Susannah

Susannah : 20 juli 2016 : Dr. Nio : Park Kliniek

Recommended Posts

Goedemorgen

Ik ben Susannah. Ik ben 38 jaar en heb 2 kinderen van 7 en 8 jaar. Ik ben 1,71 lang en weeg 65 kg. Pas ca. 1,5 maand geleden ben ik de optie voor een borstvergroting gaan overwegen. Daarvoor was dit nooit een optie omdat ik eigelijk de overtuiging had dat ik tevreden moet zijn met mijn lichaam zoals het is. Maar wat betreft mijn borsten heb ik vanaf de pubertijd altijd wel onzekerheden gehad en ben ik altijd teleurgesteld geweest over geringe omvang van 75A. Ik heb eigenlijk gewoon geaccepteerd dat het is zoals het is. Alleen vandaag de dag, na het krijgen van kids en het geven van bostvoeding is er nog wel heel weinig over. Daarbij komt dat ik best fanatiek ben gaan sporten het afgelopen jaar met als resultaat dat m'n borstjes nog kleiner zijn geworden. Met sporten (kickboksen) draag ik strakke topjes, en daar is nu nog maar een hele lichte glooiing te zien. Ik ben niet super onzeker ofzo, maar het zou wel fijn en mooi zijn als daar wat meer te zien zou zijn. Maar kort geleden dacht ik dus toch: "waarom doe ik er niet gewoon wat aan?". Gewoon om mezelf een mooi cadeau te geven. Vandaar dat ik me ben gaan verdiepen hierin. Ik ben bij 2 consulten geweest: Diana Gabriels en Dokter Nio. De laatste spreekt mij het meeste aan. Alhoewel mijn twijfels sinds een paar dagen enorm toe slaan. Ik kreeg van dokter Nio een lijst mee met mogelijke complicaties. Daar schrok ik best van. Mijn innerlijke stem zei: waarom zou je laten snijden in een gezond lichaam? Als het op een of andere manier misgaat, dan krijg ik er spijt van. Ook ben ik nog niet overtuigd van de maat. Ik wil niet te grote, omdat dit niet bij me past vind ik. Maar mijn man vind dit natuurlijk wel mooi. Dus ik zit te zoeken naar een gulden middenweg. Heel verwarrend allemaal, want ik lees ook veel dat vrouwen spijt krijgen als ze te klein nemen. Ik heb het meeste vrede met de ronde 400 CC protese die niet volledig gevuld zijn, dus natuurlijker ogen. 

Wat vinden jullie van mijn twijfels? Zal ik doorzetten of wachten?

 

 

  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik zou doorzetten!! Ik heb nu 6,5 week mijn mooie boobies (300cc) en ben er zo blij mee. Ik voel me echt een vrouw. Ik had cup aa en was wel onzeker daarover. Het is zo fijn om boobs te hebben, alles staat veel beter. Als je in de zoekbalk diana gabriels intypt dan zie je meer over haar, heel veel negatieve reacties, terwijl er vast wel iemand is die goed door haar geholpen is hoor.. maar wat ik over haar lees is echt niet best. Dr nio blijkt heel goed te zijn! Lees veel over hem op het forum. Ikzelf ben door schiettecatte geholpen. En vind ze nu al wel aan de kleine kant haha dus het klopt dat je snel gewend bent en je ze al snel klein vind. 

En ja complicaties zijn er altijd. Maakt niet uit bij welke pc je wordt geopereerd. Nio geeft tenminste een lijst mee met wat er kan gebeuren, dat krijgt niet iedereen hoor. Je doet aan kickboksen zie ik, daar lig je wel even tussenuit. Ik zou nu niet kunnen kickboksen, ook niet sporten met gewicht (mag pas na 3 maanden mee opbouwen). Maar dat moet je er dan even voor overhebben toch! :D ik zou zeggen; ga voor die boobies!! Als het nu kan, dan nu. Je weet nooit wat er over een jaar weer allemaal gebeurt en misschien kan het dan wel niet meer. 

  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Susannah, ik zit met precies hetzelfde. Neig wel steeds meer naar doen voor mezelf. Omdat ik er echt van overtuigd ben dat het mooier wordt. Ervan uitgaande dat er geen complicaties verder optreden. En ook even incalculeren (letterlijk) dat je hoe dan ook de protheses weer een keer moet laten vervangen, misschien nog wel twee keer. Ikzelf ben na een consult tot de conclusie gekomen dat rond de 250 voor mij het meest geschikt zou zijn, dat is een veel geringere vergroting dan jij. Ik heb zelf ook een A en dan hoop ik uit te komen op een C, jij waarschijnlijk zeker een D. Is dat bewust of vond je het na de passessie het mooist?? 

Ik zou zeggen eerst goed oriënteren en misschien meerdere consulten, zodat je precies weet wat je wilt en waarom.  

  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Susannah

Normaal gesproken vind ik dat ik, gezien mijn leeftijd (19), niet in de positie verkeer om een 38-jarige te gaan adviseren over wat zij wel of niet moet gaan doen.

Echter denk ik dat ik dit nu wel kan doen. Een familielid van me, ook moeder, heeft een aantal jaren geleden een borstvergroting laten doen. Zij had ongeveer dezelfde gevoelens als jij. Ze is ook slank, weinig vet vooral rondom de borsten. Achteraf gezien zei ze dat zij het niet nog eens zou laten doen, vooral vanwege haar nu verminderde gevoel in de borsten. Het ziet er ook niet naar uit dat dit nog terug komt...

Zij had ook echt niet groter moeten nemen, dan was het heel nep geweest. Ik wil niet teveel in detail treden over haar maar geloof me, vergeleken, is jouw 400cc veeeeel...

Mijn advies: als je er nog niet lang over nadenkt en de risico's voor jou een grote twijfel teweegbrengen, laat het dan gewoon nog even lekker zoals het is. Eenmaal heen = niet meer terug kunnen.

Anyways, ik ga over twee weken onder het mes en ik ben vastberaden. Maar het vormt dan ook al zo'n 4 jaar een groot psychisch complex voor mij.

Succes!

  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dankjewel voor je bemoedigende woorden. Inderdaad had ik al een onderbuikgevoel over Diana Gabriels. Het is lopende bandwerk daar. M'n huisarts gaf ook als tip om bij een ziekenhuis te gaan omdat de nazorg daar beter is bij complicaties.  Ik ga er eens goed over nadenken. Ik ben nu goed in balans en wil dat niet onnodig verstoren. Dat zou wel zo zijn als ik op een of andere manier complicaties ga krijgen. Ik ben geen bang aangelegd persoon, maar ik wil echt een verstandige keuze maken. Is het me het waard of is het nu goed zo. Snap je? En inderdaad, de maat is echt lastig kiezen. Dokter Nio liet me gewoon passen zonder de CC's te weten. Wat ik mooi vond was 400CC. Ik stond ook verbaasd te kijken hoor. Wat betreft het lang niet mogen sporten, dat vind ik echt kut, maarja. Dat moet ik er voor over hebben. Stiekem ben ik ook een beetje huiverig voor reacties van mensen. Dat ik na 3 maanden weer kom en dan mensen hoor denken: "Huh? Heeft zij ineens tieten?" :-)) Maar ik weet dat ik het voor mezelf moet doen en me niet moet laten tegenhouden door wat andere mensen misschien (niet) denken. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Precies. Een mooi geschenk voor jezelf. Na het opofferen van het lichaa/borsten voor de kinderen even terug naar je eigen vrouwelijkheid. Dat is ook mijn gedachte hierachter. Het is volgens mij per lichaam echt anders welke hoeveelheid CC mooi staat. Of je superslank bent of juist rondingen hebt etc. Ik ben wel slank, maar heb wel vrij breden heupen en een kont. Dan zijn hele kleine tietjes niet in verhouding :-). Dokter Nio liet me passen zonder de CC's te weten. Hij gaf ook aan dat vrouwen zich vaak laten afschrikken door de hoeveelheid CC en daarom doet hij het zo. En met het oog op de valkuil van vele vrouwen dat ze toch te klein kiezen, ben ik voor mn gevoel iets groter gegaan. Niet overdreven ziet het eruit vind ik. Toen dr. Nio de cupmaat zei van die protheses, schrok ik wel. Ik dacht 75D of E zelfs. Ik heb net nog een telefoongesprek aangevraagd met de dokter, omdat ik nog veel vragen vergeten ben te stellen. Ik ben trouwens Dual Plane van plan. Voor de spier kon niet, omdat m'n ribben zichtbaar zijn op m'n borst. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bedankt voor jouw reactie. Mijn beste vriendin heeft ook deze complicatie van gevoelloosheid in de borsten, dus het is inderdaad een zeer reeele complicatie. In het oor klinkt 400CC als heel veel. Maar tijdens de passessie viel het echt mee. Ik heb best wel rondingen (heupen/kont) maar weinig vet. Mn borst is vrij breed en gespierd, dus hele ielige protheses zouden denk ik niet in verhouding staan. 

Ik heb eind juli een afspraak staan, maar wil (nog) niet afzeggen. Ik kan namelijk in deze maand mn rust pakken omdat we vakantie hebben en mijn man alle klussen voor z'n rekening neemt. Dus het zou een ideale timing zijn. Maar wat je zegt, bij twijfel... wachten?

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Susannah

Dat zegt mijn gevoel ja... Bij twijfel wachten.

Ik denk namelijk dat als ik er ook maar een moment over zou twijfelen ik de operatie direct zou afblazen.

Bang voor de spijt die ik dan misschien zou krijgen, je twijfelt immers niet voor niets. Gelukkig twijfel ik niet :)

Maar andere mensen zeggen hier volmondig: ga ervoor!

Mensen spreken vanuit hun eigen ervaringen en gevoelens en kunnen niet in jouw hoofd kijken. Dus als je omwille van twijfels om meningen van anderen vraagt, krijg je die vanuit hun situatie en beleving en heeft het eigenlijk niets met jou te maken. Of je hier dan veel aan hebt? Ik weet het niet hoor...

Succes met je beslissing!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik zie trouwens ook hier in de fotoalbums terug dat sommige vergrote borsten in kleding vrij normaal lijken, maar bloot lijken ze huuuugge!!

Dit is in ieder geval het eerste wat in mij opkwam toen ik hier foto's ging bekijken.

Misschien komt dit ook doordat de meeste foto's kort na de operatie genomen zijn en dus erg gezwollen zijn??

Anyways, straks kan ik er gelukkig zelf over meepraten!

 

Ach, ik heb zoiets van, je laat je borsten vergroten, maak ze dan ook liever iets te groot dan te klein!

Dit is ook wat ik mijn chirurg straks zeker nog wil benadrukken: laat het enigszins natuurlijk, maar stop er bij twijfel maar wat meer in. :) 

Groetjes!!

  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou de nazorg is in een kliniek ook erg goed. Ik zit in veldhoven en in amstelveen geopereerd en beide heel erg goed. Ze bellen de dag na de operatie hoe het gaat en ik mag altijd bellen, paar keer op controle. In amstelveen lig je met 6 op de kamer en dan zie je ook omstebeurt meiden de operatiekamer ingaan, maar zo gat het in klinieken. In amstelveen was er heel de tijd een verpleegster bij me, zijn heel lief daar. 

En ja wat maken die reacties nou uit toch, als jij het heel graag wil dan maakt zoiets niet uit, en dan maakt het je ook niet zo heel erg uit dat je in een gezond lichaam laat snijden. Als jij zo tevreden bent moet je inderdaad nog even nadenken. Maar je leeft maar 1 keer, die ga je toch maken zoals jij dat wil? Als daar borsten bij horen zou ik het gewoon doen. Dan maar even niet sporten, complicties krijg je heus niet snel als je je aan de 'regeltjes' houd en goed rust houd. Ik heb liever neppe borsten en reacties van mensen dan hoe het eerst was (niks dus). Iedereen vind het trouwens super leuk en fijn voor me dat ik mezelf vrouw kan gaan voelen. Denk er maar goed over na, en je kan nog bij meerdere artsen op consult, en doe waar je je fijn bij voelt :) ben benieuwd! 

  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Als je hele strakke shirtjes draagt dan zien ze er ook groot uit. In losse shirtjes zie ik bij mij bijna geen boobs, in strakke zijn ze heel mooi! Naakt vind ik ze kleiner dan in kleren of bh, want een bh maakt ze net wat ronder in een shirt. Dus ik koop vanaf nu alleen maar strakke shirtjes :D ik had ook iets groter gewild, vind ze ook wat klein maar wel zeer tevreden.

  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh en dat gevoeloos heb ik ook. Alles is 'kapot' vanbinnen en dat duurt nou eenmaal lang voordat dat terug is. Volgensmij las ik hier wel ergens 2 jaar, maar kan ook eerder. Maarja als je het echr graag wil maakt dat allemaal niet uit. Dat gevoelloos hoort erbij.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gisteren was het eindelijk zover. Via het OLVG ben ik door dokter Nio geopereerd in de parkkliniek te Rotterdam.  Ik was aan de beurt om 16.30 uur. Toen ik ingecheckt was, werd ik naar mijn kamer begeleid. Samen met mijn man en twee dochtertjes wachtte ik op verdere instructies. De zuster kwam al gauw en legde mij uit wat er allemaal ging gebeuren.  Ik kreeg mijn blauwe operatie pakje aan, en mocht nog even passen. Ik twijfelde namelijk tot op het laatst of ik 450 cc wilde, of 400. Nadat mijn familie mij had uitgezwaaid, ging ik op naar mijn laatste passessie. Ik besloot om voor 450 cc te gaan. Dr. Nio kwam even later de kamer binnen, en tekende gelijk mijn borsten af voor de operatie. Toen ging ik weer terug naar mijn kamer wachten op het moment dat ik de verkoeverkamer zou worden ingeroepen. De zuster kwam mij al snel halen en we liepen naar de ruimte waar ik een infuus zou gaan krijgen. Ik lag daar op een bed en de sfeer was best relaxed. De anesthesie assistent legde het infuus aan, dat overigens in één keer raak was, vulde nog wat gegevens in op de status en maakt een relaxt praatje met mij. Even later werd ik naar de OK gereden ik kreeg ik het slaapmiddel via het infuus toegediend. Binnen 30 seconden was ik weg. Toen ik weer ontwaakte, voelde ik me heel erg prettig. Ik was duidelijk nog onder invloed van het middel wat ik toegediend gekregen had. Ik had zin om te praten. Haha. Was heel erg aan het klappertanden. Wat een bijwerking is van dat middel. Even later werd ik naar mijn eigen kamer gereden, waar ik mijn man komt bellen dat hij me weer zou kunnen komen halen over een uur ongeveer. Eerst moest ik nog wel even wat eten. Ik had immers sinds 9.30 uur niets meer gegeten. Na gegeten en gedronken te hebben, kwam mijn familie aan. Daarna ook nog de zuster,  met een spiegeltje in haar hand. Het compressie vest werd even open gedaan, om mijn nieuwe voorgevel te mogen bewonderen. Omdat mijn borst nog niet was opgezwollen, kreeg ik een goed beeld van de maat die ik heb gekozen. Ik zag dat het goed was :-). Om 23 uur verliet ik de kliniek. Ik had een schema met pijnstilling meegekregen. Erg handig. Omdat de prothesen dual plane zijn geplaatst, zat er bij de medicatie ook een spierverslapper. Hier het lijstje: een maagbeschermer omeprazol, diazepam, naproxen en paracetamol. Ik ben normaal gesproken niet zo van de medicijnen, maar nu neem ik ze constant volgens schema. Want dat gevoel dat er een vrachtwagen over me heen is gereden is niet echt prettig :-x. Ook slaap ik met zo'n middel beter, en rust bevordert natuurlijk de genezing. Gisteren deed ik het compressie vest even uit, om me daar eventjes op te frissen. Maar dat voelde niet echt prettig. Door de zwaartekracht voelde het nog beurser. Dus maar snel weer aangetrokken dat ding.  Bij de kliniek heb ik het advies gekregen om de eerste twee dagen in bed te liggen. Het is best verleidelijk om af en toe even rond te lopen hoor. Maar ik neem het er wel even inderdaad in mijn bed te blijven liggen bij het grootste deel van de dag. Dus vandaag, dag 2 lig ik braaf in mn bed met ipad/neflix en een boek. Mn lieve man zorgt dat goed en gezond te eten en drinken krijg. Ik neem wat extra supplementen om het proces te bevorderen: homeopatische arnica korrels, vit. C (3 pd), magnesium, proteinepoeder en een probioticum (orthica) om de darmflora te herstellen na de verplichte antibiotica die via het infuus is toegedient. Het gaat wel beter dan gisteren. M'n borsten zijn wel gezwollen en hard en voelen beurs. De spanning van de borstspier is ook te voelen. Maar dat is 'normaal' na zo'n operatie. De tijd zal zorgen dat dat langzaam weer wegtrekt. Al met al ben ik er van 16.30-23.00 geweest. De zusters waren erg lief. In dr. Nio had ik vanaf het eerste moment al het volste vertrouwen. Dus de hele ervaring was positief. Maar rustig aan doen en geduld hebben met de genezing zal best pittig voor mij zijn. 

Ik hoop dat jullie wat aan mijn verslag hebben. 

Liefs Susannah

  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

He meis, 

Gefeliciteerd met je tweeling.

Ik heb even je topics samengevoegd en je titel aangepast zodat die gelijkend is met alle andere in deze categorie.

Nu lekker je rust pakken, goed op tijd je pijnstilling in nemen, en helemaal nu erg belangrijk vooral nu met de warmte, voldoende drinken, en dan het liefst water en brandnetelthee.

Ik wens je een goed herstel.

xx

Share this post


Link to post
Share on other sites

Update: dag 3 na de operatie. 

 

Het gevoel dat er een vrachtwagen over mn borst is gereden is iets minder geworden. Meer dat er een auto over mn borst heen reed ;-). Ik neem trouw de pijnstilling die is voorgeschreven om de 3 uur. Zo blijft de verdoof 'spiegel' in mn bloed constant, wat het meest aangenaam is. M'n borsten zijn flink gezwollen, maar ze ogen minder gespannen als gisteren. Toen zag ik die borstspier echt zitten. Ugh. Beetje misselijk werd ik daar zelf van omdat het er pijnlijk uitzag. Maar vandaag geen misselijkheid bij het aanschouwen. Wel een trots gevoel. Ze zien er al mooi uit. Nog wel erg groot. Ik heb gelezen dat bij dual plane  plaatsing het echte resultaat na 3-6 manden echt te zien is. Ik neem het er even van nu ik niets hoef. Een mooie bijkomstigheid tijdens deze beurzige fase. Gewoon in m'n bed liggen met een boek. Of ik kijk een serie op de ipad. Af en toe wat eten en als mn ogen weer moe aanvoelen geef ik toe aan een dutje. Dit zou ik nooit kunnen in 'het echte leven'. Dan ben ik altijd bezig en neem weinig rust. 

 

Tot over een paar dagen als ik weer wat te melden heb. 

Share this post


Link to post
Share on other sites