Goudlokje82

Gold Member
  • Content Count

    15
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Goudlokje82 last won the day on March 27

Goudlokje82 had the most liked content!

Community Reputation

6 Neutral

About Goudlokje82

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Ik heb ook een borstband. Zelfde chirurg als @Cato2, operatie precies 1 week eerder. Die band is om de implantaat op de juiste plek te houden en te laten zakken op de juiste plek. Ik heb dual- plane geplaatste implantaten en moet die band dus 6 weken 24/7 om..
  2. hoi hoi, Wat vervelend dat je er zo ongelukkig mee bent. Ik ben er benieuwd wat de chirurg ervan zegt wanneer je weer naar een afspraak moet. Ik was juist bang dat de chirurg mij een lift zou adviseren, ik wist niet goed of ik dat zou willen. Hij gaf aan dat het niet nodig was, juist omdat vooral het volume weg was. Ik heb nooit die "prontige" borsten gehad die ik altijd zo mooi vond. Ik vond ze altijd wat hangen. Volgend de chirurg was dat niet zo, nadat hij alles opgemeten heb. Je hebt allerlei marges :-). Echter, ik ben 37 en heb drie kinderen borstvoeding gegeven. Ik zou na de operatie nooit de borsten meer krijgen van een 21 jarige. Dat begrijp ik. Mijn borsten zijn ook wat ongelijk, ook dat kon hij niet veranderen. Dat verschil was te klein. Als ik nu kijk, dan heb ik denk ik weer de borsten die ik ooit had. Wel wat ronder en dus eigenlijk mooier. Wat ongelijk. Ik vind het nu alleen vreselijk met die band om en die duffe bh aan. Het lijken wel schansen en stop ik ze het liefst wel achter een wijde sweater. Toch wacht ik nog maar even af hoe het verder gaat vormen, ben 2,5 week PO, te vroeg om echt wat te zeggen! Als je 24 bent snap ik helemaal dat je borsten wil die bij je leeftijd horen en waar je mee kunt pronken. Laat je goed informeren en luister naar je gevoel. Laat je niet afwimpelen, maar zorg dat je gehoord wordt. Eigenlijk wat de andere dames ook zeggen!
  3. Oh ja, die stijfheid.. Dat heb ik als ik wakker wordt nog steeds. Dan beweeg ik arm voor arm, til ik mijn hoofd op en beweeg het. Ik lig 's nachts nog steeds op een stapel kussens. Ik had/heb vooral erg last aan mijn linker schouderblad met uitstralingen naar mijn linker arm. De eerste dagen kon ik daar echt niet van slapen zo vervelend. Pijnstillers hielpen daar niet bij. Gelukkig is het bijna weg nu. Ik slaap nu wel weer door, of 1x even wakker. Als ik dan wakker wordt kan ik het beste eerst rechtop gaan zitten en alles even laten zakken.. Ik geloof dat ik alle banden 6 weken om moet. Ik zal dat morgen nog eens vragen bij de eerste check. Mijn huid moet natuurlijk weer aan het onderliggende weefsel gaan hechten.
  4. Ik ben een week verder en kan dus zeggen dat het beter wordt! Die eerste dagen zijn echt niet leuk. Vocht wat overal zijn weg zoekt en de druk door de band en kleding... je moet echt even doorbijten. Over een week voel je je stukken beter. Ik heb ook zo’n strakke band om mijn buik ivm lipo.. en die duwde in mijn wondje bij mijn borsten. Ik wist niet hoe ik liggen moest. Ik ben er nog steeds niet na een week, maar ik heb net (voor de 3e keer pas 😬) gedoucht.. de aantekeningen van de groene permanent marker zijn nog steeds te zien! echt, verstand op nul en overgeven. Ik denk nu: al een week om! Maar ook: nog vijf te gaan.. heel dubbel. wie mooi wil zijn....
  5. Ik heb niet echt last gehad van de narcose, behalve dat alles langs me heen ging. Gelukkig geen misselijkheid! @Rebexterke wat fijn dat je je zo goed voelt. Ik voel me zeker beter dan gisteren. Maar ik lig nog lekker in bed. Ik wandel soms wat rond en straks even naar beneden. Ik merk wel dat het soms even snel minder gaat. 2 stapjes vooruit, 1 stapje terug. Het doet ook best zeer soms, ineens. Ik probeer nu alleen met paracetamol de dag door te komen. Ik las de bijsluiter van de andere pillen en werd niet blij 😬. maarja, ik moet niet vergeten dat ik ook een lipo heb gehad, ik zit helemaal ingesnoerd in elastiek en het drukt overal. Dat die zeurende pijn van die spier kan komen klinkt logisch. Ik merk dat ik soms even denk “wat heb ik gedaan!?!?” Het schommelt allemaal nogal kwa emoties en pijn.
  6. Hier mijn operatieverslag. Dinsdag werd ik gebeld dat er wijzigingen waren in het programma, ik moest me woensdag niet om 11.15 maar om 12.15 melden. Later zou blijken dat ik de laatste zou zijn van de dag. Op woensdag zo normaal mogelijk opgestaan. Spulletjes klaarleggen en wachten. Dat ik zo lang nuchter moest zijn voelde best vervelend. We waren iets te vroeg, rond 12.00 aanwezig en melden ons bij de balie. De vrouw daar zei meteen dat kliniek Heyendeal hun patiënten altijd erg vroeg liet komen. Mijn man had lunch bij zich dus die ging in de wachtruimte lekker zitten eten 😣. Een verpleegkundige, René bleek later, liep langs en zei dat het nog wel 1,5 ging duren voor ik een deurtje verder mocht. Ik had geen zin mee om naar buiten te gaan of iets dergelijks, ik voelde me wat slap. Na 1,5 uur, om kwart voor 2, werd ik inderdaad opgehaald en werd ik de kleedruimte ingebracht. Ik moest me in zo’n groen hemd hijsen, met sokken en muts en naar de wc gaan. Daarna mocht ik op een bed gaan liggen en kreeg ik mijn infuus. Ik zat al wat te bibberen van de spanning en moest weer wachten. Het leek de Efteling wel. Dat je door kan als het volgende ruimte vrij is 😉. Toen kwam Marcel, de anesthesist. Die nam nog wat zaken door en na hem kwam Frans van Straten. Hij tekende alles af en we besproken nog een keer wat er ging gebeuren. Ik vond hem sympathieker dan tijdens het consult, dit is waarschijnlijk waar hij goed in is, opereren, hij was duidelijk op zijn plek en heel vriendelijk. Hij merkte op dat rechts naast mijn navel wat meer vet zat dan links. Ok, bijzonder.. haal maar weg! Ik werd met het bed de OK in gereden en daar werd alles opgestart, ik werd op de operatietafel gelegd, mijn armen en benen werden vast gelegd of gestabiliseerd. Ik wilde nog zeggen dat ik er niet van doorging, maar ik heb mijn mond maar gehouden omdat iedereen druk was en ik niks wilde verstoren. Er hing een fijne sfeer en ik voelde me op mijn gemak. Ik ben wel eens eerder onder het mes gegaan en heb dat niet eerder zo gemoedelijk ervaren. Ze deden echt moeite me op mijn gemak te stellen en dat is zeker gelukt. Alles werd nog een keer doorgenomen en toen kreeg ik de medicatie in het infuus en zakte ik weg in slaap. Ineke, de verpleegkundige op de uitslaapkamer maakte me wakker. Dat is zo raar, alsof je uit het niets komt. Heel fijn rustig gevoel. Ik kreeg inderdaad een ijsje en even daarna ging ik naar de zaal waar nog een vrouw was. Zij liep al vrolijk rond en was klaar om naar huis te gaan (@rebexterke ?). De gordijntjes gingen dicht en ik kreeg het resultaat (weer?) te zien, ik was best wel wazig en ik weet niet meer hoe het er uit zag. Mijn man keek mee en die zegt dat het mooi is. Ik kreeg de bh, een buikband en vervolgens thee en twee crackers. De tijd ging een beetje aan me voorbij, maar ik had wel het idee dat ik de laatste was. Één verpleegkundige die er ook was, was wat directer om het zo te zeggen. Die bracht me naar de wc. Plassen ging echt raar. Alsof het daar niet echt onder controle was en niet goed wilde. Blijkbaar goed genoeg, want ik mocht redelijk vlot naar huis. Die ene verpleegkundige zei volgends mijn man nog iets als “hopelijk heb je de juiste keus gemaakt” beetje vreemd. Ineke bracht me naar de auto en zorgde dat ik lekker zat. En op naar huis. Ik had aan René gevraagd toen ik naar binnen mocht of mijn man de medicatie al mocht gaan halen tijdens mijn operatie. De apotheek zit in dezelfde straat in Rozendaal/Velp. Ik moest daar voor tekenen en legitimatie meegeven en toen was het geregeld, toen hoefden we dat niet meer te doen op de terugweg! Nu is het vrijdagochtend. Ik heb vannacht iets beter geslapen dan de eerste nacht, maar ik merk dat ik ik me mentaal iets minder voel. Als ik uit mijn bed ben dan gaat het wel ok, maar ik vind het lastig wat ik nu wel en niet kan. Ik wilde net een kussen verleggen en trok er aan en voelde toen iets bewegen, de implantaat? Brrr en au! Ik drink m suf in de hoop snel vocht te verliezen, ik voel me net een waterballon. Ik lees in de andere verhalen dat je na een borstvergroting alleen ook veel vocht bij je buik hebt, dat heb ik dus dubbel. Ik heb ook last van mijn linker arm. Mijn rug doet best zeer op bepaalde plekken en dat trekt door in mijn arm, ik weet soms niet hoe ik liggen moet. Maar, ik mag niet klagen denk ik. Vooralsnog lijken mijn klachten niet anders te zijn dan wat ik bij anderen lees. Ik wil vandaag ergens wel graag douchen, maar durf niet goed. Dan moet alles uit en weer aan.. ik vind het maar eng! Het is pas dag 2 na de operatie en 6 weken lijkt ineens heel lang. Ik kan me nog niet voorstellen hoe het straks is dat alles weer “normaal” is en eigen. Dag voor dag maar, denk ik!
  7. Bedankt!! Ik zit inmiddels (te vroeg uiteraard) in de wachtkamer. Man is laptop halen zodat hij wat kan werken. Ik heb het koud Vd zenuwen. En trek, een kopje thee zou ik ook wel lusten 😬.
  8. Dankjewel! De kriebels beginnen toe te nemen. Ik werd gisteren nog gebeld dat ik er wat later moet zijn, 12.15.. dus ik ben vanmiddag pas aan de beurt. Spanning, niks mogen eten en drinken én wachten is niet de meest fijne combinatie moet ik zeggen..
  9. @leslie01 Gezellig 🙂 De zenuwen komen met vlagen. Ik werk vanuit huis en kan het allemaal zelf wat plannen. Ik ben al wel aan het voorbereiden. Ik moet nog even wat doen wat normaal voor de vrijdag gepland staat, en verder heb ik daar geen zorgen meer om. Maar je zal zien dat wanneer ik met pijn in bed lig er allerlei mailtjes binnen komen.. @Mrs Doubt Heel herkenbaar die zorgen van de kinderen. Mijn oudste is ruim 11 en daar kan ik wel gewoon mee praten. Ze gaat woensdag naar opa en oma uit school en die verantwoording vind ze wel interessant, ze moet wat verder fietsen. Ook dat zij mijn haar mag doen de komende tijd en dat ik waarschijnlijk tijd heb om in de vakantie Harry Potter te kijken met haar vind ze wel cool. Ze is heel zorgzaam en dat ze me straks kan helpen vind ze leuk. Mijn dochter van 6 weet het niet. Ik heb het verteld toen het nog niet concreet was en toen zei ze heel stellig dat ze het niet wilde. Dat ik niet geopereerd mag worden. Zij heeft een schoolreisje gepland staan woensdag en ik wil dat ze daar van geniet. Dus als ze weer thuis is vertellen we het en is het al gebeurd. Een moeder die mee gaat op schoolreisje weet het trouwens wél. Dus mocht er wat zijn weet ze dat ze beter mijn man kan bellen. De jongste gaat ook naar oma en opa en die snapt er niets van. Wel heb ik haar gezegd dat ik haar niet mag tillen als ik bij de dokter geweest ben. We hebben al een beetje geoefend met zelf op dingen klimmen 😉. Ik ben goed in plannen en vooruit denken. Ik merk dat mijn brein overuren draait. Nu kan ik nog dingen doen.. Straks niet meer. Bedden vast verschonen, wasmand leeg. Dat soort suffe dingen.. Wat er na woensdag gebeuren gaat kan ik niet plannen. Dat mag mijn man regelen.. Donderdag worden er trouwens werkzaamheden aan ons huis gedaan waardoor er dus werklui rondlopen. Dat vind ik best vervelend. Ik sluit mezelf op in de slaapkamer of op de bank denk ik.. Dit stond al eerder gepland dan de operatie 🙄.. Oh en als de zenuwen toeslaan ga ik op dit forum lezen, dat helpt! Ik ben benieuwd wanneer ik moet updaten naar goud of zilver omdat ik aan mijn max. van berichten zit 🙂
  10. Ja ik probeer er niet te veel aan te denken en mezelf vast "mentaal" voor te bereiden. Het hielp mij juist om hier te lezen hoe het bij anderen is gegaan. Maar voor mij is alles ook nieuw. Goed voor jezelf zorgen, rust nemen en vertrouwen hebben. Meer kun je niet doen. Je kan er van te voren niet meer aan doen om te voorkomen dat je infecties krijgt. Nouja, stoppen met roken als je dat doet. Ik meen dat ik om half 1 an de beurt ben. Ze hadden het er over dat het zo'n 2 uur duurt.. Misschien toch korter dan? Of ze leggen jou vast klaar dat hij meteen doorloopt ;-). Ik zie het wel. Zij doen dit aan de lopende band en probeer me er maar aan over te geven. Ik ben nu op het punt dat ik vind dat ik niet meer terug kan, en wil.
  11. Hoe laat moet jij? Mijn kinderen zijn 11, 6 en 3. Ja dat herstel.. Ik zat me net al af te vragen hoe ik dat in godsnaam mijn haren moet gaan wassen. Mijn man moet het maar doen, maar ik doe het het liefst allemaal zelf! Voor wat betreft mijn kinderen zal het wel goed komen, mijn man heeft 2,5 week vrij. En de oudste kan ook best helpen. Maar ik zie ze al bovenop me springen op de bank of me in eens hard knuffelen. Ik ben ook aan mijn neus geopereerd toen de oudste klein was. Die heeft me een aantal keer flink geraakt en toen hoorde ik het kraken. Ik beschouw de operatie volgende week als een soort bevalling. Alleen kom ik er deze keer hopelijk mooier uit. Ik voorzie dat het net zo pittig wordt en dat ik best een traantje zal laten in de dagen er na. Het voordeel is dat er geen baby is die je uit je slaap houdt, maanden lang ;-).
  12. De vrouw aan de telefoon zei aan de telefoon dat ze hopen op mei... tijdens mijn intake in december hoopten ze op februari. Dus hou er rekening mee dat de nieuwe OK nog niet klaar is. Al heeft het volgens mij met certificering te maken.
  13. Ik vind het spannend hoor. Gisteren werd ik gebeld dat ik me om 11:15 moet melden. Helaas niet in Groesbeek, ze zijn verhuisd naar een nieuwe locatie waar ook OK ruimtes komen, maar die zijn nog niet klaar. Nu moet ik Rozendaal bij Arnhem. Dat is wat verder weg voor mij, maar ik wist dat die optie er zou zijn. Ik merk dat het me best bezig houdt en ik gespannen ben. Ik vind vooral het proces vooraf zo spannend. Want ik zie op tegen het prikken van een infuus etc. Als ik onder zeil ga moet ik me overgeven, van te voren heb ik nogal last van controle proberen te houden. Klinkt misschien raar, maar ik merk dat dat me het meest bezig houdt. @kimmi fijn dat het je is meegevallen! Ik hoop dat ik dat ook kan zeggen na vier weken. 🙂
  14. Hallo allemaal, Zoals de titel al zegt word ik 17 april (kan mogelijk nog wijzigen) geopereerd in kliniek Heyendaal door Dr. Frans Straten. Ik krijg een borstvergroting en liposuctie van één zone, rond mijn navel. Na drie kinderen en borstvoeding te hebben gegeven heeft mijn lichaam aardig wat te verduren gehad. Ik sport en mag denk ik niet klagen, maar ik wil gewoon mijn decolleté terug. Dat stukje vet wat precies over mijn broek riem zijn weg vind irriteert me en wordt dus ook weggehaald. Ik vind het ontzettend spannend, maar kijk ook wel uit naar de zomer ;-). Ik praat er eigenlijk met niemand over, behalve mijn man. Ik heb het ook niet aan veel mensen verteld. Mijn oudste dochter weet het, maar die heeft het ter kennisgeving aangenomen. Ik denk dat ze met haar gedachten ergens anders was. Ik vind het vooral lastig met drie kinderen. Mijn man is thuis voor 2,5 week, maar ik voel me ergens schuldig. Het "stel dat er wat mis gaat" spookt wel door mijn hoofd. Maar, ik vind ook dat het nu eens tijd voor mij is. Ik ben ook nog vrouw in plaats van moeder! En dat stukje wil ik door de operatie in ere herstellen. Ik heb het eerste consult dus al gehad. Tijdens het eerste gedeelte met de medewerker die alles met me doornam dacht ik nog dat ik het niet zou doorzetten, maar toen ik ging passen en de Chirurg vertelde wat er nodig was ging ik over de streep. Ik dacht dat er mogelijk ook van alles gecorrigeerd zou moeten worden en ik overal littekens zou over houden, dat is dus niet zo. Dat is het eigenlijk wel, juist omdat ik er niet veel over praat lijkt dit forum me een fijne plek!