Jump to content

Birdy : 29 november 2021 : Dr. Visser


Recommended Posts

Onderstaand verhaal wil ik delen, omdat ik zelf ook veel aan ervaringen van anderen heb gehad qua (mentale) voorbereiding op een explantatie.

 

Eergisteren zijn mijn borstimplantaten verwijderd. Dit gebeurde onder lokale verdoving. Ik kreeg een spuitje in beide borsten in de buurt van het litteken en na een paar minuten begon de explantatie. Ik had ijskoude handen van de spanning. Gelukkig waren de arts en haar assistentes erg vriendelijk en hing er een ontspannen sfeer. Na het openmaken van het oude litteken werden mijn implantaten lekgestoken (ik had Monobloc hydrogel implantaten) en voelde ik wat warme vloeistof vloeien. Hierna trok ze de implantaten eruit wat voelde als een soort plop. Het deed geen pijn. Daarrna werd de pocket schoongemaakt, wat ook een beetje vreemd voelde maar absoluut niet pijnlijk was, en werd het weer netjes dichtgemaakt.

 

Ik had een blauw doek voor me waardoor ik niets heb kunnen zien. Nadat ik gehecht was werd het blauwe doek verwijderd en mocht ik rechtop zitten. Ik ging rechtop zitten en durfde de eerste seconden niet meteen omlaag te kijken. Ik begon te rillen en klappertanden alsof het -20 was. Ik denk dat ik enorme spanning voelde mbt het resultaat en dat ik bang was dat het niet mooi zou zijn. Ik was bang dat ik misschien niets over zou hebben qua borstweefsel.

Toen ik uiteindelijk durfde te kijken zag ik toch twee borsten☺. Weliswaar met een wat uitgerekte huid en nog niet helemaal in proportie, maar ik had nog wel borsten! Heel voorzichtig voelde ik eraan en was zo blij met hoe zacht ze aanvoelden. Op dat moment trok de spanning weg en werd ik weer warm. Het was alsof ik weer mezelf was, mezelf van 8 jaar geleden. Het voelde zo vanzelfsprekend.

Hierna kreeg ik een drukverband om en mocht ik me aankleden. De lekgestoken implantaten heb ik meegenomen als souvenir. Na een kop thee kwam mijn man me ophalen en reden we naar huis. Ik voelde me eigenlijk best goed, later besefte ik me dat ik nog verdooft was. Want zodra de verdoving was uitgewerkt begonnen de incisies en de omgeving eromheen wat pijn te doen. Maar het was lang niet zo pijnlijk als bij de vergroting. Die dag heb ik veel geslapen.

Het is inmiddels 3 dagen geleden. Ik ben nog best wel moe. Ook is het wennen om 24/7 zo'n drukverband om te hebben. Hierdoor lijk ik sowieso compleet plat.

Ik denk dat ik nu weer mijn oude bh maat heb. 70b. Op de 2e dag in de avond heb ik nog snel even gespiekt en foto's gemaakt.

Ik heb wat ervaringen gelezen en bij de meeste vrouwen word de huid nog wat strakker na verloop van tijd. Daar hoop dat dan ook heel erg op. Na 8 jaar én een zwangerschap met borstvoeding ben ik zo benieuwd hoe ze er over een paar maanden uitzien.

 

Liefs,

Birdy

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Overigens heb ik bewust gekozen voor een explantatie zonder lift. Ook heb ik nagedacht (en geïnformeerd) over lipofilling, maar uiteindelijk wilde ik eerst mijn borsten laten genezen voordat ik überhaupt een nieuwe ingreep zou willen. Misschien is het ook helemaal niet nodig t.z.t. 

 

 

Link to comment
Share on other sites

Wat moedig Birdy! En you did it, ze zijn er uit :D

 

Bdw, 70B is echt niet plat, maar snap dat dat wel even zo voelt als je ineens weer teruggaat naar je oude 'situatie' ;) hoeveel cc had je voor de explantatie? 

 

Succes met het herstel!

 

Ik mag er in maart aan gaan geloven. En bedankt ook voor het delen van je ervaring. Zo fijn om te lezen hoe anderen dit ervaren.

 

Waarom hebben ze eigenlijk bij jou gekozen voor een plaatselijke verdoving ipv algehele narcose? 

 

Link to comment
Share on other sites

Hoi Kaboutertje,

 

Bedankt voor je lieve reactie en fijn dat je er wat aan hebt.

 

Wat spannend in Maart! Waar ga je het laten doen?

 

De arts gaf me deze optie omdat ik geen siliconen vulling had maar hydrogel. Dat is een soort zoutoplossing. Hierdoor kon ze de vloeistof uit de inplantaten halen en ze (de omhulsels) er vervolgens makkelijk uithalen. 

 

Wanneer je wel siliconen hebt is dat wat lastiger omdat de arts de implantaten er waarschijnlijk niet zo makkelijk uit krijgt door een opening van een paar cm.

Daarbij had ik vrij dunne kapselvorming die ze heeft laten zitten. Als het kapsel ook verwijderd moet worden is narcose wel echt nodig.

 

Ja 70b is zeker iets, daar ben ik blij mee😃 alleen het verband drukt nu alles plat. 

Ik had implantaten van 240cc.

En jij? 

 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Geen dank hoor 😊

 

Ja maart schiet al best op, dus dat is heel fijn. Heb de komende weken een vrij volle privé agenda dus de tijd zal voorbij vliegen! 

 

Ik word geopereerd in het Park Medisch Centrum in Rotterdam door drs. Braam.

Lees op het forum niet zo heel veel over haar maar het consult voelde goed en volgens mij is het een hele kundige pc. 

 

Super fijn dat je niet ondere gehele narcose hoefde. Dat bevorderd denk ik ook je herstel wel? En je niet zo duf voelen na de operatie haha.

 

Denk maar zo, als het verband er straks af gaat, kan het alleen maar beter worden, als het nu alles plat heeft gedrukt ;)

 

Ik heb nu nog 300 en 350 cc (beetje ongelijk) dus ben heel benieuwd hod dat er straks uit komt te zien.

 

En 70b mag je zeker blij mee zijn. Iedere vrouw is mooi zoals zij is :)

Link to comment
Share on other sites

Alvast heel veel succes in maart!

Een goed gevoel bij een arts is erg belangrijk, fijn dat je dat bij haar hebt.

 

13 uur geleden, Kaboutertje98 zei:

Iedere vrouw is mooi zoals zij is :)

Precies! 💖

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

 Share



×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.