patricia1984

Mirena Hormoonspiraaltje

Recommended Posts

Hey meis,

Ik heb ook een mirena maar er toaal geen last van. De eerste drie á vier jaar ben ik ook otaal nie ongeseld geweest echer toen ik meer stress had om persoonlijke redenen die allemaal egelijk kwamen zoals: examens, sterfte etc. begon ik wat meer bloedingen te krijgen. Noch is het niet Ongesteld waardig te noemen.

Mag ik vragen hoe lang jullie al een relatie hebben? wat je huidige woon situatie is?

Snap dat het lastig is om mensen om je heen te vernemen die al verder zijn, al kinderen hebben en samen wonen. Dit zal je nauurlijke verlangens alleen maar versterken. Hopelijk is de badkamer spoedig klaar zodat jullie samen kunnen gaan wonen als die wens van beide kanten aanwezig is. Nog een vraag, waardoor wordt de twijfel opgewekt over het samenwonen? Ofterwijl, waardoor krijg jij het gevoel dat hij daar niet 100% achter staat?

De woede aanvallen klinken als een overloop... zie je emotionele gehalte als een maatbeker die bijna tot aan de rand aan toe vol zit bij jou. Het is niet voldoende om deze gevoelens te negeren aangezien negeren gelijk staat tot verergeren.

Probeer toch de controle te krijgen over je eigen "maatbekertje" de gevoelens te accepteren er zorgvuldig over na te denken en voor jezelf een antwoordt te vinden waarin je je eigen rust kan vinden waardoor het "maatbekertje" zowaar wat leger raakt en alle frustraties wat meer vervangen worden door geaccepteerde gevoelens die tevredenheid bevatten.

Kijk ook eens naar mensen die wel vroegtijdig al kinderen hebben en een "zogenaamd"tevreden leven leiden. hoeveel leven er nog werkelijk tevreden. aan jou dan de vraag of de drukte die je rondom het willen van kinderen en je leeftijd het waard is om er minder voor te zorgen voor een goede basis waarin de kinderen worden verwelkomd en opgroeien. Helaas is het inderdaad niet alleen jou keuze maar een keuze van jullie beide, het is dan niet eerlijk om gelijk te twijfelen aan de redenen die hij steld om het verwekken van kinderen uit te stellen of de redenen niet te accepteren omdat jou eigen drang daarop voor gaat.....

Ik hoop niet met dit antwoord te hard over!!!

Mvg,

Stress

Share this post


Link to post
Share on other sites

Heb even een hele stomme vraag

Ik zit nu al 4 jaar aan de pil (de lichte 20gr) en ben 3 jaar geleden overgestap!

Ook ik ben heel gevoelig en kan soms ineens huilen om de kleinste dingen en ben snel gevoelig en vaak ook snel down... kan dit te maken hebben met de pil neem nu 3 jaar dezelfde

Ben benieuwd of dit dus effect kan hebben!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ben ik ook wel benieuwd naar, ben ook al 4 jaar aan de pil (Microgynon 30) en ben een wrak af en toe..

Maar ik denk dat het meestal gewoon een heel ongelukkige samenloop van factoren is

Je moet altijd even door die buien heen en proberen de situatie te relativeren (heel moeilijk i know..)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik begon met de pil toen ik 15 was en er zijn veel dingen gebeurt en sinds dien ben ik echt een emotioneel wrak... ik herken me soms zelfs niet meer en nu het rustiger is baal ik soms dat ik nog steeds zo ben ik ben dus echt benieuwd of overstappen naar een andere pil verschil kan geven

Share this post


Link to post
Share on other sites

Alsof ik het zelf gezegd heb.. heel herkenbaar! Ervaringen vormen je wel dus je bent waarschijnlijk ook veranderd door de gebeurtenissen in je leven.

Maar ik hoop dat een andere pil verschil zal brengen

Praten kan ook helpen.. Vergeten en gevoelens onderdrukken is tijdelijk handig, maar op de langere termijn echt schadelijk. Anti depressiva zijn geen aanraders als je het aan mij vraagt

Sterkte!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jep wat je zegt hihi ook herkenbaar! Helaas kan ik niet praten met de personen waarmee het is gebeurd... die hebben nu een bord voor dr kop... dat zit me wel dwars

Vrijdag ga ik naar de huisarts ivm moedervlekken weg halen en ga het gelijk eens vragen

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het kan idd door de pil komen dat je emotioneler bent door de hormomen die je lichaam krijgt....een verandering naar een andere pil of andere vorm van contraceptie kan helpen..Ik zelf heb nu bijna 2 jaar de mirena spiraal en ben er echt super blij mee

...heb geen pms meer en zware menstruaties...ben benieuwd wat de huisarts tegen je zegt...moedervlekjes weghalen is ook niet erg...ik heb er zelf ook al een paar laten weghalen en tis goed gegaan

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik heb 13 november een jaar en 5 maand een relatie. Ik heb hiervoor al vaker een lange relatie gehad maar voor mijn vriend ben ik zijn eerste (echte) vriendin. Op dit moment woon ik thuis maar wil dus ook wel op mijzelf gaan wonen. Ik begin te twijfelen omdat hij vaak reageert met ik weet niet, als hij zegt ik weet niet dan is het een teken dat hij geen zin heeft om een lastig onderwerp te bespreken en dus de boel uit de weg gaat. Ik vind dat ik weet niet behoorlijk vervelend omdat ik wil weten waar ik aan toe ben. Ook is het zo dat zijn ouders en de rest van het gezin waaruit hij komt ook heel vaak vraagt hoe ver hij nu is en dat ik hem meer moet sturen, het kan een grapje zijn maar ik voel me wel onder druk gezet.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey meis,

Ik kan me best voorstelen dat je wil weten waar je aan toe bent! Snap dat volkomen ook waarschijnlijk omdat je meerdere relaies heb gehad. Alleen kon jij ook zeggen van je eerste vaste relatie na ruim een jaar dat je kinderen wilde hebben met diegene? Ik kan me ook indenken dat hij vooral nu jij zijn eerste vaste relatie bent erg voorzichtig wil zijn en goedover dingen wil na denken.

Het wil niet altijd zeggen dat "ik weet niet"of iets dergelijk een afkopertje is. Misschien ben jij wel verder in het denken aan de toekomst dan hem. Begrijp me niet verkeerd zie het niet als een aanval richting jou, Maar begrijp dat hij ouder is als jou maar toch veel later is in dingen.

Dat de familie zegt dat je hem meer moet sturen kan een grapje wezen inderdaad of ze menen het serieus.. echter vind ik dit niet jou taak. zulke dingen zouden toch uit eigen wil moeten voort vloeien en uit eigen inzet voor verantwoordelijkheden van hem. Je zou hem kunnen ondersteunen en een zetje kunen geven echter als je dit te veel doet loop je de kans dat hij zich geleefd gaat voelen en dat er misschien diep van binnen andere gevoelens worden ontwikkeld dan er zouden moeten zijn waardoor hij meer begint te twijfelen en het een aafrechtse werking gaat hebben waardoor jij je meer gaat frustreren...

Hoe vaak zie je hem per week? en wat zegt je gevoel als je hem weer ziet?

Vind je het erg lastig een weg in te vinden en er mee om te gaan?

waarvoor voel jij je verantwoordelijk wat betreft hem?

Greetz

Share this post


Link to post
Share on other sites

Als ik mijn vriend zie ben ik smoor verliefd. Nog steeds. Ik heb wel eerder een vriend gehad waarmee ik het wel over kinderen had maar ik merk nu dat het definitiever aan het worden is. Ik weet wel dat mijn vriend ook kinderen wil maar die wil dus nog eventjes wachten tot ik een vaste baan heb en dat snap ik ook helemaal en zo denk ik er zelf ook over.

Ik denk dat zijn familie het idd uit grap zegt dat ik hem achter de broek aan moet zitten maar ik hoor ook verhalen van zijn moeder dat zij wakker ligt 's nachts omdat ze dan aan het piekeren is dat het huis nog niet af is. Ik weet wel dat het huis afkomt.

Ik ben een zorgzaam persoon. Ik merk wel aan mezelf dat ik het beste voor mijn vriend wil en ook voor hem zorg, wat ik niet erg vind. Ik zie bijvoorbeeld zijn huis ook wel als mijn huis dus ik doe met plezier het huishouden en haal ook wel boodschappen voor ons beide of haal iets leuks voor in het huis. Nu moet ik er wel bij zeggen dat mijn vriend ook heel veel dingen betaald en zijn eigen eten betaald op dagen dat ik niet bij hem eet, als ik wel bij hem eet betaald hij het ook wel eens of ik doe dat.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ow ja zal nog even inhaken op het onderwerp waarover het ging.

Afgelopen 2 maand ofzo tussentijdse bloedingen gehad. Afgelopen vrijdag werd ik dus echt ongesteld. Dat is al een heel tijd geleden. Het is niet echt heel erg ongesteld maar het was anders dan de tussentijdse bloeding. Ik had nu bloedsliertjes ertussen en verloor ook iets meer bloed maar dan wel bruin. Heb ook nu last van menstruatie-pijn en dat moet echt wennen. Ik heb dat een tijd niet gehad. Ik ben nu niet meer ongesteld maar had wel vanochtend tijdens het hardlopen op de loopband weer last van krampen dus verder gegaan op de cross-trainer. Als het zo blijft ga ik wel even naar mijn huisarts om te laten checken of hij er nog goed in zit en even overleggen hoe nu verder.

Share this post


Link to post
Share on other sites