GarrieBarrie

Silver Member
  • Content Count

    26
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

5 Neutral

About GarrieBarrie

  • Birthday June 10

Profile Information

  • Gender
    Female
  • Location
    Den Haag

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Oké. Ik ben vorige week inderdaad in paniek geweest en vond hier absoluut steun. Aangezien het nogal een ingreep is en er op dit forum dames zitten die al jarenlang ervaring hebben met hun borsten, meende ik hier wat advies te kunnen vinden? Het is nooit mijn bedoeling geweest om paniek te zaaien en ik schrik ook nogal van die reactie. En ik baal er ergens ook van; er zijn dames die steen & been klagen over de uitkomst van hun operatie, maar als ik vraag om advies/ervaringen nemen andere dames mij niet meer serieus? Dat voelt best vreemd, maar uiteraard zal ik je verzoek in acht nemen. Ik wilde slechts mijn ervaring delen en vragen of anderen dit ook herkennen? Nogmaals: excuus voor het ‘paniek zaaien’. Dat is niet mijn bedoeling geweest en ik zal dit topic gebruiken om mijn ‘borstenreis’ te delen.
  2. Lieve dames, Wellicht hebben jullie bij mijn eerste Topic al war meegekregen, maar ik ben op 29-01-2020 geopereerd bij Frans Straten in Kliniek Heyendael. Nu dus een kleine 2,5 weken po. Heb al wat paniek buien gehad (totaal onrealistisch... haha) en het herstel vond ik flink pijnlijker dan verwacht, haha. Nu gaat het sinds een paar dagen (dinsdag) echt beter en is mn paniek iig verdwenen. Ik kan steeds meer en dat is fijn! Ik heb sinds gistermiddag echter weer wat maar van dingen en wilde graag weten of er dames zijn die dit herkennen? gistermiddag een wandelingetje gemaakt van een uurtje. Tijdens het wandelen kreeg ik echter benauwdheid en pijn in mijn borst dat doorschoot naar mijn rug. Met flinke hartkloppingen erbij. Nadat ik rustig ben gaan zitten, ging het gelukkig weer. Maar sindsdien heb ik bij praten, diep ademhalen, gapen, hoesten echt veel pijn. Vannacht huilend wakker geworden van de pijn in mijn borstkas. Pijnstillers genomen en dat werkt een paar uurtjes. Vanochtend begon het weer met een hartslag van 101 in rust. Ik heb geen idee of dit normaal is...?? Ik heb de pc al gebeld, maar die herkent deze klachten niet en adviseerde me om toch naar een huisarts te gaan. Aangezien het vrijdagmiddag is en ik hier liever niet voor naar de huisartsenpost ga, dacht ik om het eerst hier te vragen. Zijn er dames die dit herkennen, een paar weken na po? Kan het zo zijn dat ik toch teveel heb gedaan? Of dat er wellicht een spier wat geïrriteerd/ontstoken is? Zal ik het eventjes afwachten of toch de HA bellen? Ik hoor graag jullie tips ?
  3. Ahhh, lief. Haha, het gaat stukken beter! De paniekbuien zijn verdwenen en ik ben niet meer bang dat ik langzaam doodga. Ik heb met mn moeder en goede vriendinnen mn 'buien' besproken en dat gaf echt een hoop rust! En bovendien ervaringen van andere meiden die ook een BV hebben gedaan (best veel, waarvan ik het echt niet wist!) en die hebben allemaal positieve ervaringen. Thank God! Een beetje gek is het wel, want ik herken deze buien echt NIET van mezelf. Ik ga er lekker aan wennen en ik ben blij als dadelijk de 6 weken over zijn en ik gewoon weer allemaal dingen kan doen
  4. Ik ben inmiddels alweer een stuk rustiger, gelukkig... Ik ga zo echt niet na 2 weken al eruit halen, die paniekbuien hebben flink de overhand gekregen, haha. Ik ga er lekker van genieten en als ik na een jaar nog steeds een naar gevoel heb, kan ik altijd nog beslissen om ze er eventueel uit te halen. Maar dat zien we dan wel, eerst maar eens genieten. Mijn pc heb ik al gesproken en ook wat dames die een bv hebben ondergaan en positieve verhalen hebben (ipv die horror-verhalen). Dank je wel voor je reactie/advies
  5. Lieve dames, Eventjes een Update na al mijn paniek buien, haha! Na bijna 2 weken po heb ik vandaag de controle gehad en de borstwand meegekregen. Ik ben, gelukkig, uit die horror-gedachtes en inmiddels heeeeeeel erg blij met hoe het eruit ziet! Ik kan langzaamaan gaan genieten, Thank God ??? Daar wil ik jullie echt voor bedanken! Dankzij de inzichten en (positieve) ervaringen van jullie, kan ik ook een beetje gaan genieten! Het herstel vind ik wel pittig hoor, haha. Ik ben beroepsmilitair en ben best wat erbarmelijke omstandigheden gewend, dus ik dacht echt ‘pfff... piece of cake dit.’ Haha, beeeeeetje te voorbarig...? Om nog wat ervaringen van jullie te horen: hoe ging dat bij jullie tijdens het herstel? Tot aan de 6 weken: wat kon je wel en wat kon je niet? Wat raden jullie af om te doen en hadden jullie ook nog regelmatig last van steken in de borst? En in je borstkas/rug? Konden jullie bijv. Aanrecht schoonmaken/afwassen/aankleden? En... hoe maakten jullie in vredesnaam een paardenstaart?! Hahaha...! ? Alle tips en verhalen zijn welkom??
  6. Lief, dank je wel! Hoe lang heb je al jouw boobies? En hou je ons op de hoogte van je beslissing? ???
  7. Ik heb een bv genomen, omdat ik me al sinds m’n 15e een beetje schaam voor m’n kleine borstjes. Het heeft geen hele erge belemmering gehad op m’n leven, maar bij iedere ‘publieke’ douchebeurt, bij iedere sauna-bezoekje en bij elk nieuw vriendje heb ik me altijd ongemakkelijk gevoeld. En dat is met deze jongens wel echt voorbij! ik heb de verhalen natuurlijk wel van tevoren geleden, maar dacht altijd ‘ach, zo’n klein gedeelte, de kans is klein.’ En ‘maar ze onderzoeken alles en hier is nog geen onuitputtelijk bewijs voor.’ En ik heb ook vaak gedacht ‘Tsjah... m’n zus heeft ook kaar van artrose en die heeft geen siliconen. En een goeie vriendin heeft het Sybddoom van Sjörgen en die heeft geen siliconen. En ik ken meerdere mensen die een Burn-Out hebben gehad, allemaal zonder siliconen.’ Mijn broertje is arts (internist) en die heeft ongeveer hetzelfde gezegd. Dat ik me daar echt niet druk over moest maken als ik ze zou nemen! Maar nu ze er dus ein-de-link zitten, maak ik me ineens wél zorgen. En dat terwijl ik heel erg blij ben met het resultaat! Ze zijn echt schitterend, serieus! Maar als je je zorgen maakt ga je veeeeeeeel dieper ‘onderzoek’ doen. En dan zoek je natuurlijk waar je bang voor bent, want zo werkt het brein. Ik vind het ook zo stom van mezelf...!!! En nutteloos! En de positieve verhalen raken me dan minder, want ik ken heel veel vrouwen mét een bv die echt geen last hebben... ik ben iig heel erg blij dat jullie hierop reageren. De info/steun is super, dank jullie wel! En die zal ik vast nog wel eens nodig hebben, denk ik zo, haha.
  8. ik ga nu al verkeerd praten, haha. Excuus voor de automatische spellingscontrole, daar ging blijkbaar iets fout. De siliconen slaan nu al toe naar m’n hersenen?
  9. Daar heb je natuurlijk gelijk in... Het is misschien ook wel, en dit gaat echt stom klinken, dat ik het gevoel dat er iets in mij zit dat niet van mij best een beetje naar vind. Ik vind dat ik sowieso het even de tijd moet geven om te wennen, maar momenteel vind ik alles een best naar. En dat in combinatie met die horrorverhalen, maak ik mezelf op-en-af een beetje gek...
  10. Wauw, heb jij na 5 weken je protheses eruit laten halen? Wat stoer! Ik heb nu bijna 2 weken mijn nieuwe borsten... Ik heb er 15 jaar over gedaan om deze stap te wagen, maar nu voelt het echt niet goed. Ik vond de eerste 8 dagen heel erg pijnlijk en dacht steeds ‘waarom heb ik in hemelsnaam iets in mijn lijf gestopt...? Dit voelt niet oké...’ En met de horror-verhalen slaap ik best wel slecht. Ik wist dat die er waren, maar nu voel ik me best wel slecht met mijn nieuwe borsten. Ik wil eigenlijk een jaar wachten om hieraan te wennen, het resultaat is oprecht erg mooi. Maar ik mijn hoofd voelt het naar. Alsof ik mezelf ziek aan het maken ben.
  11. @Esmiralda, wat zijn jouw ervaringen momenteel? Gaat het beter met je?
  12. Maar dat blijkt dus niet helemaal waar te zijn... er komen steeds meer verhalen naar buiten, waarbij vrouwen al na een half jaar tot 5 jaar echt ernstige klachten hebben... Ik vind de verhalen iig zorgwekkend, helemaal in combinatie met de onderzoeken die Henry Dijkman, Rita Kappel en Frank Niessen doen. En ze krijgen internationaal steeds meer steun/bijval.
  13. Ik ben echt zo blij met jullie reacties! Serieus! Dit doet me heel erg goed. Ik was gisteren al een stukje rustiger na m'n paniekbui en nu helemaal. Als er iets misgaat, dan laat ik ze gewoon eruit halen. Ik heb een goede baan en dan vul ik het wel op met lipofilling, dan ben ik sowieso ook al ietsje ouder (en waarschijnlijk dikker, haha). Als ik last krijg van rare klachten, dan laat ik me checken in het Radboud Ziekenhuis in Nijmegen. Daar werken chirurgen die weten waar ze naar moeten zoeken bij prothesen en die schepen je niet zomaar af met een echootje. Gegevens heb ik al gekregen van twee vriendinnen die daar ook werken. En gewoon jaarlijks controleren; dat wordt ook aangeraden! Het gevoel dat er iets lichaamsvreemd in je lijf zit, is wel een beetje gek hoor... Maar dat zal vanzelf wel wennen, denk ik.
  14. Julie88, wat goed van je! Kom je ook uit Nijmegen? Ik heb hetzelfde hoor; heb echt heel erg lang getwijfeld en zelfs andere ingrepen als lipofilling overwogen. Daarvoor had ik te weinig vet, werd mij verteld. Als mijn huidige prothesen er echter uitmoeten (door klachten, complicaties of na 8/10 jaar), zal ik die optie nu zeker wel doen. Goed om te horen dat de dames tevreden zijn, ik ben ook heel erg tevreden over mijn resultaat (is nu 9 dagen geleden). Ik vind het herstel echter wel pittiger dan ik had verwacht...! Heb echt een volle week flink pijn gehad en kon werkelijk waar niks. Nu gaat het echt beter, alleen is het mentaal even wennen dat er iets lichaamsvreemd in mijn lijf is geplaatst. Mijn moeder, bij wie ik herstel de afgelopen 2 weken, zei 'je moet er psychisch ook gewoon even aan wennen.' En dat is het precies; soms krijg ik het gevoel 'Help! Ik heb twee levensgrote ontstekingen in mijn lichaam geplaatst!' Hartstikke stom natuurlijk, daar had ik EN over na moeten denken voordat ik onder het mes ging EN heel erg veel mensen hebben iets in hun lichaam dat niet van 'hun' is en bij het grote deel gaat dit gewoon goed. Ik ben er heel blij mee, maar heb het wel serieus onderschat. Ik zeg dit niet om je bang te maken hoor, maar eerder om je een beetje voor te bereiden