Jump to content

Nimbo

Silver Member
  • Content Count

    14
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

1 Neutral

About Nimbo

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. @JensterIk vind je reactie zo lief. En ik weet dat je het absoluut heel goed bedoelt… Maar de keus is echt gemaakt, vandaag ook met mijn man besproken. Hij vindt alleen dat ik er 3 maanden mee moet wachten omdat ik anders zo kort achter elkaar voor een 2e keer onder het mes moet. Ik weet dat ik met dit gepieker geen moment rust in mijn hoofd zal vinden. Vanmorgen werd ik met een heel rot gevoel wakker, het idee dat ze al heel snel al kunnen zweten enzo maakt me zo onrustig. Dit gevoel is vanaf dag 1 alleen maar toegenomen. Vandaag heb ik tientallen verhalen gelezen hier en op een andere forum,
  2. Lieve dames, ik ga dit weer onder mijn eigen topic plaatsen en ik heb van een aantal van jullie heel bemoedigende reacties gekregen in de afgelopen 2 dagen dus hoop dit keer ook wegwijs te kunnen worden met jullie hulp. Zoals te lezen is in mijn eerste post heb ik dus erg veel spijt van mijn bv vorige week. Dit gevoel lijkt alleen maar erger te worden. Ik heb gisteravond met tranen in mijn ogen het verhaal van @Francisca91 gelezen en kan eigenlijk zeggen dat ik me zo ongeveer precies hetzelfde voel. En ik weet, zoals ik mezelf ken, dat ik niet heel lang met deze gedachtengang kan ron
  3. @Lucy2015 Een goede screening voor iedere vrouw is idd erg belangrijk maar naar mijn mening blijft het belangrijker voor iedere vrouw die genetisch een verhoogde risico heeft. Ik denk dat bij mij de angst hiervoor onbewust en stiekem kwam omdat mijn oma borstkanker had, en omdat zij mij heeft grootgebracht heb ik dit van zeer dichtbij meegemaakt. Na een jarenlange gevecht waarbij de tumor terug keerde heeft ze de strijd gewonnen en uiteindelijk jaren later aan hartafwijkingen overleden. Maar ze heeft me bij elke kans die ze kreeg meegegeven om vanaf een bepaalde leeftijd iedere maand moest voe
  4. Lieve @Jenster ik heb echt waar zoveel aan jouw woorden. Vooral het stukje waarin je zegt dat jullie hebben afgesproken dat je ze eruit laat halen zodra je merkt dat je er ziek van wordt. Zo sta ik er ook in, en heb nog 3 dagen voor de operatie me door mijn man op mijn hart laten drukken dat wij dat ook doen. Als ik merk dat ik er ziek van wordt of het zit me na een tijdje om een of andere reden niet lekker gaan ze er hier ook uit. Wel zonde van de littekens en de ingrepen maar niets boven mijn geestelijke en lichamelijke gezondheid. Wat een mazzel dat je herstel zo goed gaat. Ik dac
  5. @JensterBedankt voor de moed. Ik had dat stukje al gelezen een paar dagen terug, wat staat ze sterk in haar schoenen hierover dacht ik… De blogs van Laura Zaal heb ik ook gelezen, zij komt totaal anders over dan andere pc’s wat betreft herstel enzo ook. In 1 van haar blogs borstvergroting staat zelfs dat je de eerste week al kan rijden. En een herstelprogramma heeft ze gemaakt, wat een topper! ik ben echt super blij dat ik zoveel hulp heb, naast mijn man en vriendin zijn er nog zoveel anderen die me met verschillende dingen hebben geholpen de afgelopen week. Maar het blijft moeilijk
  6. @Noor45 Ook jij bedankt voor je geruststellende woorden. Vandaag ben ik 6 dagen po en ik denk nog elke ochtend wat heb ik in godsnaam gedaan? Het zal nooit meer worden zoals het voorheen was, oke minder tevreden over mijn borsten maar het had eigenlijk niets weggenomen van mijn zelfvertrouwen, nu ben ik helemaal niet tevreden en blij. Stiekem zat ik gisteren zelfs te hopen op een complicatie zodat ik ze er gelijk uit kan laten halen. Ik hoop dat ik hier een paar maanden later anders over kan denken. De slechte nachten maken het er ook niet beter op. Mijn rug trekt het niet meer en op mijn zij
  7. @Lucy2015Jeetje, jij hebt zoveel redenen meer om je zorgen te maken en dan kom ik zonder enige aanleiding momenteel mezelf een beetje aanstellen. Ik neem aan dat je op tijd je controles laat doen, sterkte Lucy. Helaas heb ik na de geboorte van mijn zoontje bijna 3 jaar geleden een dipje gehad zo’n 6 maanden lang. Dit terwijl ik op een roze wolk zat met mijn 3 kindjes, van de ene op de andere dag voelde ik me ineens intens ongelukkig. Daarna kwamen de sensaties in mijn lichaam, ik voelde de vreemdste dingen en belandde constant bij de huisarts met iedere keer een andere kanker soort. Welke ther
  8. @Lottje72onwijs bedankt, ik hoop zó dat ik straks wat beter in mijn vel zit als alles achter de rug is. Ik weet dat het herstel de situatie moeilijker maakt dan het is. Ik zit al dagen binnen, het feit ook dat je niks mag al zou je daartoe in staat zijn. Ik ben echt niet iemand die een hele middag kan zitten niksen op de bank, de enige keren dat ik dat heb gedaan was na mijn eerste bevalling. En tsjah, als ik ga zitten niksen vindt ik altijd wel wat waar ik om kan piekeren helaas.
  9. @Lottje72Ook jij bedankt voor je geruststellende bericht, wat is het fijn om te weten dat ik niet de enige ben die zich kort na de operatie zo voelt. Ik heb het hele artikel gelezen, was lang maar er zijn punten die ik eerder al wel eens ben tegengekomen op het internet. Ik geef het gewoon wat tijd en kijk het aan, behalve de implantaten zal ik niets verliezen als ik er uiteindelijk voor kies om ze te laten verwijderen.
  10. @Lucy2015 Zeer geruststellend jouw reactie, dank je wel 🙏🏻 Ik weet dat borst implantaten geen verhoogd risico op borstkanker geven maar mijn angst is dus juist dat ik ze door de implantaten misschien niet kan voelen, dat ze tijdens een MRI of echo niet zichtbaar zullen zijn omdat de protheses in de weg zitten. Ik vind het helemaal niet erg om te betalen voor zo’n onderzoek, als ik maat geruststelling krijg. Mijn plan voor nu is dus dat ik eerst goed herstel en daarna kijk hoe ik me bij deze situatie voel. Ik heb mezelf beloofd om ze uiterlijk over een jaar laat verwijderen als het me ècht niet
  11. Wat fijn dat je nu al weinig pijnklachten hebt. Heb jij ze ook dual plane? Voor de operatie wist ik niet dat het herstel langer duurt bij dual plane. Ik denk dat ik een lange weg te gaan heb, zowel mentaal als fysiek. Ik weet echt zeker dat ik ze geen 10-15 jaar met me mee zal dragen. Mijn man hd er absoluut geen problemen mee dat ik niet meer degene was die hij 17 jaar geleden leerde kennen, het zat alleen mij dwars. Never nooit spijt gehad van hoe lang ik borstvoeding heb gegeven, heel trots was/ben ik dat ik mijn kinderen zolang kon voorzien van borstvoeding. Maar als ik dan in de spiegel k
  12. Bij mij het het ook meer de mentale en emotionele belasting dan de lichamelijke. Vooral het feit dat ik me niet beter heb laten informeren en geen betere/uitgebreide research heb gedaan. Zodra ik besloot om ervoor te gaan dacht ik als het me mijn zelfvertrouwen maar weer terug geeft. Nu denk ik sh*t! Wat als ik mijn spieren niet meer 100% kan gebruiken als ik ze er toch uit wil hebben? Op een buitenlands forum lees ik dat de inkapseling zelfs je ribben kan bereiken en het daarna moeilijker wordt om ze te verwijderen en dat je dan voor de rest van je leven met die toxische stoffen zit. Het ande
  13. Hoi dames, ik ben niet zo’n kei in verhalen vertellen maar wil proberen om mijn verslag neer te zetten en hierbij mijn spijt/zorgen uiten. Ik heb vorige week op 9 september een borstvergroting gehad bij dr. Gabriel Jansen in het Janssen kliniek. Ik heb hier echt naar gewerkt, kon niet wachten en stond te springen om ze te krijgen. Voordat ik kinderen kreeg zat ik op een 75B, na 3 kinderen en in totaal zo’n 6 jaar borstvoeding bij elkaar hield ik bijna niets meer over. Mijn rechterborst leek kleiner dan de linker, links ging een beetje hangen ondanks weinig borstklierweefsel. Met pu
  14. Weet je al meer over je klachten? Ik ken de spiraal die jij hebt niet, maar zitten er hormonen in? Ik ben nadat ik erachter kwam wat de hormonen in de pil met me deden acuut gestopt, had ook een kinderwens dus kwam eigenlijk goed uit. Na 3 kids besloot ik om weer aan de anticonceptie te gaan maar was als de dood voor de hormonen erin, in welke vorm dan ook… Van Mirena wist ik bv altijd al hoeveel ellende het met zich mee brengt, alle dames in mijn vriendenkring hadden er last van, van lichte tot zware klachten. Ik besloot in april voor de t-safe te gaan (koper dus geen hormonen) en ben suuuuuu
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.