Doe ik het of niet?

Doe ik het of niet? : 6 december 2017 : Dr. Colpaert : AZ Monica : Antwerpen

Recommended Posts

1 uur geleden zei CupA84tje:

Hey heeeeel veel succes het is nog maar 1 dagje! X x x

Bedankt, @CupA84tje! Ik ben er wel klaar voor, denk ik. Vandaag dagje vakantie om de laatste dingen te regelen en naar mijn broer te verhuizen, vanavond om 18u bij de buurvrouw daar mijn eerste spuitje met bloedverdunner laten zetten en morgen om 7u melden in het ziekenhuis. Ik probeer het te zien als iets nieuws dat ik eens ga uitproberen eerder dan iets negatiefs. Mijn buurvrouw hier thuis zit met me te lachen omdat ik idd lijk op een kind dat op schoolreis vertrekt. Ik kan ook maar niet beslissen waar ik aan ga denken net voor de narcose; er zijn zo veel mooie dingen om aan te denken. x

  • Like 2

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Zojuist zei Doe ik het of niet?:

Bedankt, @CupA84tje! Ik ben er wel klaar voor, denk ik. Vandaag dagje vakantie om de laatste dingen te regelen en naar mijn broer te verhuizen, vanavond om 18u bij de buurvrouw daar mijn eerste spuitje met bloedverdunner laten zetten en morgen om 7u melden in het ziekenhuis. Ik probeer het te zien als iets nieuws dat ik eens ga uitproberen eerder dan iets negatiefs. Mijn buurvrouw hier thuis zit met me te lachen omdat ik idd lijk op een kind dat op schoolreis vertrekt. Ik kan ook maar niet beslissen waar ik aan ga denken net voor de narcose; er zijn zo veel mooie dingen om aan te denken. x

Ja heel goed dat je er zo over denkt, dat is wel een goede vergelijking hier voelt het ook echt als een schoolreisje. Ja lastig is dat van de narcose, ik ga proberen aan iets heel leuks te denken maar ik ben nogal een stresskip dus of dat gaat lukken. Het idee dat alles straks mooier word is wel een mooie gedachte. Nou bereid je lekker voor straks is de dag aangebroken super veel sterkte komt helemaal goed! X xx

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hey ja! Ik weet nog niet zo goed hoe ik fotos op mijn account moet zetten :) ga da zeker is uitpluizen. Ik kom dus van een E. Maar ben inmiddels een beetje vermagerd en ook aan mijn borsten. Dus ik kon wel soms ook in een grote D cup. Toen colpaert mij had opgemeten zei hij ook dat hij er een b/c van ging maken. En mijn mama en ik schokken een beetje want ja dat klinkt zo absurd iemand die heel haar leve me grote borsten rondloopt krijgt ineens zo kleine borstjes. Ik heb zeker alles opgezocht wat er ma optezoeken valt. Youtube filmpjes, fotos van b cups, ervaringen op internet. Ik heb ook 2 vriendinnen die het gedaan hebben en nog was ik zoo aan het twijfelen ik dacht das te klein voor mijn lichaam. Maar heb dan is een goei gesprek gehad met iemand. En die zei, die zullen in het begin klein zijn en da zal even schrikken zijn ma hoe blij zal je zijn als die niet meer hangen, da je is een normaal tshirtje kan aandoen, der zijn zoveel meer voordelen voor ons als wij ons niet meer onzeker moeten voelen door die enorme borsten. En ik zeg niet da ik grote borsten lelijk zijn maar ik had veel rugklachten en die hongen enorm hard. Er is bij 1, 400 gram en de andere 470 gram afgegaan. Ik heb ze gezien toen ze de dag erna de plakker eraf deden en ik was ook even zovan wow die hangen niet meer. Yes. En nu zitten ze nog met zon dik verband erop dus ik kan het eig niet zien. Maar ik heb is gepiept stiekem en ik vind ze denkik heel goed van cup ! Ik ga zeker heel blij zijn daar ben ik zeker van. Het is zooo normaal dat je twijfelt en schrik hebt. Ik besefte pas daarna eig wat een grote beslissing ik heb gepakt. Ik heb het toch gedaan omdat ik al 7 jaar die operatie wil. En dat is volledig voor mezelf en niet door anderen :) als je nog vragen hebt, ik zou ook heel graag jou fotos eens zien :) ik ga vandaag is onderzoeken hoe ik zo fotos hierop zet want heb er echg 100 genomen van ervoor haha! 

 

Ahja en haha! Moest dat ook nog zeggen. Ik werk wakker in de slaapzaal en ik moest super veel hoesten van de narcose. Dat is zon vies smaakje jakkes. Da blijft nog wel even zitten. Ik werd blijkbaar vrij snel wakker dus werd terug na mijn kamer gebracht. Daar heb ik nog een tijdje geslapen en wakker geworden. De eerste nacht was hel haha ik zeg het je nu al. Je word wakker, je ligt niet goed. Dat was toch bij mij. Zoveel mensen op forums vonden de pijn meevalle, volgens mij kregen die hogere dosis pijnstillers maar ik vond dat toch een stevige pijn, miss ben ik wel een kleinzerig kindje (ben 23 btw :D) ik kreeg wat bezoek, en ze zeiden dat ik er zo geel uitzag haha! Maar idd ik trok een foto van mezelf en kleur was niet te vinden.  Dat kwam er terug bij de volgende dag! ;) voor ik in de avond ging slapen vroeg ik of ik naar het toilet mocht en de verpleegster moest me half dragen, ze zei dat ik wa wazig nog zijn van de narcose, maar... ik kwam van toilet terug wil de deur opendoen en ineens kreeg ik het gloeiend warm.. ik begon zwart te zien en ik lag op de grond ( was flauwgevallen voor de eerste keer ooit. Wat was da voor iet grellig. Was aan het zweten van de stress. Kwil je niet bang maken maar ik zou als ik jou was ni te snel gaan stappen :D ik moest die nacht op een bedpan haha super vreemd ! Ze komen je wel geregeld testen voor bloeddruk en hartslag. Mijne was constant 105 (ik heb wel een heel snelle hartslag in rust) de volgene dag mocht in na huis. Heel rustig stappen en dan na huis in bedje of zetel. Ik heb nu nog steeds wel een klein beetje pijn maar het gaat elke dag beter. Ik kan niet wachte tot de 7e na het ziekehuis dan mag dat verband eraf. Yes!! En ik was ook voor alles ZO HARD aan het stressen. Ik kon 3 dage voor de operatie niet slape!! 

 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
3 uur geleden zei CupA84tje:

Ja heel goed dat je er zo over denkt, dat is wel een goede vergelijking hier voelt het ook echt als een schoolreisje. Ja lastig is dat van de narcose, ik ga proberen aan iets heel leuks te denken maar ik ben nogal een stresskip dus of dat gaat lukken. Het idee dat alles straks mooier word is wel een mooie gedachte. Nou bereid je lekker voor straks is de dag aangebroken super veel sterkte komt helemaal goed! X xx

@CupA84tje ik kijk eigenlijk gewoon uit naar wat de Sint morgen gaat brengen. :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
9 minuten geleden zei Doe ik het of niet?:

@CupA84tje ik kijk eigenlijk gewoon uit naar wat de Sint morgen gaat brengen. :)

Ja dat begrijp ik heel goed :101: 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Lieve @Doe ik het of niet?,

Ik wil je even heel veel succes wensen voor morgen. Komt vast helemaal goed hoor meis. Kies jij maar een lekkere droom uit als je onder narcose gaat en als je dan wakker wordt, dan heb je mooie rechtopstaande cup C borsten. 

Ik ben vrij, dus ik steek een kaarsje voor je aan morgen. 

Je moet je registreren en/of aanmelden om de inhoud van dit bericht te kunnen bekijken.

 

Heel veel liefs, Jaydee  :53:

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hey @Doe ik het of niet?
Jou had ik dus ook graag nog even succes gewenst, maar helaas lag het forum eruit op dat moment.. gelukkig zijn we weer online

Hoe is het gegaan? En hoe voel je je nu?

xxx BB

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

De dag voor mijn BVK.

Thuis nog wat dingetjes in orde gemaakt en het BF gespamd. Rond 16u naar mijn broer vertrokken. Me daar geïnstalleerd en bij de buurvrouw mijn eerste spuitje met bloedverdunner gehaald. Dan vastgesteld dat het BF eruit lag. Oh Jee. Verder niet zenuwachtig.

De dag van mijn BVK.

Goed geslapen maar vroeg wakker. om 5u al. Dan maar opgestaan. Om 6u bracht mijn broer me naar de kliniek. We waren te vroeg (06.30u), we konden nog niet binnen. Toen we binnen konden hebben we nog even moeten wachten om in te schrijven omdat ze eerst de mensen opriepen die als eerste aan de beurt waren.

Dan naar de kamer. Me daar ook weer geïnstalleerd - had mijn sinterklaasrijmpje van @best_boobie meegenomen (afgeprint met een leuke sintafbeelding "Heerlijk avondje is gekomen ..."). Nog altijd niet zenuwachtig.

Morgen het vervolg.

 

 

 

 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
7 minuten geleden zei Doe ik het of niet?:

De dag voor mijn BVK.

Thuis nog wat dingetjes in orde gemaakt en het BF gespamd. Rond 16u naar mijn broer vertrokken. Me daar geïnstalleerd en bij de buurvrouw mijn eerste spuitje met bloedverdunner gehaald. Dan vastgesteld dat het BF eruit lag. Oh Jee. Verder niet zenuwachtig.

De dag van mijn BVK.

Goed geslapen maar vroeg wakker. om 5u al. Dan maar opgestaan. Om 6u bracht mijn broer me naar de kliniek. We waren te vroeg (06.30u), we konden nog niet binnen. Toen we binnen konden hebben we nog even moeten wachten om in te schrijven omdat ze eerst de mensen opriepen die als eerste aan de beurt waren.

Dan naar de kamer. Me daar ook weer geïnstalleerd - had mijn sinterklaasrijmpje van @best_boobie meegenomen (afgeprint met een leuke sintafbeelding "Heerlijk avondje is gekomen ..."). Nog altijd niet zenuwachtig.

Morgen het vervolg.

 

 

 

 

Zo leuk dat je dat bij je had haha

Ben benieuwd naar je verslag, maar doe maar lekker rustig aan hoor hihi

xxx BB

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Op 5-12-2017 om 19:23 zei Jaydee:

Lieve @Doe ik het of niet?,

Ik wil je even heel veel succes wensen voor morgen. Komt vast helemaal goed hoor meis. Kies jij maar een lekkere droom uit als je onder narcose gaat en als je dan wakker wordt, dan heb je mooie rechtopstaande cup C borsten. 

Ik ben vrij, dus ik steek een kaarsje voor je aan morgen. 

Je moet je registreren en/of aanmelden om de inhoud van dit bericht te kunnen bekijken.

 

Heel veel liefs, Jaydee  :53:

Hey @Jaydee; ik had hem niet meer tijdig gezien maar hij doet toch nog deugd. Bedankt. Mijn operatieverslag volgt nog maar het is prima meegevallen.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Vervolg van mijn BVK:

Ik moest een operatieschortje aantrekken en mocht mijn eigen slip aanhouden (gezellig).

Om 08:16u kwam Dr. Colpaert met zijn pennenzak, meetlatjes, meetlintjes en een op ijzerdraad lijkend instrument. Daarmee tekende hij me af. Foto's plaats ik nog in mijn album (bekijken na aanvraag). Hij schatte dat er links 600 gr zou afgaan en rechts 500 gr. Ik vroeg hem nog eens hoe laat ik aan de beurt zou zijn en hij zei weer "Rond de middag" en dat ik de derde van de dag was en dat er na mij nog 4 zouden volgen. (Ik weet nog dat ik dacht: "Dit is echt een boobiefabriek.")Mijn broer is daarna naar huis vertrokken. Dat ik hem mijn oude boobies nog heb laten zien was voor mij het teken dat ik echt klaar was met hen en afscheid had genomen. Mijn vraag om mijn afgetekende borsten te fotograferen voor het forum overrompelde hem een beetje denk ik. Maar hij heeft ze toch gemaakt.

Om 08:36u kwam de verpleging - veel formulieren invullen, vragen beantwoorden, menu voor ontbijt en lunch volgende dag kiezen, waarden opnemen (alles ok: BD 139/78 (vond ik een beetje hoog voor mijn doen maar dat zal de opwinding geweest zijn), zuurstof: 99%, temperatuur: 36.9). Sexy steunkousen aantrekken en enkelband plaatsen. Die vond ik hilarisch - ik vroeg of dat was voor het geval ik nog zou gaan lopen. En inderdaad het was een alarm dat aangaf mocht ik de afdeling verlaten. Dan heb ik me nog verder wat geïnstalleerd in de kamer. Ik ben TV gaan kijken en kreeg het koud. Heb dan een truitje aangetrokken en mijn sjaal en heb ergens op een knopje gedrukt waarvan ik dacht dat het de verwarming was. Zo heb ik me dan in de relaxzetel gezet en ben aan en af in slaap gevallen. Ik was niks nerveus en heb regelmatig mijn ogen dicht gedaan en op mijn ademhaling gelet. Het ging nu toch gebeuren, ik vond dat ik me er beter aan kon overgeven.

Om 11:00u kwamen 2 mannen mijn kamer binnen en zeiden:"We komen u halen". Ik deed snel mijn pantoffels, vestje en sjaal uit en legde me op het bed. Ik ritste nog snel mijn BH en brillendoos mee (de BH omdat ik dacht dat dat de bedoeling was en mijn brillendoos omdat ik dat met de anesthesist besproken had en mijn bril zo lang mogelijk wou ophouden). De ene man stopte de BH en de brillendoos onder mijn deken en zei:"Dit moet niet iedereen zien onderweg." Dat vond ik wel attent ook al kon het mij niet veel schelen. Ik was echt zo klaar met mijn vorige boobies! Ik blijf het benadrukken. En toen begon de "most bumpy ride" van mijn leven. AZ Monica Antwerpen bestaat uit 2 gebouwen (een oud en een nieuw), mijn kamer lag op de 4de verdieping in het ene gebouw en we moesten naar het andere gebouw maar er was geen directe verbinding. Dus door de gang, lift in, lift uit, weeral door de gang, een aantal bochtjes, lift in, lift uit en onderweg reden ze met mijn bed echt tegen veel dingen aan. Deurstijlen, poetskarren, vuilbakken. Ik was blij dat ik nog niet geopereerd was. De ene man zei tegen de andere: "Wat heb jij gedronken, zeg!". Dan werd ik ergens in een gangetje afgezet en namen de 2 mannen afscheid.

Toen ik daar zo lag te wachten kwamen er regelmatig mensen voorbij; sommige met lunchpakketjes. Terwijl ik wel wat honger en dorst had.Ik vraag me dan altijd af: "DE PeeCee zal toch wel gegeten hebben voor hij aan mij begint?". Toen realiseerde ik me dat ik eigenlijk nog naar het toilet moest - ik weet niet of je onder narcose nog controle hebt over je blaas. Haha. Toen kwam er iemand om het infuusje te prikken - ik heb dan maar snel gevraagd of ik nog even naar het toilet mocht. dat mocht. Het prikken van het infuus prikte en ik vond dat het lang duurde en dat het wat krap zat; maar ik dacht: "Daar voel ik straks toch niks meer van". Ze hing ook nog een baxter aan en ik heb dan gevraagd wat dat was en dat was alleen maar vocht en dat zou straks pas aangesloten worden. Naast mij lag een man die een stent moest krijgen en ik vond zijn infuusdame veel expressiever. Zij legde veel meer uit. De mijne was nogal instrumenteel. 2 termen die me tijdens mijn opleiding maatschappelijk werk heel erg waren bijgebleven en nu kon ik het verschil aan den lijve ondervinden. Hihi.

Toen werd ik meegenomen naar een andere gang, kreeg ik een mutsje op en moest ik zelf het OK binnen stappen. Daar mocht ik op een bed gaan liggen, maar dat was geen bed ...dat was een plank. Een smalle. Ik dacht: "Als ik daar maar niet afdonder. Dan waren er een 3 à 4-tal mensen van alles aan het uitpakken en werden er elektroden op mijn rug geplakt. Ik kreeg een warm dekentje en er werd, denk ik, een soort warme kruik op mijn benen gelegd.

Toen kwam iemand zeggen: "Ik ben Dr. VDP, denk ik, en ik ga u n slaap doen". Ik vroeg om me te verwittigen wanneer de narcose eraan kwam zodat ik aan iets leuks kon denken want het was tenslotte mijn eerste keer. "Dat zou ze doen" , zei ze. Ik kreeg van iemand anders een zuurstofmasker boven mijn gezicht (niet erop). Ze legde uit dat ik eerst iets kreeg tegen de pijn en dan iets van antobiotica (maar daar ben ik niet meer zeker van). Toen zei ze dat de narcose kwam en dat ik dat aan mijn infuus zou voelen. Ik focuste me helemaal op het gevoel aan mijn infuus en dacht: "Ik voel helemaal niks!". Toe zei de anesthesiste: "Adem nog even 3 keer diep in." En ik herinner me dat ik dat nog 2 keer heb gedaan. En toen was er niets meer.

Het volgende dat ik me herinner is dat ik wakker werd op de recovery met een heel vieze smaak in mijn mond en dat ik moest hoesten en mijn keel schrapen. Er kwam direct iemand kijken en vragen hoe het met me ging. Aan mijn borsten had ik een drukkend en brandend gevoel. Er kwam iemand anders aan de andere kant van het bed en die gaf me een spuit in mijn bovenbil. Een pijnstiller , denk ik. Zij kwamen nog regelmatig kijken hoe het met me ging en lieten me nog een beetje wakker worden. Op een gegeven moment heb ik dan gevraagd of ik lelijk gedaan had en ze antwoordde: "Och, mevrouw, u moest eens weten. Neen hoor alles OK. We hebben al veel erger meegemaakt." Toen ik werd opgehaald om naar de kamer terug te gaan heb ik nog gevraagd naar mijn brillendoos en bril. Mijn sportBH lag onder mijn hoofdkussen; die was dus nog niet nodig. Zonder aanrijdingen terug naar de kamer en nog wat verder geslapen. Na een tijdje kreeg ik een beetje water en nog wat later wat yoghurt. 's avonds mocht ik nog een boterhammetje met kaas als ik dat wou. 

Nu even pauze het vervolg schrijf ik later. Veel leesplezier en die narcose stelde echt niets voor.

  • Like 2
  • Upvote 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Fijn dat het allemaal goed is gegaan en leuk om je verslag te lezen! 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

De avond van mijn BVK:

Ik had een half yoghurtje opgegeten toen ze me kwamen vragen of ik dat boterhammetje nog wou. Maar daar had ik geen zin meer in. Het yoghurtje wou ik nog opeten maar dat hadden ze al weggegooid toen ik zei dat ik geen boterhammetje meer wou. Ik kon er niet echt op reageren. Ik heb gewoon nog veel water gedronken en een theetje (Detox van Yogi). Mijn boezem was ingepakt in watten en een soort witte plastic tape met 2 gaten ter hoogte van mijn tepels. Op een gegeven moment kwam de PeeCee binnen met nog een dokter (de anesthesist?) en een stagiair. Hij drukte even op de bovenkant van mijn borsten en keek door de gaten in mijn verband naar mijn tepels en zei:"Ja, goed, zacht". Op weg naar buiten draaide hij zich nog even om en zei: "Oh ja, er is dus links 800 gr weggenomen en rechts 600 gr. Dan zat ik er toch niet zo ver naast". Ik kon alleen maar zeggen: "Dat is wel veel, he.". De rest van de avond heb ik geslapen, wakker geweest, weer geslapen, ... En toen kwam de nachtploeg. Het was ondertussen 21.30u. Die vroegen of ik eens niet naar het toilet moest. Ik zei van wel. Maar toen begon de verhuis. Dat ding waar je baxter en pijnstiller aanhangt en de 2 flesjes die verbonden zijn met de drains moeten dan allemaal mee. Dat was een gedoe omdat dat ding met de baxter niet goed reed. Bij het opstaan deed de rechtse drain heel veel pijn. Ik ben dan even blijven staan, heb mijn rechterborst vastgepakt, even diep adem gehaald en dan voorzichtig verder gestapt naar het toilet. Ik zette me neer en begon direct te plassen. De verpleegster vroeg of ze niet even moest weggaan maar ik zei dat ik me hiervoor niet schaamde en dat ik er niet aan gedacht had om aan haar te vragen of ze dit wel ok vond. Ze zei  dat ze er geen probleem mee had maar zei dat sommige mensen niet kunnen plassen als ze nog maar denken dat er iemand mee luistert. Bij mij is dat dus niet. Als ik moet , dan moet ik. En al helemaal niet in het bijzijn van een verpleegkundige. De rest van de nacht heb ik wat geslapen, TV gekeken (nooit lang), wat op mijn tablet gezeten. Toen kwam de nachtverpleegkundige mijn waarden nog eens opmeten en een nieuw flesje met pijnstiller steken maar toen bleek dat het vorige nog niet leeg was. Toen bleek dat dat niet goed doorliep, waarschijnlijk omdat ik mijn hand met het infuus telkens op mijn buik leg en de pijnstiller dan niet doorloopt. Ik probeerde er dan de rest van de nacht op te letten om mijn hand op de matras te laten liggen. Vlot doorslapen was er dus niet bij; ook vanwege de regelmatige opname van de waarden wat wel weer geruststellend was dat die OK waren.

De nachtverpleegkundige zei dat iemand die laatst ook geopereerd was de flesjes die verbonden waren aan de drains haar kerstballen noemde? Zou dat iemand van ons clubje geweest zijn?

De ochtend na mijn BVK:

Rond een uur of zeven kwam er een instrumentele verpleegkundige binnen, alle lichten aan en die zei: "Ik heb een pijnstiller bij voor bij het ontbijt en een spuitje voor in uw buik tegen het flebit". Spuitje erin en terug weg. Ik bleef nog een tijdje in dat licht liggen en heb dat dan toch maar zelf terug uit gedaan en heb nog wat liggen soezen. Dan kwam het ontbijt en dat heeft super gesmaakt! 2 bruine boterhammetjes met boter, speculaas en 2 potjes platte kaas met suiker en nog wat Detox thee van Yogi. Dan nog wat soezen en TV kijken.

Dan kwam de PeeCee nog eens kijken en voelen en die zei dat het er goed uitzag. Dat ik er niets aan moest doen voor de volgende week; dat ik een controle afspraak kreeg en dat er iemand het verband zou komen verwijderen en dat ik dan naar huis zou kunnen.

Dan kwam de instrumentele verpleegkundige het verband, de elektroden (op mijn rug) en de drains verwijderen? Bij het verwijderen van het verband is er een stukje huid vlak bij mijn sleutelbeen meegekomen. Au! Het verwijderen van de drains viel mee want je moet op de moment supreme op je hand blazen en dan voel je echt bijna niets. Ik merkte op dat er een stukje vel mee af was gekomen en ze bevestigde dat en zei; "Ah ja. Daar zal ik een pleistertje op doen." Ik vroeg of ik even foto's mocht maken voor het forum en dat mocht. Toen zei ze, dacht ik, dat er iemand me zou komen wassen en dat ik dan naar huis zou mogen. Even pauze; moet komen eten.

 

  • Like 1
  • Upvote 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Mijn boezem werd afgedekt met 3 van die pads (lijkt een beetje op supergrote inlegkruisjes) en dan kwam de sportBH erover heen. Ik begon dan maar al in te pakken en mijn kleren klaar te leggen. Ik liep in mijn ondergoed omdat ik dacht dat iemand me nog zou komen wassen. Toen kwam de verpleegkundige terug en zei: "U mag zich al aankleden hoor". Toen zei ik dat ik begrepen had dat iemand dat nog ging komen doen en dat leek dus niet zo te zijn. Ik heb dan maar zelf een kattenwasje gedaan en ben nog wat gaan liggen want ik voelde me ondertussen toch een beetje draaierig. Dan kwam het middageten nog en dan heb ik liggend op het bed op mijn broer gewacht. We hebben samen mijn ziektebriefje op het werk binnengebracht en zijn naar zijn huis gereden. En daar dan de zetel in.

De PeeCee had ook nog gezegd: niet zuinig zijn op de pijnstillers de komende 4 à 5 dagen. Dat gaan we dan maar doen. Om de 6u 1gram Paracetamol. Wekker zetten dus. Tot nu toe nog geen pijn. Behalve dan van dat wondje - dat doet eigenlijk nog het meeste pijn. Ondertussen heb ik ook wondjes aan mijn oksels van de sportBH, een allergische reactie van dat eerste verband en uitslag aan mijn bil van de steunkousen. Maar verder gaat het prima. Rug slapen lukt ook goed. En superblij met mijn nieuwe decolletée die van bovenaangezien op babybilletjes lijkt. I did it! Nu verder rusten en dat is moeilijk omdat ik me eigenlijk goed voel tot ik teveel probeer te doen. Bedankt voor alle steun aan de forumdames. XXX Foto's volgen nog in mijn album. 

  • Like 1
  • Upvote 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat een leuk en lang verslag,  @Doe ik het of niet?. Fijn dat je het achter de rug hebt. Nu lekker je rust pakken, goed je medicijnen nemen volgens schema, lekker je theetjes drinken en je heerlijk laten verwennen door broer en schoonzus. Ik wens je een heel fijn herstel, meis. 

 

Veel liefs, Jaydee :53:

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden