Pelle

Silver Member
  • Content Count

    52
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Pelle last won the day on November 17 2019

Pelle had the most liked content!

Community Reputation

11 Good

1 Follower

About Pelle

Recent Profile Visitors

370 profile views
  1. Hoi, Ik hoop voor je dat je in aanmerking komt voor een vergoeding! Ik ben, voor zover ik gelezen heb, de enige op dit forum waarbij het verzoek tot vergoeding definitief afgewezen is. Ik had minder dan 1 centimeter weefsel maar volgens 2 plastisch chirurgen een lichte borstplooi. Ondanks dat de operatie niet vergoed is heb ik mij toch laten opereren. Afgelopen 19 november ben ik geopereerd bij de Velthuis Kliniek in Rotterdam. Wat verzekeraars betreft geloof ik er persoonlijk niet meer zo in dat de ene makkelijker is met vergoeden dan de ander. Het is landelijk vastgelegd dat wanneer de arts aangeeft dat er sprake is van aplasie of agenesie het sowieso vergoed moet worden. Ik heb het idee dat als dat je diagnose is je bij iedere zorgverzekeraar het linksom of rechtsom vergoed krijgt. Maar dat is puur hoe ik er, na mijn vele "research" en ervaringen over denk. Heel veel succes met je consult. Ik ga voor je duimen!
  2. Over bukken heb ik mijn pc niet gehoord... Woensdag moet ik op controle, dan zou ik het eens kunnen vragen. Wat betreft het omhoog duwen van mijn borst, het is niet zo dat ik de halve dag hem zo hoog mogelijk omhoog aan het duwen ben, maar ik voelde gister aan mijn borst en merkte dat wanneer ik licht aan de onderkant duwde ik dat vreemde gevoel in mijn borst voelde. Zoals ik al schreef in mijn berichtje hierboven ben ik mij ervan bewust dat ik geduld moet hebben maar dat ik na het lezen van dit topic benieuwd was hoe het bij Karin afgelopen is. ?
  3. Inmiddels dag 6 PO! Dit is mijn eerste dag zonder medicijnen, ik slik geen paracetamol en naproxen meer. Gister heb ik de allerlaatste naproxen geslikt (deze was wat mij betreft niet meer nodig qua pijn maar werkt wel ontstekingsremmend dus heb ik toch doorgeslikt) en zaterdag heb ik als laatste dag 2x paracetamol genomen. Lucht wel erg op om pillen vrij te zijn! Mijn buik was de afgelopen dagen erg opgezet (en nog steeds een beetje), af en toe leek ik wel zwanger zo dik. Weinig pijn hieraan gehad, zat aardig verstopt, maar las op dit forum dat meer vrouwen dit gehad hebben. Ik ben zelf al bekend met verstopping, dus heb een dubbele dosis psylliumvezels genomen, die ik normaal ook al neem. Wat ik wel vervelend vind, en ik heb al een topic gevonden waar dit ook in voorkomt, (maar als je dit herkent, laat dan vooral een reactie achter!) is dat ik het gevoel heb dat de prothese (ruwe mentor prothese) langs mijn borstspier of ander weefsel voel schuren zodra ik mijn borst een beetje omhoog duw of buk. Dit voelt echt heel naar en ik heb dit al vanaf dag 1. In eerste instantie dacht ik dat het lucht was, en dat dacht de verpleegkundige die de dag na de operatie belde ook. Maar nu een paar dagen verder en wat zoeken op dit forum heb ik toch het idee dat het het ruwe reliëf van de prothese is die ik voel schuren. Ik hoop dat er binnenkort wanneer de kapsel gaat ontwikkelen er een laagje om de prothese komt waardoor ik het minder zal voelen, tot die tijd ga ik mijn linkeram zo min mogelijk gebruiken omdat ik bang ben dat de prothese zich anders niet goed gaat inkapselen. Wat ik trouwens net las en waar ik toch erg blij van wordt is dat er begin januari (precies na mijn 6 weken herstel) een Hunkemoller Factory sale is in Ahoy. Ik weet in ieder geval waar ik begin januari te vinden ben. ?
  4. Die misselijkheid was zeker vervelend! Gelukkig hield het niet lang aan. Inmiddels gaat het mentaal weer goed met mij. Mijn te strakke bh wissel ik nu af met mijn andere 2 gekochte sport bh's. Ik denk dat er veel vocht onder mijn borsten zat en daardoor de bh erg strak was, inmiddels zit hij namelijk minder strak dan voorheen. De blauwe plekken die precies ontstonden waar de band zat zijn ook aan het wegtrekken! Mijn arm gaat inmiddels ook beter, maar ik merk dat ik er last van krijg wanneer ik mijn arm een dag teveel gebruikt heb. Omdat ik niet zo veel pijn heb en gehad heb word ik soms een beetje overmoedig in het gebruiken van mijn armen en met dingen doen. Bedankt voor je reactie! Groetjes Pelle
  5. Hoi! Bedankt voor je geruststellende antwoord. Lotgenoten vinden werkt toch altijd wel een beetje verzachtend. Inmiddels gaat het een stuk beter, en begin ik iedere dag een beetje gelukkiger te worden van mijn nieuwe borsten! Online lingerie bekijken werkt zeker goed, er staat al een heleboel op de Wishlist! ?
  6. Hoi Marlies, bedankt voor je antwoord! Het gaat mentaal en fysiek inmiddels veel beter! Ik begin iedere dag meer van m'n nieuwe borsten te houden en loop nu ook gewoon weer rond in "normale" kleding i.p.v. joggingsbroeken enz. Je voelt je er toch wat meer mens door! Het dove gevoel in mijn arm is inmiddels minder, het vindt vooral plaats aan het eind van de avond als ik mijn arm eigenlijk die dag teveel gebruikt heb en als hij te lang stil gelegen heeft op een leuning o.i.d.
  7. @Karin1985 Het is al een tijdje terug dat dit topic actief was, maar ik hoop dat je dit nog leest! Ik ben afgelopen dinsdag geopereerd en voel inderdaad ook met bukken of bij het omhoog duwen van mijn borst een vreemd gevoel. In eerste instantie dacht ik dat het lucht was dat zich in mijn borst verplaatste, maar omdat ik dat niet helemaal kon rijmen met het gevoel en wanneer ik het voelde ben ik aan het zoeken geslagen op het forum. Ik ben benieuwd hoe het inmiddels is met het 'schurende' gevoel bij jou. Is het weg of verminderd? Wat heb je eraan kunnen doen, is er uberhaupt iets aan te doen? Ik hoor graag je ervaringen! Geduld moet ik sowieso nog hebben omdat ik nog niet eens 7 dagen po ben, maar ik voel dit al vanaf dag 1 en ben toch benieuwd naar jouw ervaringen. Alvast bedankt! Pelle.
  8. Zo! Ik ben inmiddels 4 dagen po en zal hieronder mijn operatieverslag plaatsen: Afgelopen dinsdag moest ik mij om 7 uur melden in de Velthuis Kliniek Rotterdam. Daar aangekomen werden er meteen foto's gemaakt en daarna werd ik, na even in de wachtkamer gezeten te hebben, meegenomen door de verpleegkundige. Ik moest meteen een blauw jasje aan en groen haarnetje op en werd meegenomen naar een bed. Het bed werd lekker verwarmd door warme lucht die erin geblazen werd, daar werd ik wel blij van! Verpleegkundigen waren heel aardig en ik was de allereerste op zaal. Mijn infuus werd geprikt (had oxazepam op dus was geen probleem) en al snel kwam de anesthesist nog een kort praatje maken. Daarna werd ik al meegenomen naar de operatiekamer. Ik mocht op de operatietafel gaan liggen (deze was ook verwarmd, hoera!) en al snel vroeg de anesthesist of ik een mooie droom uitgekozen had. Uit paniek keek ik hem aan omdat ik dat niet had gedaan, en al snel zei de assistent van de anesthesist, "en een reis naar een mooi land?". Dat werd Marokko, en voordat ik kon vertellen hoe mooi ik Marokko vind was ik al vertrokken. Toen ik wakker werd zat er een zuurstofslangetje in mijn neus en kon ik niet goed zien. De verpleegster zei dat mijn slechte zicht door de narcose kwam. Ik sliep nog even verder, op aanraden van de verpleegster. Toen ik daarna wakker werd keek ik naar mn borsten onder de dekens en had ik in eerste instantie het idee dat er niets mee gebeurd was, zo leek het in ieder geval, zal misschien door de narcose komen. Vervolgens kreeg ik een tosti (Alweer hoera!), een beker thee en een bekertje water. Dit ging er allemaal vlot in. Op een gegeven moment kwamen er 2 verpleegsters met een sportbh aan, ik moest een beetje rechtop gaan zitten en toen trokken ze hem samen aan. (Ze vertelde dat het een 85B was, ik schrok, hoe kon ik op een B uitkomen, maar blijkbaar nemen ze altijd een maat kleiner en schatten ze mijn borsten op een C.) Toen merkte ik het meteen al, ik was misselijk zodra ik rechtop ging zitten. Ik meldde dit meteen aan de verpleegkundigen en toen zei ze dat ik het nog even de tijd moest geven. Ik had (blijkbaar) toen ik net wakker was aan de verpleegkundige gevraagd of de plastisch chirurg nog even wilde komen omdat ik wilde weten hoe het gegaan was en toen hij langs kwam vertelde hij dat het goed gegaan was en zonder moeite de implantaten tussen mn spier pasten. Daarna werd ik door de verpleegkundige begeleid naar de wc. Zodra ik stond werd ik kotsmisselijk, duizelig en begon ik te zweten. Toch gingen we naar de wc en was ik zo blij toen ik weer terug op dat bed lag. Van de anesthesist mocht ik nog wat meer anti-misselijkheid middel. Hij vertelde mij dat ik net zo wit zag als het dekbed (en die was spierwit). Ik kreeg nog een raketje en later nog een bouillon en twee bekertjes water. Telkens kwam de verpleegkundige om mij even het bed uit te halen, even te lopen, om vervolgens weer kunnen te gaan liggen. Mijn moeder was gebeld om mij om 11 uur op te halen, alleen bleek toen zij er was dat dat i.v.m. de misselijkheid niet ging lukken. (De misselijkheid kwam volgens de verpleegkundige door de morfine die ik tijdens de operatie had gekregen.) Ik heb via het infuus 2 zakken vocht gekregen en uiteindelijk ook nog een dosis vloeibare paracetamol. Uiteindelijk na vele stukjes lopen werd ik om 1 uur meegegeven naar huis. Op dat moment voelde ik mij minder misselijk en best redelijk. Helaas ging het in de auto alsnog mis en moest ik overgeven. Van tevoren had ik hier erg tegenop gezien, maar toen het eenmaal gebeurde was het zo'n opluchting dat ik het helemaal niet erg vond. Eenmaal thuis, na 20 min rijden, dook ik snel mijn bed in en voelde ik mij, na even gelegen te hebben, al snel beter. Een uur later dronk ik thee en at ik kruidnoten, voor mij een teken dat het weer goed met mij ging :-). Ik ben nu dus inmiddels 4 dagen po en mag over het algemeen niet klagen. Ik heb weinig pijn gehad. Had van tevoren paracetamol, naproxen en oxicodon voorgeschreven gekregen maar heb uiteindelijk de oxicodon niet eens gebruikt. Wel vond en vind ik dat mijn sportbh bij mijn omvang echt heel strak zit/zat. Ik had in eerste instantie alleen blauwe plekken bij mn hechtingen en een dag later had ik precies blauwe plekken waar de band van mn sportbh gezeten had, ik heb twijfels over of dit wel echt de bedoeling is of "normaal" is. Waar ik bang voor was, maar wat mij meevalt, is het op mijn rug slapen. Ik heb last minute een voedingskussen aangeschaft en ben daar zo blij mee, het ligt echt goed! Ik slaap al mijn nachten tot nu toe helemaal door, heb wat dat betreft ook niets te klagen. Mentaal vind ik het misschien nog wel het zwaarste, gister kon ik alleen maar huilen, ik was bang dat ik toch de verkeerde keuze gemaakt had met het kiezen voor een borstvergroting en ik had echt zoiets van:"Haal ze er maar uit!". Wat dan ook vooral door mij hoofd spookt is: "Je was gezond, je laat vrijwillig in jezelf snijden, wat heb je jezelf aangedaan?" Maar dat was vooral omdat ik de eerste paar dagen alleen de lasten ervan gemerkt had. Vandaag namelijk voelde ik mij veel beter en ben ik naar de stad geweest om sportbh's te kopen. Ik heb er 2 gekocht bij de H&M, een low en een medium support. Vandaag was het dan ook voor het eerst dat ik de leuke aspecten van een borstvergroting mocht ervaren, ik pas een sportbh! Ik moet ook echt zeggen, m'n borsten vind ik onwijs mooi, ondanks dat ze nu helemaal blauw en geel zijn. Het enige waar ik mij nu nog flink zorgen om maak is mijn linkeram, deze doet soms een beetje zeer en wanneer hij zeer doet lijk ik een soort van dood gevoel te hebben in mijn onderarm en vingers. Ik voel mn vingers en onderarm nog wel, maar het voelt toch een soort van dood of verdoofd. Woensdag moet ik voor de eerste controle en zal ik dit sowieso vragen, maar zijn er hier mensen die het herkennen? Tot zover mijn verhaal, sorry dat het zo lang is, maar ik vond het erg prettig om lange verhalen te lezen voordat ik geopereerd werd dus vandaar dit lange verhaal! XX Pelle P.s. ik voel nu nog niet dat ik foto's wil uploaden, maar misschien komen deze later nog, ik zal dan hier een berichtje plaatsen als ze geüpload zijn!
  9. @Redannie Je hebt mij getagd in het bericht hierboven, maar als ik je verhaal lees heb ik het idee dat je @ABS had willen taggen. Klopt dat?
  10. Het is bijna zover! Ik heb van de week een SMS gekregen dat ik mij dinsdag om 12:00 uur moet melden. Baalde ik een beetje van, want ik moet nuchter zijn én lang wachten. Maar... even later op die dag werd ik gebeld dat er iemand uitgevallen was en dat ik mij om 7:00 uur mag melden. Mijn eerste reactie was "7UUR?! Maakt u een grap?" Maar nee, het was geen grap. Opzich prima, want ik ben waarschijnlijk toch om 5:00 uur klaarwakker, als het niet eerder is. De spanning begin ik steeds meer te voelen, ik voel mij constant onrustig, slaap volgens mij ook heel licht en jank om de kleinste dingen. Zielige filmpjes? Janken. Iemand die mij succes wenst? Janken. Koekje willen eten maar niet in huis hebben? Janken. Het zal er wel bij horen... Op de dag zelf mag ik van de anesthesist in ieder geval een oxazepam nemen om de spanning een beetje te onderdrukken, met name omdat ik niet zo goed ga op spanning en als de dood ben voor dat infuus. Naast al deze spanning kan ik ook niet meer wachten om binnenkort eindelijk door het leven te gaan met 'echte' borsten. Operatie, kom maar op!
  11. Gefeliciteerd met je nieuwe borsten! Ik voel helemaal de blijheid voor jou dat het bij jou allemaal best wel goed gegaan is! Balen wel van dat narcosemiddel, ben blij dat je goed wakker geworden bent want ze zeggen wel eens dat als je met negatieve gedachtes in een narcose gaat je er ook zo uitkomt? Ik vrees ook een beetje voor de strakheid van mijn borstspieren... we zullen het dinsdag zien... Ik lees dat jij goed gaat op alleen paracetamol? Ik heb paracetamol, naproxen en oxicodon voorgeschreven gekregen. Heb jij dat ook en gebruik je het niet? Of heb jij iets anders voorgeschreven gekregen? En even een update: ik ben niet relaxed meer hahaha. Ik merk dat ik nu de spanning echt wel ga voelen. Ik ben meer onbewust zenuwachtig, zodra ik een zielig filmpje kijk jank ik alles bij elkaar en moet ik mij daarna echt weer flink bij elkaar rapen. Terwijl ik tijdens het janken mij nog wel kan bedenken waar ik nu eigenlijk mee bezig zijn. Lang leve een borstvergroting! ?
  12. Ik ben heel erg benieuwd hoe het met je gaat en hoe het vandaag gegaan is! Hoop dat het goed gegaan is. Ik ben nog niet écht zenuwachtig. Ik ben zondag teruggekomen van een paar dagen vakantie en moet nog veel doen voor mijn opleiding. Heb het idee dat ik mij op deze manier erg afleid van de operatie. Maar kom er later deze week nog op terug, we zullen zien of ik er dan nog hetzelfde over denk!
  13. Hoi ABS, Jouw operatie is bijna zover! Ik ben benieuwd hoeveel CC je uiteindelijk gekozen hebt en of je nog updates hebt! Groetjes Pelle
  14. Update! Ik ben net terug van de Velthuis kliniek voor het 2e pasconsult dat ik aangevraagd had door de twijfels die ik had voor de grootte van de prothese. In eerste instantie had ik voor 390cc gekozen maar achteraf ging ik toch twijfelen of ik het niet te groot vond. Ik ben teruggegaan en heb opnieuw gepast. De laatste keer kon ik kiezen tussen 330cc en 390cc. Ik vroeg of tussen deze twee maten geen middenweg was en die bleek er inderdaad te zijn, ik heb nu gekozen voor 375cc (bedankt voor je advies @best_boobie!), deze heeft 0,5 cm minder projectie dan de 390cc. Ben onwijs blij met mijn keuze, en ben nu ook gerust, voel me ready voor de operatie!
  15. Ik hoop voor je dat ze niet te veel meer veranderen want ze zien er echt mooi uit! Welke cupmaat had je met de 225cc?