen 0,0.. Ik was net bevallen en kreeg ik te horen dat ik dik en uitgezakt ben. Jaren ben ik uitgescholden,belazerd en nooit gewaardeerd.

Nu heb ik een hele lieve vriend en we zijn al 2 jaar samen. Porno was voor mij ook uit den boze omdat ik het ook zag als vreemd gaan. Ik heb het aan hem uitgelegd en nu kijken we soms samen maar ook dan zit ik soms nog te zweten omdat ik dan denk dat hij opgewonden raakt van de mooie dames met enorme boobs. Dit heb ik aan hem uitgelegd en hij vertelde dat dat niet zo was. Het is en blijft moeilijk maar heel af en toe kijken we en kan het echt gezellig worden samen.

Daarnaast ben ik door de jaren heen zo onzeker geworden dat ik ook heel achterdochtig en jaloers werd en controleerde alles. Ik heb gemerkt dat dat enorm averechts werkt en hem zo van je afduwt. Ineens kreeg mijn vriend interesse in andere dames en dat was niet mijn bedoeling. Inmiddels praten we heel erg veel over wat me dwars zit(deed ik vroeger nooit) en probeer ik om niet te controleren, hem zn eigen dingen te laten doen en zelf ook dingen te ondernemen hoewel dat niet altijd makkelijk is want mijn vriend is de hele week van huis en ik kan 's avonds niet zomaar weg met 2 kinderen. Ik vind het ook moeilijk om te vertrouwen maar dat komt mede omdat ik niet zo'n hoge eigenwaarde heb. Die is overigens wel gestegen nu ik mooie boobs heb maar het onzekere zit er nog steeds is en ik wil ook dat dat minder gaat worden omdat ik hem ermee afstoot en dat is niet wat ik wil. Ik wil samen blijven. Nu speelt er bij mij in huis nog veel meer af omdat mijn dochter een gedragstoornis heeft en het bijna onhoudbaar is om haar nog in huis te houden. Dit zet je relatie ook op scherp omdat ze daardoor ook continu ruzie maakt in de weekenden met mij maar vooral met mijn vriend.

Ik moet dingen zelf gaan doen overdags, ook omdat ik geen werk heb zit ik maar een beetje thuis en dat is ook niet goed want dan ben je de hele dag met de ellende bezig en ik met hem (wat doet hij, komt hij een leuke vrouw tegen enzz...) Het is moeilijk om vertrouwen te krijgen in hem, ik heb er ervaring mee maar als je je relatie niet wil stoppen en samen verder wil is mijn ervaring en ook nog steeds mijn leerschool: doe dingen voor jezelf, geen controle meer uitvoeren en jezelf proberen te waarderen voor wie je bent. Laat de boel maar eens de boel en geniet. Kan het niet zo zijn dat omdat je je borsten niet mooi vind je zo onzeker bent dat je ook afstandelijk wordt naar hem en hij daarom wat meer naar anderen trekt??? Praten, praten en praten is mijn vertelt en ik ga dat steeds meer en meer doen maar ik was nooit zo'n prater, ik maakte het iedereen naar de zin en vergat mezelf. Dat moet anders en al doende leer ik maar ik heb wel tegen mijn vriend gezegd dat het tijd kost...het gaat niet ineens (vertrouwen, goed zelfbeeld enzo)

Ik wens je heel veel succes en hoop dat je eruit komt

Liefs,

Cindy

Link to comment
Share on other sites

Hoi cindy,

Fijn jou verhaal te lezen! Ik herken me inderdaad helemaal in jou!

Ik weet heel goed dat dit niet goed is hoe ik reageer, ik heb immers zelf een stik jaloerse man gehad. Ik uit het daarom niet zo naar hem toe, ik zit mezelf van binnen op te vreten zeg maar, en af en toe wordt het me dan te veel. Ik wil niks liever dan mijn eigen IK terug. Maar daar vecht ik al jaren voor en dat lukt niet, blijkbaar kun je je het verleden niet uitwissen, altijd wel gedacht dat wonden kunnen helen maar deze wonden blijven zo diep. Aan de andere kant denk ik ook wel een, jij bent de gene die mij zo heeft gemaakt, jij hebt me dit aangedaan!! Dan is het toch niet mijn schuld dat ik zo geworden ben?! Maar ik vind het ook niet eerlijk dat hij hier levenslang voor moet boeten. Ik heb hem zo vaak gezegd wat moet je nou met mij, ik snap het niet? hij kan zoveel leuke en mooie vrouwen krijgen, hij heeft altijd sjans. Wat moet je dan met zo'n domme doos als ik!

Wat jij ook zegt, ik kan hem niet vertouwen, zo vaak heeft hij spijt betoont en beterschap beloofd, maar iedere keer, loog hij weer tegen me, en werd ik enorm gekwetst. De laatste keer heb ik hem wel uit huis gezet, ik was toen zwanger van mijn 3de. Voordat ik zwanger raakte heb ik hem een keer betrapt, en hem heel duidelijk gemaakt als hij hier niet mee stopt, begin ik niet aan een 3de!! Jaja, hij had spijt, en zal het niet meer doen. Tot ik in mijn zwangerschap weer betrapte dit keer ging het dan ook verder met afspreken enzo. ik had dit keer geen makkelijke zwangerschap, met bloedverlies en het kindje zou niet goed zijn, ik had al genoeg aan mij hoofd dus. Ik moest rust hebben voor mij en de kleine, dus heb hem echt eruit gezet, en gezegd dat als hij door wilde gaan in therapie moest gaan. Dit heeft hij dan ook gedaan, en is onze redding geweest, hij is erg veranderd hierna. Inderdaad moesten we ook veel praten, verplicht paar keer inde week ernaar vragen hoe het ging met zijn gevoelens. hij heeft destijds ook wel verteld dat jij het af en toe moeilijk had. Maar dit verwatert het gaat een tijdje goed en dan praat je ook niet meer met elkaar.

er is nu geen reden voor om hier over te beginnen omdat ik weet dat hij het nu niet doet, hij is veel te druk met zijn werk.

Maar nu gaat dan alle aandacht uit naar het werk zeg maar. En ben ik gewoon jaloers op zijn collega's, die krijgen meer aandacht dan ik.... ook is hij bezig om mensen aan te nemen die voor hem moeten gaan werken, nooit geweten dat project managers meest vrouwen zijn...... Je hoort het zoooo vaak, op het werk, collega doet het met baas..... Bah.

ik wil hem ook niet controleren dat moet niet nodig zijn, ik moet zelf proberen te veranderen, daar kan hij weinig aan doen.

Ik besef me ook wel dat hij het ook niet makkelijk heeft. want als hij nu zou zeggen, goh wat fijn dat je het allemaal zo goed doet thuis, krijg hij de opmerking, dat zeg je alleen maar om mij te plezieren!!! Is toch nooit goed. Dus ik kan me zijn situatie ook wel indenken.

we komen er vast wel uit, het is alleen zo vervelend dat ik me zo voel, en ik ben inderdaad ook thuis. daar hadden we bewust voor gekozen toen de 3de geboren was. maar het wordt helemaal niet gewaardeerd wat ik doe. Toen ik nog werkte kreeg ik wel heel vaak schouderklopjes, een mens heeft dat toch op zn tijd nodig. nu ben ik dus bang dat hij op carrière vrouwtjes valt, die vallen blijkbaar wel in de smaak bij hem.

Jij ook veel sterkte met het opbouwen van je zelfvertrouwen!!

Liefs, Ris

Link to comment
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.



×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.